تعداد زيادي از جنگزدگان تهران كه از هفته اول اسفند پارسال به دليل تخريب خانههايشان به هتلهاي پايتخت منتقل شده بودند، از نيمه هفته قبل، با اينكه بعضيشان جايي براي زندگي نداشتند و خانه بعضيشان، ناامن و غير قابل سكونت بود و بعضيشان، هنوز وام وديعه و كمك هزينه خريد وسايل از شهرداري نگرفته بودند، با حكم تخليه اجباري، وادار به ترك هتلها شدند. تعداد زيادي از اين خانوادهها، تا پيش از 9اسفند پارسال، در مناطقي مثل دردشت، پاستور، نازيآباد، جواديه و شمال ميدان رسالت ساكن بودند كه با آغاز جنگ، اهدافي در جوار خانههايشان مورد اصابت موشك قرار گرفت و منزلشان، به دليل ريزش ديوارهاي داخلي و بيروني، تاب برداشتن يا ترك و ريزش سقف، تخريب ورودي و پلههاي ساختمان يا تخريب درها و پنجرهها، غير قابل سكونت و نيازمند مقاومسازي شد . با اين حال، از نيمه هفته قبل و در آخرين هفتهخرداد، مسوولان هتلها به اين خانوادهها گفتند كه طبق اعلام مسوولان شهرداري، مدت اقامتشان در هتلها به پايان رسيده و بايد ظرف 12 تا 24 ساعت اتاق را تخليه كنند. تعدادي از اين خانوادهها به خبرنگار « اعتماد » گفتند كه در واكنش به اين اعلام غير منتظره، اعتراض كردند ولي بيفايده بود و از نيمه هفته قبل، سهميه ناهار و شامشان قطع شد و كارت ورود به اتاقشان غير فعال شد و تعداديشان كه مكاني براي سكونت نداشتند، مجبور شدند تمام روز و شب را يا در حياط هتلها يا در خيابانها سپري كنند. آقاي ميم، سرپرست يكي از همين خانوادههاست كه از دوشنبه هفته قبل، حكم تخليه گرفت . آقاي ميم، 6 فرزند دارد و شامگاه دوشنبه، كارت ورود به اتاقش توسط مسوولان هتل غيرفعال شد در حالي كه وسايلشان داخل اتاق بود. آقاي ميم و همسر و فرزندانش، غروب دوشنبه تا عصر سهشنبه را در حياط هتل سپري كردند و از عصر سهشنبه، اجازه اسكان در حياط هم نداشتند و ناچار شدند در خيابان روبهروي هتل بمانند. آقاي ميم و خانوادهاش، تا 9 اسفند پارسال در يك منزل اجارهاي در نازيآباد زندگي ميكردند ولي با هدف قرار گرفتن اين منطقه، به دليل حجم آوار و شدت تخريب خانهشان، به هتل متعلق به شهرداري منتقل شدند . از دو هفته قبل، شهرداري منطقه به آقاي ميم گفته بود كه بايد به دنبال اجاره منزل و تخليه هتل باشد و قرار بود وام وديعهاي به مبلغ 600 ميليون تومان هم، توسط دو فرد نيكوكار همكار با شهرداري تامين شود آقاي ميم، بعد از اخطار شهرداري به دنبال خانه اجارهاي گشت در حالي كه وسايل زندگياش، در همان خانه نازيآباد باقي مانده بود و اعتبار قرارداد اجارهاش هم 31 خرداد تمام ميشد. هفته قبل، خانهاي براي اجاره پيدا كرد و با صاحبخانه جديد، قرارداد نوشت ولي در طول اين هفته، فقط يكي از نيكوكاران همكار با شهرداري، سهم 300 ميليوني وام وديعه را داد و صاحبخانه جديد به آقاي ميم گفت كه تا زمان واريز باقي وام وديعه، اجازه ورود به منزل اجارهاي را ندارد. پيگيريهاي آقاي ميم در روزهاي قبل براي دريافت باقي سهم وام وديعه بينتيجه بود و دوشنبه شب، كارت اتاق خانواده آقاي ميم غير فعال شد و اعتراض هم بيفايده بود و خانواده 8 نفره، تمام ساعات شب تا صبح را در حياط هتل سپري كرد. آقاي ميم به « اعتماد» گفت كه صاحبخانه قبلي در نازيآباد، تهديد كرده كه اگر تا 31 خرداد، خردهريزهاي باقي مانده از وسايلش را از خانه تخريب شده جمع نكند، وديعه امانت را به خزانه دولت ميريزد و صاحبخانه جديد هم گفته اگر تا اول تير ماه، باقي مانده وديعه را به حسابش واريز نكند، بايد بابت هر روز ديركرد 5 ميليون تومان جريمه بدهد. آقاي ميم، ديروز ميگفت تا عصر پنجشنبهاي كه گذشت، از واريز باقي مانده كمك وديعه شهرداري خبري نبود در حالي كه از غروب چهارشنبه، اعضاي خانواده آقاي ميم، حتي براي برداشتن وسايلشان هم اجازه ورود به اتاق هتل را نداشتند . خانم ميم، يكي ديگر از ساكنان هتل است كه سهشنبه شب، با اينكه خانهاش بنا به اعلام بازرس مديريت بحران شهرداري، ناامن و غيرقابل سكونت بود، حكم تخليه هتل گرفت و بامداد پنجشنبه به همان خانه ناامن بازگشت. منزل خانم ميم در خيابان دردشت است كه بعد از ظهر 11 اسفند پارسال، ساختمان روبهروي خانهاش با 3 موشك هدف قرار گرفت و با موج انفجار، در و تمام پنجرههاي اين خانه، شكست و از جا كنده شد و ديوارها ترك برداشت و سقف ريزش كرد. خانم ميم كه بر اثر شدت موج انفجار، پرت شده بود، تا نيم ساعت، حواس تشخيص زمان و مكان را از دست داده بود و با كمك همسايهها از زير آوار و از فضايي كه پر شده بود با دود و غبار آوار، بيرون آمد و همان روز هم به هتل منتقل شد ولي در روزهاي بعد كه به خانهاش برگشت تا از اسباب زندگي 60سالهاش، تكهاي بيرون بكشد، متوجه شد كه تمام وسايل با موج انفجار تركيده و حجم خردهشيشههايي كه مبل و فرشهاي دستباف و پردهها را سوراخ كرده، در حدي است كه اينها به درد شستن هم نميخورند . خانم ميم، با مشاهده خسارتي كه زندگي و خانهاش را نابود كرده بود، دچار نقص حافظه شد و تا دو ماه بعد، شبها با كابوس انفجار و تركيدن شيشهها و ريزش سقف از خواب ميپريد. خانم ميم به خبرنگار « اعتماد » ميگويد كه نيمه هفته قبل، 150 ميليون تومان به حسابش واريز شد كه معلوم نبود آيا اين هزينه براي بازسازي يا خريد وسيله منزل است و به دنبال واريز اين وجه هم، مسوولان هتل به خانم ميم گفتند كه بايد بلافاصله، هتل را تخليه كند. مراجعات مكرر اين خانم به شهرداري براي تمديد اقامت در هتل بيفايده بود . ظهر و غروب چهارشنبه، اين خانم مثل روزهاي قبل براي دريافت سهميه غذا مراجعه كرد ولي مسوولان هتل گفتند كه چون حكم خروج و تخليه اتاق برايش زدهاند، سهميه غذا ندارد. خانم ميم، دقايقي پيش از بامداد پنجشنبه، به خانهاي برگشت كه در و پنجره نداشت و به دليل ناامني ساختمان، گازش قطع بود و زمينش پر از آوار سقف و ديوار بود. « وقتي به خونه برگشتم، روي آوار راه رفتم و تا صبح فقط گريه كردم . روز پنجشنبه، بچهه
ایرانجیب
ایرانجیبایرانجیب