«استخر» و تکیه سروش صحت بر احساسات و روابط انسانی

فیلم سینمایی «استخر» به کارگردانی سروش صحت با حضور جمعی از بازیگران مطرح، روایتی متفاوت از عشق، جدایی و روزمرگی را در قالب تلفیقی از طنز و درام به تصویر میکشد. به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، مهر نوشت: فیلم سینمایی «استخر» سومین تجربه بلند سینمایی سروش صحت در مقام کارگردان است؛ فیلمی که پس از «جهان با من برقص» و «صبحانه با زرافهها» بار دیگر امضای آشنای این فیلمساز را در روایت، شخصیتپردازی و فضای بصری به نمایش میگذارد. این اثر ابتدا در چهلوچهارمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و به تازگی اکران عمومی خود را آغاز کرده است. «استخر» مانند دیگر آثار صحت، تنها یک فیلم کمدی نیست؛ بلکه با تلفیق طنز، درام و نگاه فلسفی، تلاش میکند مخاطب را علاوه بر سرگرم کردن، به فکر فرو ببرد. فیلم در ظاهر روایتی از یک زندگی مشترک را به تصویر میکشد، اما در لایههای زیرین خود به مفاهیمی مانند عشق، روزمرگی، تنهایی، گذر زمان و اهمیت توجه به روابط انسانی میپردازد. عوامل و بازیگران فیلم «استخر» امین حیایی و سحر دولتشاهی نقشهای اصلی فیلم را بر عهده دارند و در کنار آنها مهران مدیری، کاظم سیاحی، پانتهآ پناهیها، علیرضا خمسه، بیژن بنفشهخواه و مجید یوسفی نیز به ایفای نقش پرداختهاند.فیلمنامه «استخر» را سروش صحت با همکار همیشگیاش ایمان صفایی نوشته و تهیهکنندگی آن نیز بر عهده محمد شایسته بوده است. داستان فیلم داستان فیلم درباره زوجی است که بیش از بیست و پنج سال از زندگی مشترکشان میگذرد. آنها در ظاهر زندگی آرام و بدون مشکلی دارند و همراه پسر جوانشان روزهای عادی را سپری میکنند. اما همه چیز زمانی تغییر میکند که زن خانواده ناگهان تصمیم به جدایی میگیرد و به همسرش اعلام میکند دیگر علاقهای به ادامه این زندگی ندارد. این تصمیم غیرمنتظره، مرد را در موقعیتی قرار میدهد که مدام به گذشته بازمیگردد و تلاش میکند دلیل فروپاشی زندگی مشترکش را پیدا کند. او در مسیر جستجوی پاسخ، با خاطرات، اشتباهات و لحظههایی روبهرو میشود که شاید در گذشته ساده به نظر میرسیدند، اما اکنون معنای دیگری پیدا کردهاند. روایت فیلم بیش از آنکه بر اتفاقات بیرونی تکیه داشته باشد، بر احساسات، گفتگوها و واکنش شخصیتها استوار است. مخاطب نیز همزمان با شخصیت اصلی، به مرور قطعات این پازل عاطفی را کنار هم قرار میدهد. نگاهی به فضای فیلم «استخر» ادامه همان جهان سینمایی سروش صحت است؛ جهانی که در آن مرز میان طنز و اندوه بسیار باریک است. فیلم با دیالوگهای ساده، سکوتهای معنادار و موقعیتهای روزمره، فضایی خلق میکند که گاهی لبخند بر لب مخاطب مینشاند و گاهی او را به فکر فرو میبرد. «استخر» از نظر فضاسازی، طراحی صحنه، فیلمبرداری و ترکیب رنگها، اثری چشمنواز محسوب میشود. استفاده از طبیعت، قاببندیهای دقیق و نورپردازی حسابشده، از ویژگیهایی است که کیفیت بصری فیلم را افزایش داده است. با این حال، برخی منتقدان معتقدند فیلم در مقایسه با آثار قبلی سروش صحت، از نظر انسجام فیلمنامه و شخصیتپردازی به قدرت «جهان با من برقص» نمیرسد. یکی از مهمترین نقدها، مربوط به شخصیت زن داستان است که انگیزههای او برای تصمیم بزرگش چندان شفاف بیان نمیشود و همین موضوع ممکن است برای بخشی از مخاطبان سؤالبرانگیز باشد. «استخر» فیلمی است که بیش از آنکه بر روایت پرحادثه تکیه کند، به احساسات، روابط انسانی و دغدغههای درونی شخصیتها میپردازد. حضور بازیگران شناختهشده، کارگردانی متفاوت سروش صحت، فضای بصری چشمنواز و تلفیق طنز با مفاهیم فلسفی، این اثر را به یکی از فیلمهای قابل توجه جشنواره فیلم فجر تبدیل کرده بود.