رضا اسماعیلی، از شاعران آیینی کشورمان گفت: امین شعر انقلاب، شعر را ثروتی ملی و رسانهای تاثیرگذار و قدرتمند برای ترویج و تبلیغ آموزههای وحیانی و قرآنی و بیان مفاهیم بلند عرفانی میدانستند. به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، در آستانه مراسم تشییع رهبر شهیدمان، حضرت آیتالله خامنهای هستیم. رهبر شهیدی که به شعر و ادبیات فارسی علاقهای عمیق و ریشهدار داشتند و آن را ابزاری ارزشمند برای انتقال مفاهیم انسانی، دینی و انقلابی میدانستند. ایشان با مطالعه آثار شاعران بزرگ فارسی همچون حافظ، سعدی و فردوسی، همواره از ظرفیتهای ادبیات در تقویت هویت فرهنگی و ملی سخن میگفتند؛ در سخنرانیها و دیدارهای خود نیز بارها به اشعار و متون ادبی استناد و از شاعران متعهد و آثار ادبی تأثیرگذار حمایت میکردند که این علاقه نشاندهنده باور ایشان به نقش شعر و ادبیات در پرورش اندیشه، حفظ ارزشهای فرهنگی و ایجاد پیوند میان نسلها بود. درباره دلیل توجه خاص رهبر شهیدمان و دیدگاه ایشان درباره ادبیات گفتوگویی با رضا اسماعیلی، از شاعران آیینی و دبیر هفدهمین دوره جشنواره شعر فجر داشتهایم که در ادامه میخوانید: به نظر شما شعر در دیدگاه رهبر شهیدمان چه تعریفی داشته است؟ بی هیچ اغراقی، رهبر شهید انقلاب بزرگ پرچمدار پاسداری از زبان پارسی و بزرگترین حامی شعر و ادبیات بودند. من در طول تمام سالهای بعد انقلاب شخص دیگری را نمیشناسم که به اندازه رهبر شهید به زبان و ادبیات پارسی عشق بورزد و برای اعتلا و ارتقا آن بکوشد. آن رهبر حکیم بر این باور بودند که در جهان امروز زبان پارسی مظلوم است و مسئولان فرهنگی برای پیشگیری از فرسایش آن باید به دنبال راهکارهای مناسب باشند. رهبر شهید با عنایت به عشق و علاقهای که به زبان پارسی داشتند، از همین منظر شعر را ثروت و سرمایه ملی میدانستند. به همین علت همواره دست حمایتشان بالای سر شاعران بود؛ علاوه بر این به مسئولان و مدیران فرهنگی نیز سفارش میکردند که شاعران را دریابند و زمینه رشد آنان را فراهم کنند. دلیل تکیه و تاکید رهبر شهید انقلاب بر شعر و ادبیات چه بوده است؟ شعر و ادبیات، زبان گویایی است که گفتوگو در باره آن نه تنها ملال آور نیست، بلکه بسیاری از مباحث ملالآور و غیرمأنوس نیز وقتی در قالب هنر عرضه میشود، از چنان جذابیتی برخوردار خواهد بود که حتی بیاحساسترین افراد را به ابراز احساسات وامیدارد. در واقع تأثیر جادویی شعر و ادبیات بر افراد چنان عمیق و گسترده است که هیچ انسانی نمیتواند خود را از حیطه این تاثیرگذاری به دور نگاه دارد. ادبیات به عنوان عالیترین شکل بیان احساس، زبان جان و آیینه روح است. به عبارت دیگر، ادبیات پلی است که برقراری ارتباط با انسانهای دیگر را به دلپذیرترین صورت آن ممکن میکند و ما نیز بهعنوان طلایهداران فرهنگ و تمدن اسلامی بر آن سر و سوداییم که با این زبان، جهانیان را مخاطب خویش قرار دهیم و آنان را بر خوان ارزشهای انسانی و اسلامی فرا بخوانیم. تکیه و تاکید رهبر شهید انقلاب درباره بهرهگیری از زبان هنر و ادبیات برای ابلاغ پیامهای معنوی انقلاب نیز به همین خاطر بود. چنان که در بخشی از بیانات خودشان در دیدار با اصحاب فرهنگ و هنر فرموده بودند: «ابزارهای هنری، بی شک، رساترین، بلیغ ترین و کاری ترین ابزار ابلاغ و تبلیغ پیام است... بارها گفتهام که هر پیامی، هر دعوتی، هر انقلابی، هر تمدنی و هر فرهنگی تا در قالب هنر ریخته نشود، شانس نفوذ و گسترش ندارد و ماندگار نخواهد بود و فرقی هم بین پیامهای حق و باطل نیست.» امین شعر انقلاب، شعر را ثروتی ملی و رسانهای تاثیرگذار و قدرتمند برای ترویج و تبلیغ آموزههای وحیانی و قرآنی و بیان مفاهیم بلند عرفانی میدانستند. مضامین اشعار ایشان در چه حوزههایی متمرکز است و در سبک و ساختار آیا به شاعر خاصی اقتدا داشتند؟ با بازخوانی و تامل در اشعاری که تا کنون از رهبر شهید انقلاب منتشر شده است، میتوان گفت که حضرت آقا به خاطر تعلق خاطر و ارادتی که به قله های بزرگ شعر و ادب پارسی داشتند، در عرصه شعر و شاعری بیشتر متاثر از شاعران سبک عراقی و هندی بودند، شاعرانی چون عطار، مولانا، سعدی، حافظ و از شاعران سبک هندی صائب تبریزی و بیدل دهلوی. ایشان با نگاهی ستایشآمیز به صائب نگاه میکردند و در مورد این شاعر بزرگ در یکی از دیدارهایی که با شاعران داشتند، فرموده بودند: «بعد از حافظ، هیچ غزلسرایی به عظمت صائب نیامده است. بعد از رودکی، هیچ شاعری به تعداد صائب شعر نگفته است؛ دویست هزار بیت شعر دارد. البته شاعر حسابی که بشود روی شعرش ایستاد و از شعرش دفاع کرد، مورد نظر است.» در نگاه رهبر شهید انقلاب، شاعران مورد اشاره به معنای واقعی کلمه مصداق «اِلَّا الَّذینَ آمَنوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ وَ ذَکَرُوا اللهَ کَثیرا» هستند. امین شعر انقلاب قلههای ادب پارسی را مُعلمان حکمت و معرفت و اخلاق میدانستند. به راستی و درستی نیز مکتب بزرگانی چون فردوسی و مولانا و عطار، مکتب انسانسازی است. رهبر شهید رسالت هنر و ادبیات را ترویج و تبلیغ آموزههای اخلاقی و انسانی میدانستند و در سالهای حیات پر برکت خویش همواره جامعه را به بازخوانی اشعار شاعران حکیم و دانشور دعوت میکردند. شاعرانی که با شبچراغ معنویت جامعه را به صراط مستقیم سعادت و رستگاری هدایت میکنند. آن عزیز سفرکرده دایره و گستره تاثیرگذاری شعر موزون و کلاسیک را بیشتر از قالبهای نو میدانستند. ایشان معتقد بودند ذهن و زبان مردم کوچه و بازار با شعر اصیل پارسی که پیشینهای هزار ساله دارد، مانوستر است. البته حضرت آقا فارغ از قالبها، از خواندن هر شعر خوبی لذت میبردند و تعصبی نسبت به قالب خاصی نداشتند، چنانکه گاهی در سخنرانیهای خویش به شعر شاعران نوپردازی چون اخوان استناد میکردند. ولی در مجموع باید گفت که رهبر شهید انقلاب همچون دیگر عالمان دینی، هیچ گاه داعیه شاعری نداشتند و بیشتر از این منظر که شعر محملی مناسب برای رمزگش
ایبنا
ایبناایبنا