آقای پناهیان! کنار گود نشستن و "لنگش کن لنگش کن" گفتن، کار انسان های ضعیف و ترسوست. عصر ایران نوشت: علیرضا پناهیان، روحانی معروف نزدیک به جریان های تندرو، اخیراً در مسجد جامع خرمشهر گفته است که اگر مردم بی آبی و بی برقی را تحمل کنند، آب و برق جهان را از دست ستم صهیونیست ها آزاد خواهیم کرد. او گفته است: حالا که ما در حال آزادسازی منطقه هستیم، همه جهان را هم آزاد خواهیم کرد و شما خواهید دید که به زودی در مسجد جامع خرمشهر، در حال ثبت نام نیرو هستیم برای اعزام نیرو جهت آزاد سازی جهان از دست آمریکا. ما به دهکده جهانی معتقدیم و کدخدایش را ما باید تعیین کنیم. کاری با محتوای حرف های او نداریم و فقط از سر کنجکاوی دو سوال خیلی ساده از این سخنران ماهر و قهار می پرسیم: ۱ - شما که مردم را به تحمل بی آبی و بی برقی دعوت می کنید، فقط بفرمایید هزینه سفرتان به خرمشهر از جمله ایاب و ذهاب و اقامت و خورد و خوراک و آب تان را از جیب مبارک خودتان داده اید یا از جیب همان مردمی که باید به امید وعده های شما، بی آب و بی برق بمانند؟! نکته اخلاقی اول با حاج آقا: هرگاه خودتان کمترین هزینه ای را متحمل شدید، مردم را به تحمل هزینه های بیشتر دعوت کنید. در غیر این صورت، سکوت، اخلاقی ترین گزینه است. یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ ؛ کَبُرَ مَقتًا عِندَ ٱللَّهِ أَن تَقُولُواْ مَا لَا تَفعَلُونَ (ای کسانی که ایمان آورده اید چرا چیزی می گویید که انجام نمی دهید؟ خشم بزرگی نزد خدا منتظر شماست اگر به آنچه می گویید، عمل نکنید) سوره صف، آیه های ۳ و ۲ ۲ - اگر روزی در همان مسجد جامع خرمشهر، مردم را برای اعزام به نقاط مختلف جهان برای مبارزه با آمریکا ثبت نام کنند، آیا خود شما و آقازاده هایتان برای اعزام ثبت نام خواهید کرد یا ترجیح می دهید همچنان سخنرانی و دعوت به اعزام کنید؟ زمان جنگ ایران و عراق، معروف بود که می گفتند: بعضی ها می گویند بیایید "همگی" جمع شویم تا "شما" به جبهه اعزام شوید! راستی چرا آن روز نامشخص صبر کنید؟ همین الان در جزایر جنوب که دمای هوا بالا ۵۵ درجه است و رطوبتش ۹۰ درصد و حتی نفس کشیدن هم سخت است، جنگ جریان دارد. تشریف ببرید آنجا تا هم بی آبی و هم بی برقی و هم بمب و موشک های دشمن را تجربه کنید و در عین دفاع از کشور و کسب ثواب جهاد، خود را برای آزادسازی کل جهان آماده کنید. نکته اخلاقی دوم با حاج آقا: کنار گود نشستن و "لنگش کن لنگش کن" گفتن، کار انسان های ضعیف و ترسوست.