۱۳۰۰۰ حمله آمریکا؛ ترامپ به دنبال جنگ ابدی با ایران است

دونالد ترامپ، برخلاف شعارهای صلحطلبانهاش و به عنوان رئیسجمهوری که زمانی به دنبال جایزه صلح نوبل برای پایان دادن به جنگها بود با بیتفاوتی، آمریکا را به سمت یک «جنگ تمامنشدنی و ابدی» دیگر سوق میدهد. به گزارش همشهریآنلاین، شبکه خبری سی.ان.ان نوشت: دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا تهدید به تخریب زیرساختهای غیرنظامی ایران شامل پلها و نیروگاهها میکند که اقدامی غیرقانونی و مصداق جنایت جنگی است؛ رفتاری که در تضاد کامل با روسای جمهور پیشین آمریکاست که حداقل ظاهر پایبندی به قوانین بینالملل را حفظ میکردند. ترامپ برخلاف روال سابق، هنجارهای بینالمللی را نادیده گرفته و با اقداماتی مانند ربایش نیکولاس مادورو رئیسجمهور ونزوئلا، چهره صلحطلب خود را زیر سوال برده است. این جنگ علیه ایران نه منطق روشنی دارد و نه برنامهای برای «روز پس از» به اصطلاح سقوط نظام؛ بلکه محصول اصرار بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل و توهم فرصتطلبی است. در میدان عمل، ایران علیرغم هدف قرار گرفتن با بیش از ۱۳ هزار حمله، نه تنها فرو نپاشیده، بلکه بازسازی شده و تابآوری نشان داده، در حالی که آمریکا با مشکل تامین مهمات مواجه است. دو مانع اصلی برای تشدید تنش آمریکا، قیمت شکننده نفت و کاهش محبوبیت ترامپ در آستانه انتخابات میاندورهای است. در مورد ایران، به نظر میرسد ترامپ اکنون در آستانه انتخابات میاندورهای آمریکا، به سمت جنگی انتخابی و ابدی پیش میرود. جنگی با منطقی نامشخص، اهداف در حال تغییر، حمایت داخلی رو به افول و در برابر ایرانی که تمرکز و تابآوری بیشتری دارد. «جنگ ابدی» اصطلاحی بود که برای توصیف جنگ در افغانستان ابداع شد، جایی که برای آتش، قدرت و پول آمریکا پایانی دیده نمیشد. اما آمریکا، درباره ایران با چالشی متفاوت روبهرو شده است؛ در هیچ نقطهای ترامپ ضرورت حیاتی این جنگ را برای مردم آمریکا توضیح نداده است. این درگیری گویی برای رئیس جمهور آمریکا مانند نوشابه بدون قند است؛ جایی که فکر میکند میتواند قوطی نوشابه را سر بکشد و از کالری آن نترسد. تابآوری ایران در برابر این جنگ، نمونه دیگری از محدودیتهای قدرت آمریکا را ارائه میدهد. ترامپ ممکن است تهدید به تهاجم زمینی برای تصرف جزایر کلیدی مطرح کند یا تشدید بیشتر کارزار هوایی را وعده دهد. با این حال، ادعاهای مربوط به درگیریهای بیشتر در آینده، هر بار که مطرح میشوند و به تهدیدی توخالی تبدیل میشوند، پوچتر به نظر میرسند.