مقاله بر تضاد «سیاست داخلی» و «سیاست خارجی» تأکید میکند. ترامپ از سویی برای پیروزی در انتخاباتِ میاندورهای به ثباتِ قیمت سوخت و رضایتِ رایدهندگان نیاز دارد و از سوی دیگر واجد تکانههای شخصی و کینههای سیاسی است که او را به تشدید جنگ سوق میدهند. عصر ایران؛ لیلا احمدی (ترجمه و تحلیل)- کمتر از یک ماه پس از اعلام آتشبسِ ایران و آمریکا، دونالد ترامپ حمله به ایران را از سر گرفت؛ اقدامی که بنا به هشدار کارشناسانِ این حوزه، میتواند جنگ را طولانیتر کند و ضربهٔ سختی به جمهوریخواهان در انتخاباتِ میاندورهای بزند. واشنگتن تلاش میکند با فشار نظامی، اهرمهای فشار تهران در تنگهٔ هرمز را از بین ببرد، ولی فقدان متخصصانِ ایرانشناسی در حلقۀ تصمیمگیرانِ ترامپ و تکیه بر تیمِ مذاکرۀ غیرمتخصص، درصد خطای محاسباتی را افزایش داده و احتمال وقوع «جنگ ابدی» و تهاجم زمینی را تقویت کرده است. گاردین (رابرت تِیت. ۱۸ ژوییه ۲۰۲۶): نیم قرن است که دونالد ترامپ با تکیه بر اقداماتِ پرمخاطره و تخریب هنجارهای پذیرفتهشده، خود را نمایانده است. لابد این رویکرد خطشکنانه برایش فوایدی داشته؛ نمایشگری او را از ورشکستگیهای متناوب عبور داده و به جایگاه فردی میلیاردر رسانده است. ترامپ بهرغم رسواییهای متعددِ حقوقی و سیاسی، دو بار تاکنون، مسند ریاستجمهوری ایالاتمتحده را از آن خود کرده است. او که زمانی مالکِ معروفترین کازینوهای جهان بود، در آستانهٔ بزرگترین قمار ریاستجمهوریاش قرار گرفته: از سرگیریِ جنگ با ایران، آن هم کمتر از یک ماه پس از موافقت با آتشبسی که خودش آن را برای توقفِ بحران اقتصادی (در سطحی مشابه رکود بزرگ) ضروری پنداشته بود. [رکود بزرگ (Great Depression)، شدیدترین بحران اقتصادی تاریخ مدرن است که از سال ۱۹۲۹ با سقوط بورس نیویورک آغاز شد و تا دههٔ ۱۹۳۰ ادامه یافت. این بحران باعث بیکاری گسترده، سقوط قیمتها و ورشکستگی هزاران بانک شد. اثراتش محدود به آمریکا نبود و سراسر جهان را به کام کشید. در نهایت، سیاستهای حمایتی دولتها مانند سیاست نوسازی روزولت و آغاز جنگ جهانی دوم، بهتدریج اقتصاد جهان را از این منجلاب خارج کرد.] هفتۀ گذشته، ترامپ با این تلقی که تفاهمنامۀ امضاشده در تاریخ ۱۷ ژوئن ۲۰۲۶ دیگر اعتبار ندارد، دستور از سرگیری حملات به اهداف نظامی و زیرساختیِ ایران را صادر کرد. ایران هم با حملات پهپادی و موشکی به متحدان آمریکا در خلیج فارس واکنش نشان داد. علت آن بود که نومحافظهکارانِ جمهوریخواه، تفاهمنامه را «تسلیم در برابر ایران» تلقی کردند و آن را به باد انتقاد گرفتند. حالا کمتر از چهار ماه به انتخاباتِ میاندورهای ماه نوامبر باقی مانده و دموکراتها در صدد بازپسگیریِ هر دو مجلس کنگره هستند. به نظر میرسد ترامپ با برافروختنِ دوبارهٔ جنگی که با اثرات تورمیاش در بین رایدهندگان نامحبوب است، با فاجعۀ انتخاباتی دست به گریبان خواهد بود. کارت میلز، سردبیر اجرایی مجلۀ امریکن کانزروتیو (مروج سیاستهای انزواگرایانۀ اول آمریکا) میگوید: «اساساً در هیچ بازۀ زمانی، چنین اقدامی برای حفظ عملکرد جمهوریخواهان منطقی نیست. این کار، شکست مطلق است و نشان میدهد ترامپ واقعاً اهمیتی به میاندورهها نمیدهد. او در این مسائل به ایکاروس میماند که با غرور کاذب و گذر از مرزهای ایمن به خورشید نزدیک شد. به نظر میرسد با ایرانیها کینۀ شخصی دارد.» [نویسنده به یکی از مشهورترین اساطیر یونان باستان اشاره دارد. ایکاروس و پدرش دايدالوس برای فرار از زندانی در جزیرهٔ کرت، بالهایی از پر و موم ساختند. پدر به ایکاروس هشدار داد که خیلی بالا پرواز نکند، چون گرمای خورشید، مومِ بالها را ذوب میکند. اما ایکاروس با غرور و هیجان، تا میتوانست به خورشید نزدیک شد. در نهایت مومِ بالها ذوب شد، سقوط کرد و در دریا غرق شد.] گذشته از اثرات انتخاباتی، کارشناسان هشدار میدهند تشدید تنش میتواند بهنحوی اجتنابناپذیر به تهاجم زمینی به خاک ایران منجر شود؛ تصمیمی که به جنگهای ابدی و جدال طولانیمدت دامن میزند. ترامپ پیشتر احتمال حملهٔ زمینی و جنگ فرسایشی را رد کرده بود و رؤسایجمهور پیشین را به خاطر جنگهای نظامی محکوم میکرد. نیت سوانسون (مشاور سابق وزارت امور خارجه و مشاور کاخ سفید در امور ایران) میگوید: «ارزیابی اولیهام این بود که حمله به ایران صرفاً نوسانی گذرا یا خشونتِ دورهای است که به آتشبس و مذاکره ختم میشود. اما تنشها از آنچه تصور میکردیم فراتر رفت. من استراتژی ترامپ را تلاش برای بازپسگیری اهرمهای فشار و کشاندن ایران به مذاکرۀ مجدد بر سر تفاهمنامه میبینم، اما این اقدام بسیار پرمخاطره است، پیامدهای ویرانکنندهای دارد و احتمالاً با شکست مواجه خواهد شد.» در کانون این خشونتهای تجدیدشونده با جدال بر سر تنگهٔ هرمز مواجهیم؛ آبراهی استراتژیک که پیش از آغاز جنگ در ۲۸ فوریه، گذرگاه ۲۰ درصد از صادرات انرژی جهان بود و اکنون بزرگترین برگ برندۀ تهران است. به گفتۀ تحلیلگران، ترامپ اکنون با حریفی روبهرو است که حاضر است خیلی بیشتر از تصور ما، رنج و درد به جان بخرد. آنها حاضرند روی کارت تنگهٔ هرمز قمار کنند. این تنگه، بخش عظیمی از انرژی جهان را انتقال میدهد و ثروتمندترین کشورهای خلیج فارس را به گروگانِ ایرانیها تبدیل میکند. شاید آمادگی ایران برای چنین قماری، ترامپ را به افزایش مخاطرهپذیری سوق دهد و احتمال تشدید تنش و تهاجم زمینی را افزایش دهد، اما هدفِِ تغییر حکومت که از آغاز جنگ با ترور آیتالله علی خامنهای و سایر چهرههای کلیدی نظام دنبال شد، در حال حاضر دور از دسترس است. مراسم تشییعِ یکهفتهایِ آیتالله خامنهای، تلاش حکومت برای باسازی وحدت ملی و افزایش مشروعیت در مواجهه با تهدیدات خارجی بود. الکس واتانکا (پژوهشگر ارشدِ مرکز مطالعاتی خاورمیانه و تحلیلگر سیاستهای ایران) هشدار میدهد که با آمادگی ایران برای تلافی علیه متحدانِ آمریکا در خلیج فارس (کشو
عصر ایران
عصر ایرانعصر ایران