از توهم توطئه بیرون بیایید؛ از غریبه‌ها انتطار نداشته باشید!

جنجال های حذف ایران در فضای رسانه ای و مجازی همچنان ادامه دارد. چند روز از دیدار جنجالی اتریش و الجزایر گذشته اما هنوز بحث درباره آن مسابقه و حذف تیم ملی ایران ادامه دارد. از همان لحظهای که سوت پایان بازی به صدا درآمد، موجی از اتهامزنیها در فضای مجازی و حتی برخی رسانهها شکل گرفت؛ عدهای مدعی شدند نتیجه این مسابقه از قبل مشخص بوده و دو تیم برای حذف ایران با یکدیگر تبانی کردهاند. اما اگر احساسات را کنار بگذاریم، یک سؤال ساده مطرح میشود؛ چرا اصلاً باید اتریش و الجزایر برای حذف یا صعود ایران نقشه بکشند؟ در فوتبال حرفهای، هیچ تیمی برای تعیین سرنوشت رقیب دیگری به میدان نمیرود. هر تیم قبل از هر چیز به منافع خودش فکر میکند. الجزایر به دنبال آن بود که در مرحله بعد با حریفی مطلوبتر روبهرو شود و اتریش هم تنها هدفش بقا در جام جهانی بود. طبیعی است که هر دو تیم تصمیماتی بگیرند که بیشترین سود را برای خودشان داشته باشد، نه برای ایران یا هر تیم دیگری. اگر جای این دو تیم، ایران قرار داشت چه اتفاقی میافتاد؟ آیا تیم ملی ایران حاضر میشد برای کمک به کشوری دیگر، شرایط صعود خودش را به خطر بیندازد؟ پاسخ تقریباً روشن است. در چنین تورنمنتهایی همه تیمها ابتدا به فکر منافع خود هستند و این موضوع نه عجیب است و نه غیرورزشی. حتی صحنه گل سوم اتریش نیز با دقت که بررسی شود، نشانهای از تبانی در آن دیده نمیشود. یک ارسال بلند و دقیق، ضربه سر مهاجمی که تازه از مصدومیت برگشته بود و تلاش دروازهبان الجزایر برای مهار توپ، اتفاقاتی فوتبالی بودند که در نهایت به گل ختم شدند. اگر آن ارسال چند سانتیمتر اختلاف داشت یا ضربه مهاجم دقت لازم را نداشت، شاید اصلاً چنین گلی به ثمر نمیرسید. واقعیت این است که اگر ایران کار صعودش را به هفته آخر و نتایج دیگران نمیکشاند، امروز چنین بحثهایی هم شکل نمیگرفت. تیم ملی مقابل نیوزیلند، ضعیفترین تیم مسابقات، فرصت کسب سه امتیاز را داشت و با مدیریت بهتر دیدارهای برابر بلژیک و مصر نیز میتوانست بدون وابستگی به نتایج سایر تیمها راهی مرحله بعد شود. به جای جستوجوی توطئه، بهتر است علت اصلی حذف را در عملکرد خود تیم ملی جستوجو کنیم. وقتی سرنوشت یک تیم به نتایج دیگران گره میخورد، طبیعی است که دیگر هیچ کنترلی روی آینده خود نداشته باشد. اتریش و الجزایر هیچ تعهدی نسبت به صعود ایران نداشتند؛ همانطور که ایران هم اگر در موقعیت آنها قرار میگرفت، بدون تردید ابتدا منافع خودش را در نظر میگرفت. این واقعیتی است که در تورنمنت های بزرگ فوتبال دیده میشود.