همزمان با اوجگیری مخالفتها با تفاهم ایران و آمریکا، این پرسش نیز مطرح شده است که چهرههای مخالف مذاکره که خواستار تداوم مسیر تقابل هستند، چه میزان تجربه حضور در میدانهای نظامی و هزینههای مستقیم جنگ را داشتهاند؟ و برای جایگزین دیپلماسی چه راهکاری ارائه میکنند؟ به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در روزهای منتهی به اعلام تفاهم ایران و آمریکا، جریانهای مخالف مذاکره با برگزاری تجمعات خیابانی و فعالیت گسترده در فضای مجازی تلاش کردند روند توافق را زیر سوال ببرند. در این تجمعات، شعارهایی علیه تیم مذاکرهکننده و مسئولان مرتبط با مذاکرات سر داده شد و برخی از شرکتکنندگان خواستار توقف روند گفتوگوها شدند. در بخشی از گزارش خبرآنلاین با تیتر «نپذیران» اعلام موجودیت کردند میخوانید: مخالفان توافق در شرایطی با پایان جنگ و مسیر دیپلماسی مخالفت میکنند که تاکنون راهکار مشخصی برای جایگزینی آن ارائه نکردهاند. در ظاهر، مواضع این جریان به گونهای است که ادامه فشارها و حتی تداوم رویارویی را بر توافق ترجیح میدهد، اما مشخص نیست هزینههای چنین رویکردی قرار است چگونه و توسط چه کسانی پرداخت شود. آنان در جایگاه منتقد، خواهان مواضع سختگیرانهتر هستند، اما کمتر درباره میزان حضور خود در میدانهای نظامی یا نقش مستقیمشان در هزینههای جنگ سخن گفتهاند. سوالی که هر یک از این توافقنپذیرها باید پاسخ دهند این است که در چهار دهه گذشته چقدر در میادین نظامی حضور داشتهاند؟ آیا میخواهند پشتگودنشینانی باشند که دستور حمله و دفاع میدهند یا صرفاً به دنبال آن هستند که جریان و جناح سیاسی خود را در قدرت حفظ کنند؟
خبرآنلاین
خبرآنلاینخبرآنلاین