کیگو هیگاشینو، نویسنده ژاپنی که با رمانهای معمایی پرکشش و شخصیتپردازیهای عمیق به یکی از محبوبترین نویسندگان آسیا و جهان تبدیل شد، در ۶۸ سالگی بر اثر سرطان روده بزرگ درگذشت. به گزارش خبرفوری، او بیش از چهار دهه با خلق آثاری که میلیونها نسخه از آنها به فروش رسید، تعریف تازهای از ادبیات جنایی ارائه کرد؛ آثاری که نه تنها معماهایی پیچیده را پیش روی خوانندگان قرار میدادند، بلکه به بررسی انگیزههای انسانی، احساس گناه، عشق، فداکاری و عدالت نیز میپرداختند. خبر درگذشت او موجی از اندوه را در میان خوانندگان و نویسندگان سراسر جهان برانگیخت. هیگاشینو در سال ۱۹۵۸ در شهر اوساکا به دنیا آمد و برخلاف بسیاری از نویسندگان، فعالیت حرفهای خود را نه با ادبیات، بلکه با مهندسی برق آغاز کرد. او پس از فارغالتحصیلی از دانشگاه، چند سال به عنوان مهندس در شرکت دنسو مشغول به کار بود، اما علاقهاش به داستاننویسی باعث شد شبها و آخر هفتهها وقت خود را صرف نوشتن کند. سرانجام در سال ۱۹۸۵ با نخستین رمانش، «بعد از مدرسه»، برنده جایزه معتبر ادوگاوا رانپو شد و همین موفقیت مسیر زندگی او را برای همیشه تغییر داد. شهرت جهانی هیگاشینو با انتشار رمان «فداکاری مظنون ایکس» رقم خورد؛ اثری که در قالب مجموعه داستانهای کارآگاه گالیله منتشر شد و جایزه نائوکی، یکی از مهمترین جوایز ادبی ژاپن، را برای او به ارمغان آورد. این رمان که بارها به زبانهای مختلف ترجمه و اقتباس سینمایی و تلویزیونی شد، ساختار سنتی داستانهای پلیسی را دگرگون کرد. در این کتاب، خواننده از همان ابتدا هویت قاتل را میداند، اما جذابیت داستان در کشف چرایی و چگونگی جنایت نهفته است؛ رویکردی که بعدها به یکی از امضاهای ادبی هیگاشینو تبدیل شد. در طول دوران فعالیتش، او بیش از ۱۰۰ کتاب نوشت و آثارش تنها در ژاپن بیش از ۱۰۰ میلیون نسخه فروش داشت. کتابهایش به بیش از ۴۰ زبان ترجمه شدند و در دهها کشور به چاپ رسیدند. بسیاری از رمانهای او از جمله «بدخواهی»، «زیر آفتاب نیمهشب»، «معجزههای فروشگاه نامیا»، «نائوکو» و مجموعه «کارآگاه کاگا» نیز به فیلمها و سریالهای موفقی تبدیل شدند و مخاطبان تازهای را با دنیای داستانهایش آشنا کردند. راز محبوبیت هیگاشینو تنها در طراحی معماهای پیچیده نبود. او همواره تأکید میکرد هدف اصلیاش سرگرم کردن خواننده است. خودش بارها گفته بود که در کودکی علاقه چندانی به مطالعه نداشت و حتی در درس زبان ژاپنی دانشآموز موفقی محسوب نمیشد. همین تجربه باعث شد هنگام نوشتن، مخاطبانی را در ذهن داشته باشد که شاید معمولاً اهل کتاب نباشند. به همین دلیل، آثارش زبانی روان، روایتهایی پرکشش و شخصیتهایی باورپذیر داشتند که خواننده را تا پایان داستان با خود همراه میکردند. پیشینه مهندسی او نیز تأثیر عمیقی بر سبک نوشتنش گذاشت. در بسیاری از آثارش، مفاهیم علمی و فناوری نقشی کلیدی در پیشبرد داستان ایفا میکنند. شخصیت پروفسور «مانابو یوکاوا» در مجموعه «کارآگاه گالیله» نمونهای از همین نگاه است؛ فیزیکدانی نابغه که با اتکا به دانش علمی، پیچیدهترین پروندههای جنایی را حل میکند. هیگاشینو با ترکیب علم، روانشناسی و معمای جنایی، گونهای تازه از ادبیات پلیسی را خلق کرد که هم برای مخاطبان عام جذاب بود و هم تحسین منتقدان را برانگیخت. درگذشت کیگو هیگاشینو پایانی بر زندگی یکی از تأثیرگذارترین نویسندگان معاصر ژاپن است، اما میراث ادبی او همچنان زنده خواهد ماند. رمانهایش نه تنها همچنان در سراسر جهان خوانده میشوند، بلکه الهامبخش نسل تازهای از نویسندگان داستانهای معمایی هستند. او ثابت کرد که یک داستان جنایی میتواند فراتر از کشف یک قاتل باشد و به کاوشی عمیق در پیچیدگیهای روح انسان تبدیل شود؛ ویژگیای که آثارش را به کلاسیکهای ماندگار ادبیات معاصر بدل کرده است.
