سینماپرس: علیرضا خمسه در پی درگذشت اکبر عبدی نوشت: دایره حضور هنری او به وسعت جهان کمدی تا دنیای تراژدی گسترده بود و به راستی که برازنده نام کمدین بود. به گزارش سینماپرس، خمسه که خود یکی از مشهورترین کمدینهای سینمای ایران است در واکنش به از دست رفتن ناگهانی اکبر عبدی در صفحه شخصی خود در فضای مجازی نوشته است: «هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق اکبر عبدی بازیگری برای تمام فصول: شنیدن خبر درگذشت هنرمند ارزشمند کشورمان، آنچنان ناباورانه بود که جمعیتی به وسعت یک سرزمین را در بهتی عظیم فرو برد. او تنها یک ستاره نبود. وی با ایفای نقشهای ماندگار و با حضور تاثیرگذارش بر پرده نقرهای سینما به چهرهای صمیمی و دوستداشتنی و خاطرهساز مبدل گشت. دایره حضور هنری او به وسعت جهان کمدی تا دنیای تراژدی گسترده بود، و بهراستی که برازنده نام کمدین بود. بازیهایش همواره بهدور از فرمهای خودنمایانه و سرشار از قریحهای ذاتی و خودجوش بود. با رفتن این هنرمند مردمی چراغی در دل و جان ما خاموش شد. فقدان این هنرمند خلاق را در وهله نخست به همسر مهربان و یاور همیشگیاش و دختر نازنین و دوستداشتنیاش و خانواده گرامیاش و سپس به جامعه سینمایی و هنری کشور تسلیت و تعزیت میگویم. برای روح بزرگ او آرامشی ابدی و برای دوستدارانش صبر و شکیبایی آرزومندم. خالی است جایت در دلمان تا ابد. خالی است.» خمسه دو سال قبل در نشستی که با موضوع «کمدی؛ سینمایی برای تمام فصول» در موزه سینما برگزار شد، درباره نقشهایی که علاقه داشته در سینما ایفا کند، گفته بود که همیشه دوست داشته نقش اکبر عبدی را در فیلم «مادر» بازی کند. اکبر عبدی در فیلم «مادر» ساخته علی حاتمی نقش فرزند بیماری را بازی میکرد که بخاطر ویژگیهای خاص آن نقش ابتدا برای پذیرش عبدی نگرانیهایی وجود داشت. عبدالله اسکندری که عبدی را برای این نقش به علی حاتمی پیشنهاد داده بود، تعریف کرده است: «وقتی قرار شد آقای حاتمی فیلم رو بسازه من گفتم نقش غلامرضا رو بدیم به آقای عبدی. آقای حاتمی گفت: من نمی خواهم کسی به این بیماری بخندد من دوست دارم این نقش جدی باشد. من جواب دادم: شما اون ور اکبر رو ندیدی. آقای حاتمی گفت: پس وقت قرارداد با اکبر بهش بگید سکانس اول رو می گیریم اگر درست درآمد و کسی نخندید من می گذارم او بازی کند ولی بهش بگید اگه خندیدند من اکبر رو حذف می کنم، یکی دیگه میگم نقش رو بازی کنه. گفتم: باشه اجازه بده من گریم کنم. من گریم کردم و اولین پلان رو گرفتند. اگر فیلم رو دیده باشید تو اون بیمارستان رو نیمکت میشینه و اکبر چنان نشست بازی کرد باور کنید همه گریه کردند. تو چشم همه اشک پُر شد. علی حاتمی آمد من را ماچ کرد گفت: تو چه قدر خوب دیدی.
