همچنان پرانگیزه، خشن و پرتنش: هر کسی طالب جایگاه شجاع خلیلزاده است، باید او را به مبارزه دعوت کند. به گزارش "ورزش سه"، معدود بازیکنانی در فوتبال جهان از ۳۰ سالگی به بعد تازه بهترین روزهای دوران ورزشی خود را تجربه میکنند؛ اما تقریباً همه چیز برای شجاع خلیلزاده از نیمه دوم این دوره آغاز شد. گرچه شجاع در ترکیب مس کرمان و سپاهان نیز نمایش خوبی داشت و حتی در مقطع ملیپوش هم بود، اما بهترین روزهای دوران ورزشی شجاع خلیلزاده نه در مقطع ابتدایی، بلکه در سکانسهای پایانی این سناریو رقم خورده است. او در ۲۸ سالگی به پرسپولیس آمد، در ۳۱ سالگی لژیونر شدن را تجربه کرد و در ۳۷ سالگی نیز بازیکن فیکس تیم ملی در جام جهانی شد. حتی او یک قدم تا به ثمر رساندن یکی از حساسترین گلهای تاریخ فوتبال ایران فاصله داشت، اما تنها چند سانتیمتر محاسبه غلط در جایگیری، این رویای بزرگ این مدافع جنجالی را نقش بر آب و البته به زعم خودش، او را سوژه شوخیهای مرسوم در فضای مجازی کرد. شجاع خلیلزاده ۳۷ ساله است نه ۳۸ ساله؛ از این جهت که در این سن و سال، حتی چند ماه هم در رقم خوردن سرنوشت یک بازیکن، مهم و قابل توجه است. مدافعی که در سالهای اخیر برابر این همه حملات و تندی و انتقاد و حتی فحاشی، ایستادگی کرده و هنوز تسلیم نشده است. مدافعی که تصور میکند اخلاق روراست و صادقانهای داشته و از این جهت با بسیاری از بازیکنان فوتبال ایران متفاوت است. شجاع خلیلزاده در جدیدترین اردوی تیم ملی نیز حضور داشته و همچنان یکی از سوژههای مهم و چشمگیر برای عکاسان محسوب میشود؛ بازیکنی که رفتار جلوی دوربین را به خوبی بلد بوده، میداند کجا عصبانی شود و چه زمانی میکروفونها را به سمت خود بکشاند. گرچه برخی تصور میکردند جام جهانی ۲۰۲۶ آخرین تجربه ملی این بازیکن خواهد بود، اما او همچنان از انگیزه بالایی برای درخشش در ترکیب تیم ملی برخوردار بوده و این جایگاهی که به دشواری کسب کرده را به راحتی از دست نخواهد داد. به دشواری؟ بله شجاع در بهترین سال ورزشی خود جایی در رختکن تیم ملی نداشت و مورد غضب کارلوس کیروش قرار گرفته بود. حتی در جام جهانی ۲۰۲۲ و در شرایطی که او در رویای بازی با لباس تیم ملی را برای خود ترسیم میکرد، دوباره نیمکتنشین شد و این آرزوی بزرگ را برای کوتاه مدت به دست فراموشی سپرد. اما حالا که در ۳۷ سالگی، فرصت درخشش پیاپی نصیب شجاع خلیلزاده شده و او به هیچ ترتیبی قصد ندارد این موقعیت دلچسب را از دست بدهد. اساساً بازیکنان زمانی که از فوتبال خداحافظی میکنند، با مرور همین تصاویر درخشان از زندگی ورزشی خود زنده هستند و شجاع هم نمیخواهد حتی یک فریم از افتخار پوشیدن لباس تیم ملی را از دست داده و در آینده از این بابت حسرت بخورد. بازیکنی که حتی خودش هم قبول دارد گاهی مواضعی تند و جنجالی گرفته و البته همین مسئله نیز از دلایلی بوده که او را در سطح اول فوتبال ایران حفظ کرده است. به هر حال شجاع قصد تسلیم شدن ندارد و او پیراهن تیم ملی را به رایگان به کسی نخواهد داد. گرچه نسل جدید مدافعان مانند سامان فلاح، امین حزباوی، دانیال ایری، محمدمهدی زارع، عارف آقاسی و یکی دو نفر دیگر برای تصاحب این جایگاه لحظهشماری میکنند، اما شجاع از آن دسته رقبایی نیست که خیلی شیک و آرام، این لباس را به شما تحویل بدهد. اینجا هیچ چیزی مینیمال و ساده برگزار نخواهد شد؛ اگر قصد کنار زدن شجاع را دارید، تنه به تنه و چشم در چشم با او مبارزه کنید. این بازیکن به این زودی تسلیم نمیشود و تا آخرین لحظه برای حضور در تیم ملی مبارزه خواهد کرد. عکاس: محسن داودی
