حدود یک سال و نیم پیش، وزارت ارتباطات اعلام کرد که فعالسازی قابلیت 5G به یکی از شروط واردات گوشی به کشور تبدیل خواهد شد. با گذشت این مدت، بررسیها نشان میدهد که این سیاست تا حدودی به اجرا در آمده است؛ اما بخش مهمی از آن همچنان نادیده گرفته شده است. در آذرماه 1403، وزارت ارتباطات و سازمان تنظیم مقررات، تولیدکنندگان تلفن همراه را ملزم به فعالسازی قابلیت 5G روی گوشیهای عرضه شده در ایران کردند. این اقدام در واکنش به این مسئله صورت گرفت که بسیاری از کاربران ایرانی با وجود داشتن گوشیهای مجهز به مودم 5G، به دلیل محدودیتهای نرمافزاری اعمال شده توسط برخی سازندگان، قادر به استفاده از این فناوری نبودند. تأکید شد که در صورت عدم همکاری برندها، محدودیتهایی برای واردات مدلهای جدید آنها اعمال خواهد شد. تاکنون، برخی از برندها، از جمله سامسونگ، با ارائه بهروزرسانیهای نرمافزاری، امکان استفاده از 5G را برای تعدادی از مدلهای خود در ایران فراهم کردهاند. همچنین، سایر برندها در مدلهای جدیدتر، این قابلیت را بهصورت پیشفرض و بدون محدودیت ارائه دادهاند. در کنار این، توسعه زیرساختهای 5G نیز در دستور کار وزارت ارتباطات قرار داشته و تعداد سایتهای 5G در شهرهای مختلف در حال افزایش است. وعده اینترنت 5G در بازار گوشی؛ چرا تیغِ محدودیت واردات بُرنده نیست؟ با وجود این پیشرفتها، بخش بازندارنده این سیاست، یعنی اعمال محدودیت بر واردات برندهایی که از فعالسازی 5G خودداری میکنند؛ تاکنون بهصورت گسترده اجرایی نشده است. واردات و عرضه رسمی گوشیهای این برند ادامه داشته و گزارشی مبنی بر اعمال محدودیتهای جدی در این زمینه منتشر نشده است. در مجموع، سیاست اعلام شده تا حدی به هدف خود، یعنی افزایش دسترسی کاربران به 5G، نزدیک شده است. بااینحال، عدم اجرای گسترده محدودیتهای وارداتی، انگیزه کافی را برای الزام کامل برندها به اجرای این تعهد ایجاد نکرده است. به نظر میرسد برای تحقق کامل اهداف، نیاز به پیکیری و اجرای جدیتر بخش محدودیت واردات است. نظر شما درباره روند فعالسازی 5G روی گوشیهای وارداتی چیست؟ لطفاً دیدگاههای خود را با ما در میان بگذارید.
مجله سختافزار
مجله سختافزارمجله سختافزار