بر اساس گزارش پایگاه «دیفنس اکسپرس» و تحلیل های نظامی غربی، ایران حداقل پنج نوع موشک بالستیک میانبرد در اختیار دارد که از خاک خود می تواند اهدافی در اوکراین را پوشش دهد. به گزارش خبر فوری، با افزایش تنش های دیپلماتیک و نظامی میان ایران و اوکراین، این پرسش در محافل نظامی و رسانه ای مطرح شده که آیا زرادخانه موشکی ایران قابلیت اصابت به خاک اوکراین را دارد یا نه؟ با بررسی برد و مشخصات فنی موشک های بالستیک و کروز ایران، می توانیم پاسخ روشنی به این سوال بدهیم. موشکهای بالستیک؛ گزینه اصلی برای اهداف دور بر اساس گزارش پایگاه «دیفنس اکسپرس» و تحلیل های نظامی غربی، ایران حداقل پنج نوع موشک بالستیک میانبرد در اختیار دارد که از خاک خود می تواند اهدافی در اوکراین را پوشش دهد: 1. قدیر و عماد: هر دو با برد مؤثر حدود ۲٬۰۰۰ کیلومتر، از نسل شهاب‑۳ تکامل یافته اند. عماد به کلاهک قابل مانور مجهز است که دقت آن را افزایش می دهد. وزن کلاهک این موشک ها در برد، حداکثر به ۷۵۰ کیلوگرم می رسد. 2. سجیل: موشک دو مرحله ای با سوخت جامد که زمان واکنش کوتاهتری دارد. برد آن نیز حدود ۲٬۰۰۰ کیلومتر است و با کاهش برد، توان حمل محموله هایی تا ۱٬۵۰۰ کیلوگرم را پیدا می کند. 3. خیبرشکن و فتح: نسل جدیدتر موشک های ایران با برد اعلامی بین ۱٬۴۵۰ تا ۲٬۰۰۰ کیلومتر که در رزمایش های مختلف آزمایش شده اند. این موشک ها نیز توان رسیدن به اوکراین را دارند. 4. خرمشهر – مهمترین تهدید: این موشک با سوخت مایع و برد عملیاتی اثباتشده حدود ۴٬۰۰۰ کیلومتر، نهتنها تمام اوکراین، بلکه بخشهایی از اروپای شرقی را هم در تیررس خود دارد. خرمشهر با کلاهک ۱٬۵۰۰ کیلوگرمی در برد ۲٬۰۰۰ کیلومتری، و قابلیت حمل کلاهک خوشهای با ۲۰ بمب کوچک، به عنوان خطرناک ترین گزینه برای هدف قرار دادن کییف شناخته می شود. موشک های کروز؛ چالش دیگری در دریای خزر اگرچه موشک های کروز ایران مانند قدیر عمدتاً برد بین ۲۵۰ تا ۳۰۰ کیلومتر دارند، اما ناوگان دریایی ایران می تواند با استقرار در دریای خزر یا سواحل روسیه، این موشک ها را به برد مورد نیاز برای اصابت به غرب اوکراین برساند. هرچند چنین سناریویی به هماهنگی نظامی با روسیه وابسته است و این مساله تاکنون تأیید نشده است. چالش جغرافیایی و پدافندی فاصله هوایی از تبریز (شمالغرب ایران) تا کییف حدود ۱٬۸۰۰ کیلومتر است که در برد اکثر موشک های نامبرده قرار میگیرد. اما نکته کلیدی، عبور مسیر پرواز این موشک ها از فراز چندین کشور عضو ناتو است. تحلیلگران میگویند زمان واکنش سامانه های پدافندی ناتو به یک موشک بالستیک ایرانی حدود ۱۳۵ ثانیه است و برای رهگیری آن نیاز به سامانههای پیشرفتهای چون تاد، پیکان‑۲ و ۳ یا اسام‑۳ دارند. به طور کلی، بر اساس اطلاعات موجود، ایران از نظر فنی و تسلیحاتی توانایی هدفگیری اوکراین را با موشک های بالستیک خود، به ویژه خرمشهر، دارد. همچنین با استفاده از سکوهای دریایی در خزر، امکان شلیک موشک های کروز به اهداف اوکراینی نیز منتفی نیست. با این حال، هیچ مدرک رسمی مبنی بر ترتیب دادن چنین حملهای ارائه نشده و تحلیلهای فعلی عمدتاً بر پایه فرضیات بوده و صرفا به مقایسه قابلیتهای نظامی می پردازد. تحولات آینده مشخص خواهد کرد که آیا این توانایی به تهدیدی واقعی تبدیل میشود یا در چارچوب جنگ روانی باقی میماند.
