با گذشت دو هفته از امضای تفاهمنامه اسلامآباد، نقض فرآیندی تعهدات از سوی واشنگتن پرده از یک «نقشه فریب» جدید برداشته است؛ آقایان دیپلمات باید پاسخ دهند که چرا با دلخوش کردن به وعدههای کاغذی کاخ سفید، دستاوردهای فاخر میدان را در تفاهمی بیپشتوانه معطل نگه داشتهاند؟! به گزارش خبرآنلاین روزنامه کیهان نوشت:14 روز از نهائی شدن و امضای الکترونیکی تفاهمنامه ۱۴بندی اسلامآباد میان ایران و رژیم تروریستی آمریکا میگذرد؛ سندی که ۲8 خرداد ۱۴۰۵ قطعی شد و با هیاهوی رسانهای غرب و گزارشهایی از امضای همزمان رئیسجمهور آمریکا در کاخ ورسای همراه بود. در آغاز این مسیر، قرار بود تیم دیپلماسی در امتداد میدان حرکت کند و با تکیه بر پیروزیهای خیرهکننده نیروهای مسلح، دستاوردهای سختافزاری را در میز مذاکره تثبیت و نقد کند. اما امروز با مرور دقیق اخبار و تحولات دو هفته گذشته، واقعیت تلخ دیگری رخ نموده است؛ واقعیتی که نشان میدهد خوشبینی افراطی به طرف متجاوز و تروریست، بار دیگر دستاندازهایی را پیش روی منافع ملی قرار داده است. این یادداشت تفاهم ۶۰ روزه که بر «خاتمه فوری و دائمی عملیات نظامی» و «بازگشایی شاهراه تنگه هرمز» تاکید دارد، حاوی تعهدات متقابلی بود که طبق آن، دغلبازان واشنگتن نیز مکلف به اجرای فوری و بدون قید و شرط آنها بودند. اما بررسی بندبهبند مفاد حیاتی این سند و مقایسه آن با رفتار مکارانه سران کاخ سفید، پرده از یک نقض فرآیندی و ساختاریافته برمیدارد که تیم مذاکرهکننده باید به نسبت به آن پاسخگو باشد. بندهای حیاتی روی کاغذ و نقضهای پرشمار در میدان در بند اول تفاهمنامه تصریح شده است که طرفین و متحدانشان باید فوراً و بهطور دائمی به عملیات نظامی در تمامی جبههها از جمله لبنان خاتمه داده و تمامیت ارضی این کشور را تضمین کنند و از هرگونه تهدید یا استفاده از زور خودداری ورزند. اما کارنامه دشمن در همین ۱۴ روز چیست؟ ۱. رژیم صهیونیستی نه تنها حملات خود را به جنوب لبنان متوقف نکرده، بلکه بنیامین نتانیاهو رسماً اعلام کرده که هرگز از جنوب لبنان عقبنشینی نخواهد کرد. روزنامه «یدیعوت آحارانوت» نیز فاش ساخت که وی ترامپ را برای ماندن در خاک لبنان متقاعد کرده است. ۲. در حالی که فرستادگان ما در سوئیس مشغول رایزنی بودند، ترامپ قمارباز بار دیگر زبان به تهدید گشود و در پیامی وقیحانه مدعی شد هواپیماهای آمریکا به تأسیسات موشکی، پهپادی و سایتهای رادار ساحلی ایران حمله کردهاند و ایران را به نابودی کامل تهدید کرد. ۳. توافق میانجیگری شده توسط واشنگتن میان بیروت و تلآویو، به جای تضمین تمامیت ارضی، عملاً اشغالگری صهیونیستها و دست باز آنها برای جنایت را تضمین کرد که نقض صریح روح بند اول است. ۴. اقدامات نظامی و پهپادی مستقیم آمریکا علیه مواضع کشورمان در روزهای گذشته، حتی اعتراض و تأیید وزارت خارجه خودمان را نیز به عنوان «نقض صریح» به همراه داشت. علاوه بر این، بند دوم مبنی بر احترام به حاکمیت و تمامیت ارضی و عدم مداخله در امور داخلی، با الفاظ موهن و تهدیدات رسمی سران واشنگتن بارها پایمال شده است. در بند پنجم، جمهوری اسلامی پذیرفت که با حداکثر تلاش خود، ترتیبات عبور ایمن و بدون هزینه کشتیهای تجاری را فقط برای ۶۰ روز از خلیجفارس به دریای عمان اتخاذ کند. اما این بند نیز با عبور کشتیهای متخلف تحت حمایت نظامی آمریکا مخدوش شد. عجیبتر آنکه تیم مذاکرهکننده ما اعمال حاکمیت بر آبهای سرزمینی خود را به مذاکره با عمان گره زد و در همان روز اول شاهراه را باز کرد؛ بدون آنکه بازگشایی را به تعیین تکلیف نهائی جنگ، غرامتها و تضمین عدم تکرار تهدیدات منوط کند! با این تدبیر نادرست، ترامپ از فشار چهارماهه قیمت نفت ۱۱۰ دلاری و بحران سوخت خلاص شد و موازنه قدرت مخدوش گردید. وضعیت بند یازدهم مالی از همه عبرتآموزتر است. طبق متن سند، آمریکا متعهد شده بود وجوه و داراییهای مسدود شده ایران را بهطور کامل در دسترس بانک مرکزی قرار دهد. مبالغ سنگینی بین ۲۴ تا ۱۰۰ میلیارد دلار که پشتوانه بودجه کشور است. اما خروجی عملی آن پس از دو هفته چه بوده؟ هیچ! مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا صراحتاً اعلام کرد: «تاکنون هیچ پولی به ایران منتقل نکردهایم و با آن موافقت نکردهایم». ترامپ نیز با فشار تندروهای کنگره مثل تد کروز، تنها به یک تأیید صوری و اعتباری بسنده کرده تا ایران این منابع را صرفاً خرج خرید کالاهای مشخصِ آمریکایی(ذرت و سویا) کند! این یعنی اسارت دوباره داراییهای ملت در چرخه نظارت دلار و نقض کامل متون توافق شده. همچنین اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا در گفتوگو با فاکس نیوز مدعی شد که «با وجود صدور معافیت تحریمی، ایران تاکنون نتوانسته نفت خود را به خریدارانی غیر از چین بفروشد.» بند ششم نیز که وعده سر خرمن ایجاد برنامه بازسازی ۳۰۰ میلیارد دلاری با همکاری شرکای منطقهای را میداد، از همان ابتدا نقض غرض بود. روبیو اعلام کرد اصلاً چنین موضوعی در جلسات با اعراب بحث نشده است و بیانیه مشترک آمریکا و کشورهای خلیجفارس، سرمایهگذاری را به بهانه موشکها و پهپادهای ایران مشروط و آویزان کردند. واضح است که از این بند موهوم هم عایداتی به کشور نمیرسد. تفاهمی بدون پشتوانه سیاسی نشانههای بیثباتی این تفاهم، تنها به نقض تعهدات آمریکا محدود نمیشود، بلکه گزارش نیویورکتایمز از شکاف عمیق سیاسی در واشنگتن نیز بر آن صحه میگذارد. این روزنامه مینویسد «حمایت آمریکا از رژیم صهیونیستی و جنگ با ایران، هر دو حزب دموکرات و جمهوریخواه را با شکافهای جدی روبهرو کرده و این موضوع به یکی از مهمترین محورهای رقابتهای انتخاباتی آمریکا تبدیل شده است.» نیویورکتایمز همچنین با استناد به نتایج نظرسنجی مشترک خود با مؤسسه سیهنا گزارش داده است که ۵۳ درصد جمهوریخواهان زیر ۴۵ سال از نحوه مدیریت جنگ ایران توسط ترامپ ناراضی هستند، در حالی که ۷۵ درصد جمهوریخواهان مسنتر از عملکرد او حمایت میکنند. ای
خبرآنلاین
خبرآنلاینخبرآنلاین