مورینیو در مستند جدیدش از فلسفه مربیگری خود در رئال مادرید میگوید؛ جایی که معتقد بود وظیفهاش آموزش فوتبال به ستارههایی مثل رونالدو نبود، بلکه ساختن یک تیم هماهنگ از آنها بود. مستند ژوزه مورینیو فرصتی فراهم کرده تا نگاهی دوباره به نخستین دوره حضور این مربی پرتغالی در رئال مادرید داشته باشیم؛ دورانی که او هدایت تیمی پرستاره با بازیکنانی مانند کریستیانو رونالدو، سرخیو راموس، مارسلو و ژابی آلونسو را بر عهده داشت. مورینیو در سال ۲۰۱۰ با یک مأموریت مشخص به مادرید آمد. او قرار نبود به ستارههای تیمش اصول اولیه فوتبال را آموزش دهد؛ بلکه وظیفه اصلیاش این بود که بازیکنان بزرگ را در قالب یک تیم هماهنگ قرار دهد. سرمربی پرتغالی در این مستند درباره سطح کیفی بازیکنانش میگوید: «در این رئال مادرید، واقعاً چیز خیلی کمی برای یاد دادن به هرکدام از آنها داشتم. نمیتوانستم به سرخیو راموس یاد بدهم چطور با سرش به توپ ضربه بزند. نمیتوانستم به کریستیانو یاد بدهم چطور گل بزند.» به همین دلیل، نقش مورینیو بیشتر در جزئیات تاکتیکی، برنامهریزی و ایجاد یک درک مشترک از فوتبال میان بازیکنان خلاصه میشد؛ اینکه هر بازیکن دقیقاً بداند در هر موقعیت چه کاری باید انجام دهد. مارسلو، مدافع سابق رئال مادرید، نیز از سختگیری مورینیو و شیوه خاص او در تمرینات صحبت میکند. به گفته او، تمام جلسات تمرینی با هدف آمادهسازی بازیکنان برای اتفاقاتی طراحی میشد که قرار بود در مسابقه رخ دهد. مارسلو میگوید: «او همه چیز را برای ما توضیح میداد؛ تمام جزئیات را. در نهایت، وقتی بعد از تمریناتی که انجام داده بودیم به مسابقه میرسیدیم، همه چیز دقیقاً همانطور بود که او گفته بود.» این میزان از دقت و سختگیری باعث میشد بازیکنان مجبور باشند دستورهای مورینیو را بهطور کامل اجرا کنند. سامی خدیرا نیز که در آن دوران زیر نظر این مربی در رئال مادرید بازی میکرد، درباره این موضوع توضیح میدهد. خدیرا میگوید: «تو مثل مغز او در زمین هستی و باید ۱۰۰ درصد از دستوراتش پیروی کنی. اگر این کار را نکنی... تو را میکشد!» مورینیو نیز فلسفه کاری خود را با یکی از جملههای معروفش توضیح میدهد: «اگر همانطور که من فکر میکنم فکر کنید، زندگی برایتان آسانتر خواهد شد.» مورینیو حالا بار دیگر وارد مرحلهای تازه در دوران حرفهای خود شده. شرایط نسبت به سالهای نخست حضورش در این باشگاه تغییر کرده؛ نسل جدیدی از ستارهها در رختکن حضور دارند و فوتبال نیز تغییرات زیادی داشته است، اما ویژگی اصلی مورینیو همچنان پابرجاست: سختگیری و وسواس روی جزئیات. او در هر تیمی که حضور داشته، تلاش کرده مجموعهای از بازیکنان بزرگ را به تیمی منسجم تبدیل کند؛ تیمی که بازیکنانش نه بهصورت انفرادی، بلکه با یک ذهنیت و هدف مشترک بازی کنند.
