مغز انسان هنوز هم بوی تجزیه بدن را به عنوان یک هشدار تفسیر می کند و پیش از آن که خودمان متوجه شویم، بدن را برای مقابله با خطر آماده می سازد. عصرایران- پژوهش های علمی نشان می دهند که سیستم بویایی انسان هنوز هم نقش مهمی در حفظ بقا ایفا می کند. یکی از نمونه های جالب، واکنش مغز به ماده ای شیمیایی به نام پوترسین است؛ ترکیبی که هنگام تجزیه بافت های بدن تولید می شود و مغز آن را به عنوان نشانه ای از خطر احتمالی تفسیر می کند. بوها برخلاف بسیاری از محرک های حسی، مسیر مستقیمی به بخش های احساسی مغز دارند. اطلاعات بویایی بدون عبور از برخی مراکز پردازش، وارد سیستم لیمبیک می شوند؛ بخشی از مغز که مسئول پردازش احساسات، حافظه و واکنش های غریزی است. به همین دلیل، برخی بوها می توانند در کسری از ثانیه واکنش هایی مانند افزایش هشیاری یا آمادگی برای فرار را در انسان ایجاد کنند. در یکی از مطالعات منتشر شده در مجله Frontiers in Psychology، پژوهشگران تاثیر پوترسین را بر رفتار انسان بررسی کردند. نتایج نشان داد افرادی که در معرض این ماده قرار گرفتند، حتی بدون آن که متوجه بوی آن شوند، رفتارهای محتاطانه تری از خود نشان دادند و آمادگی بیشتری برای دور شدن از محیط یا واکنش به یک تهدید احتمالی داشتند. دانشمندان معتقدند این واکنش ریشه ای تکاملی دارد. در طول تاریخ، بوی حاصل از تجزیه بدن می توانست نشانه وجود بیماری، شکارچی یا محیطی ناامن باشد. به همین دلیل، مغز انسان به مرور زمان یاد گرفته است چنین بوهایی را به عنوان یک هشدار تفسیر کند و بدن را برای مقابله با خطر آماده سازد. البته پوترسین به تنهایی عامل ایجاد بوی اجساد نیست. بوی حاصل از تجزیه بدن ترکیبی از ده ها ماده شیمیایی مختلف است و پوترسین تنها یکی از مهم ترین آن ها به شمار می رود. همچنین واکنش افراد به این بوها یکسان نیست و عواملی مانند ژنتیک، تجربه های گذشته و حساسیت گیرنده های بویایی می توانند شدت این واکنش را تغییر دهند. پژوهشگران می گویند این یافته ها نشان می دهد حس بویایی انسان، برخلاف تصور رایج، هنوز هم یکی از ابزارهای مهم مغز برای شناسایی تهدیدهای محیطی است. بررسی این سازوکارها می تواند در آینده به درک بهتر رفتارهای ناخودآگاه، اختلالات اضطرابی و حتی توسعه سامانه های هشدار زیستی کمک کند.
عصر ایران
عصر ایرانعصر ایران