فصل جاری در فوتبال ایتالیا با آماری شگفتانگیز و بیسابقه آغاز شده است که توجه کارشناسان را به خود جلب کرده است. به گزارش "ورزش سه"، برای نخستین بار در تاریخ فوتبال ایتالیا، پس از سپری شدن چهار هفته ابتدایی در رقابتهای سری آ و سری بی، هیچ تساوی بدون گلی ثبت نشده است. این به آن معناست که در مجموع ۸۰ مسابقه برگزار شده میان سطح اول و دوم فوتبال این کشور، تماشاگران شاهد حداقل یک گل در هر بازی بودهاند. به طور خاص در رقابتهای سری آ، هفته گذشته با به ثمر رسیدن ۳۹ گل در ۱۰ مسابقه، میانگین خیرهکننده ۳.۹ گل در هر بازی را به ثبت رساند. این تحولات جذاب بیش از هر چیز حاصل رویکرد جدید داوری تحت هدایت دنیله اورساتو است. رئیس جدید کمیته داوران ایتالیا با الگوبرداری از استانداردهای بینالمللی و اجرای دقیق قوانین جدید هیئت بینالمللی فوتبال، به دنبال افزایش چشمگیر زمان مفید بازی و کاهش اتلاف وقت بوده است. قوانینی همچون شمارش معکوس برای شروع مجدد بازی توسط دروازهبانان، تعیین محدودیت زمانی برای انجام تعویضها و سختگیری کمتر در برخوردهای جزئی داخل محوطه جریمه سبب شده است تا جریان بازی پویاتر شود و رکورد بیشترین زمان مفید بازی در تاریخ لیگ ثبت گردد. در کنار تحولات داوری، تغییر رویکرد تاکتیکی تیمها نیز نقش پررنگی در این جشنواره گل داشته است. باشگاههایی نظیر رم، مونزا، ساسولو، میلان، فروزینونه و به ویژه کومو با هدایت سسک فابرگاس، رویکردی کاملاً تهاجمی و هجومی را در دستور کار قرار دادهاند. با این حال، این تمایل به بازی تساویناپذیر و هجومی، به بهای افت نسبی ساختار دفاعی تیمها تمام شده است و خط دفاعی تیمهای ایتالیایی دیگر استحکام سنتی گذشته را ندارد. یکی دیگر از نکات برجسته این فصل، اعتماد کمسابقه به بازیکنان جوان است. از مجموع ۱۱۹ گل به ثمر رسیده در سری آ، ۴۹ گل توسط بازیکنان ۲۳ سال یا کمتر وارد دروازه حریفان شده است. همچنین سری آ اکنون پس از لیگهای سازنده بازیکن، بالاترین آمار استفاده از بازیکنان زیر ۲۳ سال در ترکیب اصلی را داراست و از سوی دیگر کمترین استفاده از بازیکنان بالای ۳۳ سال را در میان لیگهای معتبر اروپایی به ثبت رسانده است. تیمهایی مانند پارما، موزا، فیورنتینا و کومو میانگین سنی بسیار پایینی دارند. این شکوفایی ورزشی با سرمایهگذاریهای کلان خارجی نیز پشتیبانی میشود. در بازار نقلوانتقالات اخیر، سری آ پس از لیگ برتر انگلیس، بیشترین میزان هزینهکرد را در میان لیگهای معتبر اروپایی به خود اختصاص داد و بالاتر از بوندسلیگا، لالیگا و لیگ یک فرانسه ایستاد. مالکان خارجی از ایالات متحده، اندونزی، کانادا و رومانی هدایت بسیاری از باشگاههای ردهبالای ایتالیایی را بر عهده دارند و با تزریق منابع مالی، به پویایی این فوتبال کمک میکنند. هرچند برخی باشگاهها همچنان با سیاستهای انقباضی و کنترل دستمزدها مواجه هستند، اما این بستر نوین نشان میدهد که غول خفته فوتبال ایتالیا با تلفیق تاریخ، اشتیاق و مدرنیته، مسیر تازهای را برای بازگشت به روزهای اوج آغاز کرده است.
