وزیرامورخارجه اسبق گفت: درباره قطعنامه ۵۹۸ یادداشتهای شخصی وجود دارد که قابل انتشار نیست حتی در آینده. به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)، محمدجواد ظریف گفت: از شمار دو چشم یک تن کم و از شمار خرد هزاران بیش. او افزود: جای کمال در همه حوزههایی که فعالیت داشت حتما خالی خواهد بود از کانون تا در وزارت خارجه، من در بسیاری از موارد این افتخار را داشتم تا در خدمت او باشم این دیپلمات عنوان کرد: او همیشه دلش برای مردم شور میزد. منصوره خانم همسرش این شور و نگرانی را نشان میداد و کمال خرازی در طمانینه این نگرانی را داشت. ظریف گفت: من یادداشتهایی در نیویورک درباره قطعنامه ۵۹۸ داشتم که هنوز ناگفته مانده و شاید در آینده ناگفته خواهد ماند. مم یادداشتها را در حین مذاکرات نوشتم با خطی دکتروار. او ادامه داد: زمانی کمال خرازی مرا به خانه فراخواند و درباره یادداشتها سوالاتی کرد. چون دستخطم قابل خواندن نبود. بعد از مدتی تلاش برخی از متن یادداشتها تصحیح و قابل خواندن شد اما برخی دیگر ناخوانده ماند و خودم هم نتوانستم برخی کلمات را بخوانم. وزیرخارجه اسبق بیان کرد: در زمانی که با کمال خرازی معاشرت داشتم از نزدیک میدیدم که او دلش برای ایران میتپید اما در کمتر نشان نمیداد برخلاف همسرش منصوره رئیس قاسم که این نگرانی را نشان میداد. هر دو دلشان برای کشور میتپید. ظریف گفت: کمال خرازی تلاش کرد که ایرانیان خارج از وطن را به کشور برگرداند یا حداقل آنها را با ایران آشتی دهد او تلاش کرد پرفسور رضا، سید حسین تصر، مهدوی دامغانی را به کشور بازگرداند و آنها را با ایزان آشتی دهد. او قبل از اینکه دیپلماسی عمومی همهگیر شود سعی کرد آن را در عرصه دیپلماسی به کار گیرد.
ایبنا
ایبناایبنا