سرویس فرهنگ و هنر مشرق - با آغاز جام جهانی ۲۰۲۶، پلتفرمهای فیلیمو، فیلمنت و نماوا تلاش کردند با برنامههای «بفرمایید جام»، «جیمی جام» و «در جام» مخاطب جذب کنند. اما این برنامهها کاملاً شکست خوردند و تبدیل شدند به برنامههایی که به جای آنکه باکس پلتفرمها را پر کنند، اغلب به برشهای اینستاگرامی تبدیل شدند که در فضای مجازی تماشا می شدند. این برنامهها به جای پوشش فنی، تحلیلی یا هیجانی فوتبال، به محتوای کمدی سطحی، شوهای بیربط و تولید سرگرمیهای نازل کلامی و اروتیک روی آوردند که هیچ ارتباط معناداری با رویداد جام جهانی نداشت. این برنامهها نمونهای از تجاریسازی مبتذل فوتبال هستند؛ شوخیهای تکراری، مجریان غیرمتخصص، تولید ضعیف و عدم ارزش افزوده. مخاطبان در کامنتها آنها را «هدر دادن وقت»، «بیربط» و «مبتذل» توصیف کردند. «بفرمایید جام»؛ وقتی سرگرمی بر تحلیل فنی فوتبال غلبه میکند همزمان با برگزاری رقابتهای جام جهانی، فیلیمو ویژه برنامه «بفرمایید جام» را با اجرای امیرحسین قیاسی روی آنتن برد؛ برنامهای که تلاش داشت با ترکیب طنز، گفتوگو و پرداخت به حواشی مسابقات بپردازد و علاقهمندان فوتبال را جذب کند. با این حال، بازخوردهای بخشی از کاربران شبکههای اجتماعی و برخی یادداشتهای انتقادی نشان داد که این فرمول نتوانسته رضایت طیفی از علاقهمندان جدی فوتبال را جلب کند. یکی از مهمترین انتقادها، فاصله گرفتن برنامه از ماهیت یک ویژهبرنامه فوتبالی بود. بسیاری از مخاطبان انتظار داشتند بخش قابل توجهی از زمان برنامه به تحلیل مسابقات، بررسی تاکتیکها، عملکرد تیمها و گفتوگو با کارشناسان اختصاص یابد، اما بخش عمدهای از قسمتها صرف آیتمهای طنز، شوخیهای کلامی و گفتوگوهایی میشد که ارتباط مستقیمی با مسابقات جام جهانی نداشت. منتقدان این رویکرد را عاملی برای از بین رفتن هویت فوتبالی برنامه میدانستند. از نظر ساختاری نیز «بفرمایید جام» با نقدهایی درباره ریتم و انسجام روبهرو شد. مقدمههای طولانی، جابهجایی ناگهانی میان آیتمهای مختلف و نبود پیوند مشخص میان بخشهای برنامه، باعث شد برخی مخاطبان روایت هر قسمت را پراکنده و فاقد تمرکز توصیف کنند. به باور کاربران شبکههای اجتماعی، زمان نسبتاً طولانی اپیزودها نیز با حجم محتوای ارائهشده تناسب نداشت و در بخشهایی از برنامه احساس کشدار بودن ایجاد میکرد. شیوه اجرای امیرحسین قیاسی نیز یکی از محورهای اصلی واکنشها بود. قیاسی که پیش از این با برنامههای طنز شناخته میشد، در «بفرمایید جام» نیز همان الگوی اجرایی را دنبال کرد؛ موضوعی که به اعتقاد برخی کاربران، موجب شد برنامه بیش از آنکه به یک ویژهبرنامه فوتبالی شباهت داشته باشد، به ادامهای از آثار قبلی او تبدیل شود. در مقابل، برخی مخاطبان نیز همین لحن غیررسمی را وجه تمایز برنامه نسبت به ویژهبرنامههای تلویزیونی ارزیابی کردند. از منظر فنی، اگرچه تولید برنامه در سطح استاندارد پلتفرمهای نمایش خانگی انجام شده بود، اما بخشی از کاربران نسبت به طراحی صحنه، گرافیک، تدوین و استفاده مکرر از برخی آیتمهای تصویری انتقاد داشتند. این دسته از مخاطبان معتقد بودند کیفیت بصری برنامه با ابعاد رسانهای رویدادی مانند جام جهانی تناسب کامل نداشت و در مقایسه با نمونههای موفق بینالمللی، از هویت بصری متمایزی برخوردار نبود. بازتاب برنامه در شبکههای اجتماعی نیز عمدتاً حول دو دیدگاه شکل گرفت؛ گروهی از کاربران از فضای سرگرمکننده و طنز آن استقبال کردند، اما گروه دیگری معتقد بودند برنامه بیش از اندازه بر شوخی و سرگرمی تکیه کرده و سهم تحلیل فنی فوتبال در آن بسیار محدود است. در برخی از واکنشهای منتشرشده در شبکههای اجتماعی، عباراتی مانند «ارتباط کمی با جام جهانی دارد» یا «انتظار تحلیل بیشتری از مسابقات داشتم» دیده میشد؛ هرچند این دیدگاهها را نمیتوان به همه مخاطبان تعمیم داد. در مجموع، «بفرمایید جام» تلاشی برای ارائه روایتی متفاوت از جام جهانی در قالب سرگرمی بود، اما به باور بخشی از منتقدان و کاربران، نتوانست میان طنز و محتوای تخصصی فوتبال تعادل برقرار کند. این تجربه بار دیگر نشان داد که مخاطبان رویدادهای بزرگ ورزشی، علاوه بر سرگرمی، انتظار تحلیل کارشناسی، پرداخت فنی و ارزش افزوده رسانهای نیز دارند؛ انتظاری که تحقق آن میتواند تفاوت میان یک برنامه ماندگار و یک محصول صرفاً سرگرمکننده را رقم بزند. «جیمی جام»؛ ویژهبرنامهای که نتوانست از تب جام جهانی بهره ببرد همزمان با برگزاری رقابتهای جام جهانی، پلتفرم فیلمنت ویژهبرنامه «جیمی جام» را با اجرای و کارگردانی ابوطالب حسینی و تهیهکنندگی مسعود باقری روی آنتن برد. این برنامه هر شب ساعت ۲۱ منتشر میشد و تلاش داشت با ترکیب گفتوگو، آیتمهای طنز و حضور چهرههای شناختهشده، سهمی از تب فوتبال و جام جهانی داشته باشد. با این حال، یکی از مهمترین انتقادهایی که درباره «جیمی جام» مطرح شد، فاصله گرفتن آن از هویت یک برنامه فوتبالی بود. در حالی که مخاطبان در ایام جام جهانی معمولاً انتظار تحلیل مسابقات، بررسی تاکتیکی، گفتوگو با کارشناسان فوتبال و پرداخت به حواشی رقابتها را دارند، بخش قابل توجهی از زمان برنامه صرف گفتوگوهای سرگرمکننده با بازیگران، اینفلوئنسرها و چهرههای غیرورزشی میشد؛ رویکردی که برای بسیاری از علاقهمندان فوتبال جذابیت چندانی نداشت. از منظر ساختاری نیز برنامه با مشکل انسجام روبهرو بود. آیتمهای طنز، چالشها و گفتوگوها اغلب ارتباط مستقیمی با رویدادهای جام جهانی نداشتند و اپیزودها بیشتر مجموعهای از بخشهای پراکنده به نظر میرسیدند تا یک ویژهبرنامه منسجم ورزشی. همین مسئله باعث شد هویت برنامه میان یک تاکشوی کمدی و یک برنامه فوتبالی معلق بماند. ریتم کند نیز از دیگر نقدهای واردشده به «جیمی جام» بود. برخی مخاطبان در فضای مجازی اعتقاد دارند گفتوگوهای طولانی، شوخیهای کشدار و آیتمهایی که ارتباط اندکی با
مشرق
مشرقمشرق