علیرضا قزوه در گفتوگویی با تسنیم از خاطراتی گفت که طی ۳۵ سال حضور در محضر رهبر شهید تجربه کرده بود. به گزارش تسنیم، ساعتها مجالست با شاعران و شنیدن آثار آنها، خاطره خوشی از نیمه رمضان هر سال است که در کنج ذهن بسیاری از اهالی فرهنگ فارسیزبانان نقش بسته است. نگاه ویژه و ممتاز رهبر شهید انقلاب به زبان فارسی، جریان جدیدی در محافل ادبی و فرهنگی کشور طی دهههای اخیر ایجاد کرد. در این رویکرد تازه، شعر فارسی زینتالمجلس نبود؛ میراث ایرانیان بود که نقشی تمدنساز ایفا میکرد. در حالی که برخی بخشی از میراث ادب فارسی را رد کرده و آنها را آثار شرکآلود توصیف کردهاند، ایشان این دسته از آثار را در زمره درخشانترین آثار ادب فارسی برشمرده و در مواردی، مانند مثنوی را اصول اصول اصول الدین توصیف کردهاند. این نگاه که حاصل سالها مؤانست ایشان با کتاب، آثار پدیدآورندگان در زبانهای مختلف و از جمله تأمل در منابع کلاسیک از دوره نوجوانی و جوانی شکل گرفته است، در سالهای اخیر جریان تازهای را پیش روی فضای ادبی کشور گشود که ضمن خلق آثار تازه، شاهد رویش استعدادهای جوان در میان فارسیزبانان هستیم که نویدبخش روزهای درخشانی برای شعر فارسی هستند. علیرضا قزوه که سالها اجرای جلسات نیمه رمضان شاعران را برعهده داشت، در آستانه برگزاری مراسم وداع و تشییع رهبر شهید در گفتوگویی با تسنیم به بخشی از خاطرات این سالها اشاره کرد. مشروح این گفتوگو را میتوانید در ادامه بخوانید: *تسنیم: مرور بیانات رهبر شهید انقلاب درباره شعر و دغدغههای ایشان درباره زبان فارسی در سالهای گذشته، نشان میدهد که ایشان برخلاف نگاه غالب مدیران فرهنگی، نگاه دم دستی و زینتالمجلسی به شعر ندارند؛ ایشان شعر را میراث ایرانیان معرفی میکردند و نقش تمدنی برای آن قائل بودند. این تفاوت نگاه، با توجه به اینکه ایشان مستمراً در دهههای متمادی جلساتی را با شاعران و دست اندرکاران فرهنگی داشتند، چه تأثیری بر شعر امروز گذاشت؟ ارتباط حضرت آقا با شاعران از دوران جوانی و نوجوانی شکل گرفت؛ از زمانی که ایشان کتابها را با پرداخت مبلغی به امانت میگرفتند و روزانه به مطالعه آنها میپرداختند. آن زمان مانند امروز نبود که کتاب خیلی راحت در دسترس باشد. ایشان قدر کتاب را میدانست و حوزه مطالعاتی خودش را در کنار علوم دینی، در دیگر موضوعات مانند شعر و ادبیات نیز تعریف کرده بودند. بیشتر عمر جوانی ایشان در انجمنهای فرهیختگان و شاعران بهویژه در خراسان مانند انجمن محمود فرخ و دیگر انجمنها گذشت؛ از این نظر آشنایی ایشان با ادبیات و شعر به یکی دو دهه اخیر بازنمیگردد، به سالها پیش بازمیگردد. ایشان شخصیت ممتازی بودند؛ صاحب ایده، نقد و نظر بودند. میتوانستند با نقد، عیار شعر را مشخص کنند. کمبودهای شعر را با محک و معیار خود میسنجیدند و برای هر شعر، پیشنهاد داشتند. حضرت آقا و امام(ره) جزو شخصیتهایی هستند که یکی از جنبههای شخصیتی آنها علاقه به شعر و ادبیات است. این دو بزرگوار حکیم بودند؛ یعنی در تمامی علوم جامع بودند. *تسنیم: این نگاه ویژه رهبر شهید چه تأثیری بر جریانسازی شعر جوان کشور گذاشت؟ ایشان بالاترین مقام در کشور بودند و با وجود مشغلههای متعدد، برای شعر و صحبت با شاعران وقت میگذاشتند. توجهی که ایشان به این حوزه داشتند و تشویقی که انجام میدادند، سبب شد تا رقابتی در میان شاعران جوان ایجاد شود و تلاش کنند تا آثار خود را بهگونهای رشد دهند که در جلسات نیمه رمضان با ایشان حضور داشته باشند. ما هر سال در نیمه رمضان در شب ولادت امام مجتبی(ع) خدمت این بزرگوار مشرف میشدیم، فکر میکنم بیش از 35 جلسه با شاعران کشور در محضر ایشان داشتیم. این جلسات اهمیتش باعث شده بود که شاعران سر و دست بشکنند؛ چرا که کمتر جلسه ادبی در کشور بود که از جهت کمی و کیفی و دوام، تا این اندازه خوب بوده باشد؛ از این رو جلسات نیمه رمضان در شکلدهی به جریان شعر جوان کشور تأثیرگذار شد و همه در یک رقابت جدی تلاش کردند تا کیفیت شعر خود را افزایش دهند. *تسنیم: در بیش از یک دهه گذشته ایدهای با عنوان «وطن فارسی» در میان اهل ادب و قلم کشورهای ایران، تاجیکستان و افغانستان شکل گرفت؛ ایدهای که علیرغم موانع مختلف مانند بُعد مسافت یا نگاه جامعه در آن زمان، تا حدودی توانست فاصلهها را کم کند. حضور شاعران فارسیزبان در دیدارهای نیمه رمضان از زمانی آغاز شد که شما مدیریت جلسات شعر نیمه رمضان را برعهده گرفتید. این جلسات چقدر در شکلدهی به آرمان وطن فارسی اثرگذار بود؟ علاوه بر شاعران فارسی زبان، شاعران بعضی از کشورهای دیگر که زبانشان غیر فارسی بود، مانند شاعران عربزبان هم گاهی در این جلسات حضور داشتند. بعضی وقتها نیز این شاعران به شکل خصوصی به محضر آقا میرسیدند. حضرت آقا توجه خاصی به شاعران جهان عرب داشتند. خاطرم هست روزی که محمدعلی جواهری، شاعر بزرگ جهان عرب از عراق به ایران آمده بود و یا عبدالوهاب البیاتی، شاعر مشهور عراقی در سفری به ایران در جلسه خصوصی با آقا حضور داشت. در سالهای گذشته شاعرانی از کشورهای هند، پاکستان، تاجیکستان، ترکیه و ازبکستان نیز در جلسات نیمه رمضان حاضر میشدند و آثار خود را ارائه میدادند. ما این شاعران را جدا از جریان شعر فارسی نمیدانیم. یک زبان هستیم و حضور در چنین محافلی به آنها دلگرمی میداد و باعث تشویق آنها میشد. هر شاعری که از کشورهای فارسیزبان برای شرکت در این جلسات میآمدند، بسیار شیفته بودند که دوباره در این دیدارها شرکت کنند؛ در حالی که برخی از آنها در کشورهای خود اساتید دانشگاه و صاحب درجه و رتبه علمی بودند. من بیش از 35 جلسه را در خدمت حضرت آقا بودم. فکر میکنم در طول دوران برگزاری این جلسات، تنها یک سال ایران نبودم و در بقیه دیدارها حضور داشتم. خاطرات زیادی از این دیدارها در ذهن دارم. یکی از خاطرات، نظر آقای دهرمیندرنات، از شاعران برجسته هند، بود که خدمت آقا رسیده و شعر خوانده بود. میگفت من به
الف
الفالف