طرح آزمایشی استفاده از یک ربات انساننما و دستیار آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی در یک دبیرستان در ایالت نیویورک با موجی از انتقاد معلمان، فعالان آموزشی و اعضای جامعه بومیان آمریکا روبهرو شده است. به گزارش خبرفوری، منتقدان میگویند این اقدام نهتنها جایگاه معلمان را تضعیف میکند، بلکه با توجه به جمعیت بالای دانشآموزان بومی در این مدرسه، از نظر فرهنگی نیز حساسیتهای لازم را رعایت نکرده است. دبیرستان «سالامانکا» در ایالت نیویورک که در قلمرو قبیله سنکای بومیان آمریکا قرار دارد، قرار است از پاییز ۲۰۲۶ میزبان ربات انساننمایی به نام «سالی» شود. این ربات با هزینه ۵۷ هزار و ۵۹۰ دلار توسط منطقه آموزشی شهرستان کاتاراگوس خریداری شده و قرار است در کنار یک دستیار آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی به دانشآموزان خدمات ارائه دهد. بر اساس اطلاعات منتشرشده، «سالی» میتواند با دانشآموزان گفتوگوی طبیعی داشته باشد، حالات چهره را شبیهسازی کند و بهصورت شبانهروزی از طریق سامانه آنلاین در دسترس آنان باشد. همچنین امکان ارائه آموزشهای شخصیسازیشده را نیز فراهم میکند. نگرانی معلمان از آینده آموزش اتحادیه معلمان سالامانکا نسبت به اجرای این طرح ابراز نگرانی کرده و خواستار توقف آن تا زمان بررسی بیشتر شده است. «لیسی پیهلبلاد»، رئیس اتحادیه معلمان سالامانکا، اعلام کرد که نگرانی اصلی معلمان تنها به خود ربات محدود نمیشود، بلکه به امنیت نرمافزار، نحوه جمعآوری و ذخیره اطلاعات دانشآموزان و قابلیتهای احتمالی ضبط صدا و تصویر نیز مربوط است. او تأکید کرد که در شرایطی که نظام آموزشی نیویورک به دنبال کاهش وابستگی دانشآموزان به فناوری در کلاسهای درس است، آوردن یک ربات انساننما اقدامی در جهت عکس این سیاست محسوب میشود. به گفته او، اگر قرار است چنین فناوری مهمی وارد مدارس شود، باید با بررسی دقیق، مشارکت متخصصان و ایجاد چارچوبهای شفاف انجام گیرد. اتحادیه معلمان نیز قصد دارد در قرارداد جدید خود، بندهایی درباره حفاظت از حقوق معلمان در برابر گسترش هوش مصنوعی اضافه کند. «ملیندا پرسون»، رئیس اتحادیه معلمان ایالت نیویورک، نیز این پروژه را «کاملا نامناسب» توصیف کرد و گفت بسیاری از معلمان آن را اقدامی نگرانکننده و حتی «ترسناک» میدانند. او تأکید کرد که مشکلات آموزش با افزایش تعداد نمایشگرها، الگوریتمها یا رباتها حل نخواهد شد، بلکه مدارس بیش از هر چیز به حضور انسانهای دلسوز و ارتباطات واقعی میان معلم و دانشآموز نیاز دارند. به گفته پرسون، استفاده از ماشینی که تلاش میکند روابط انسانی را شبیهسازی کند، میتواند روند یادگیری مهارتهای اجتماعی، حل تعارض و تعامل میان دانشآموزان را تحت تأثیر قرار دهد و در نهایت به انسانیزدایی از حرفه معلمی بینجامد. شرکت «رئالباتیکس» که این ربات را تولید کرده، انتقادها را مستقیما پاسخ نداد اما اعلام کرد هدف از اجرای این طرح، جایگزینی معلمان نیست، بلکه آشنا کردن دانشآموزان با فناوریهای نوین هوش مصنوعی و رباتیک در چارچوب برنامههای آموزشی علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات است. در همین حال، وزارت آموزش ایالت نیویورک نیز اعلام کرده است درباره حفظ حریم خصوصی دانشآموزان، تدابیر حفاظتی و جلوگیری از واگذاری وظایفی که باید بر عهده معلمان متخصص باقی بماند، نگرانیهای جدی دارد و تأکید کرده است که فناوری باید در خدمت آموزش باشد، نه جایگزین قضاوت و مسئولیتپذیری انسانها.
