تیم ملی والیبال ایران در حالی خود را برای هفته سوم لیگ ملتها آماده میکند که به گواه آمار، یکی از جوانترین تیمهای حاضر در این رقابتهاست و بخش مهمی از ترکیب آن هنوز در حال تجربهاندوزی در سطح بزرگسالان است. در چنین شرایطی، برگزاری دستکم یک دیدار تدارکاتی با صربستان در فاصله باقیمانده تا آغاز هفته سوم، میتواند یک ضرورت فنی باشد؛ ضرورتی که اگر نادیده گرفته شود، بار دیگر ضعف برنامهریزی در آمادهسازی تیم ملی را به نمایش میگذارد. به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، در روزهایی که بسیاری از تیمهای ملی والیبال از هر فرصت ممکن برای افزایش هماهنگی، اصلاح نواقص و آمادهسازی بهتر استفاده میکنند، مقایسه برنامه تدارکاتی ایران با برخی رقبای آسیایی و جهانی، یک پرسش جدی را پیش روی افکار عمومی قرار میدهد: چرا تیم ملی ایران همچنان از داشتن بازیهای دوستانه کافی و هدفمند محروم است؟ در همین چند روز اخیر، تیم ملی «ب» ژاپن سه مسابقه تدارکاتی با کوبا برگزار کرده؛ اتفاقی که نشان میدهد حتی تیم دوم یک رقیب آسیایی هم از امکانی بهرهمند است که تیم اصلی ایران هنوز از آن بیبهره مانده است. این مقایسه زمانی معنادارتر میشود که به روند آمادهسازی ایران پیش از آغاز لیگ ملتها نگاه کنیم؛ جایی که تیم ملی تنها یک مسابقه دوستانه با برزیل انجام داد، دیداری که آن هم بیش از آنکه محصول یک برنامهریزی مستقل و فعالانه از سوی مسئولان والیبال ایران باشد، با کمک و هماهنگی فدراسیون جهانی والیبال برگزار شد. این در حالی است که تیم ملی ایران امسال با شرایطی متفاوت نسبت به بسیاری از دورههای گذشته وارد لیگ ملتها شده است. ایران به لحاظ آماری، دومین تیم جوان حاضر در این مسابقات است؛ موضوعی که بهخوبی نشان میدهد این تیم بیش از هر زمان دیگری به بازیهای تدارکاتی نیاز دارد. جوانی، هرچند میتواند به معنای انرژی، انگیزه و جسارت بیشتر باشد، اما بدون تجربه، هماهنگی و قرار گرفتن در شرایط واقعی مسابقه، لزوماً به نتیجه مطلوب منجر نخواهد شد. بخش قابل توجهی از بازیکنان فعلی، نخستین سال حضور خود در تیم ملی بزرگسالان را پشت سر میگذارند. از سوی دیگر، برای هفته پیشرو نیز قرار است دو بازیکن جدید برای نخستین بار در یک تورنمنت معتبر بینالمللی در رده بزرگسالان به میدان بروند. طبیعی است که چنین ترکیبی برای رسیدن به درک تاکتیکی مشترک، هماهنگی درونتیمی، شناخت بهتر از نقشها و افزایش اعتمادبهنفس، نیازمند بازی رسمیگونه و فشار مسابقه است؛ چیزی که در تمرینات، حتی با کیفیت بالا، بهطور کامل بازتولید نمیشود. در چنین فضایی، یک هفته باقیمانده تا شروع هفته سوم لیگ ملتها، میتواند فرصتی طلایی برای کادر فنی و مسئولان فدراسیون باشد تا حداقل یک مسابقه دوستانه با تیم ملی صربستان ترتیب دهند. این بازی نهتنها از نظر فنی میتواند به ایران کمک کند، بلکه از منظر روانی و مسابقهای نیز برای بازیکنان جوان ارزش بالایی خواهد داشت. رویارویی با تیمی مانند صربستان، آن هم پیش از ورود به فاز حساستر رقابتها، میتواند محک مناسبی برای سنجش آمادگی نفرات، آزمایش ترکیبها و کاهش اشتباهات ناشی از کمتجربگی باشد. واقعیت این است که تیمهای جوان بیش از هر چیز به «بازی» نیاز دارند، نه صرفاً اردو. هرچه تعداد مسابقات تدارکاتی باکیفیت بیشتر باشد، احتمال رسیدن به انسجام تیمی نیز افزایش پیدا میکند. اگر قرار است از جوانگرایی در تیم ملی دفاع شود، این پروژه باید با پشتیبانی واقعی همراه باشد؛ و یکی از مهمترین مصادیق این پشتیبانی، فراهم کردن بازیهای دوستانه مناسب در مقاطع حساس است. والیبال ایران در سالهای اخیر بارها هزینه ضعف در برنامهریزی و آمادهسازی را پرداخته است. اکنون هم هنوز برای جبران دیر نشده. در یک هفته باقیمانده تا آغاز هفته سوم لیگ ملتها، انتظار حداقلی این است که فدراسیون و کادر اجرایی تیم ملی، شرایط برگزاری حداقل یک دیدار دوستانه با صربستان را فراهم کنند؛ اقدامی که شاید در ظاهر ساده باشد، اما در عمل میتواند تأثیری مهم بر کیفیت فنی و ذهنی تیم ملی در ادامه مسابقات بگذارد. اگر قرار است این نسل جوان به آینده والیبال ایران تبدیل شود، باید از همین امروز، امکانات لازم برای رشد آن فراهم شود. تیمی که جوان است، بیش از هر چیز به تجربه نیاز دارد؛ و تجربه، فقط در زمین مسابقه ساخته میشود.
پارس فوتبال
پارس فوتبالپارس فوتبال