در حالی که بسیاری از هواداران فوتبال بر این باورند که جام جهانی تعیینکنندهترین فاکتور برای کسب معتبرترین جایزه انفرادی جهان است، گزارش جدید وبسایت رسمی «بالوندور» با ارائه دادههای تاریخی، این باور قدیمی را به چالش کشید. با پایان هیجانانگیز جام جهانی ۲۰۲۶، بحثهای مربوط به تعیین برنده توپ طلا سال بعد دوباره به اوج خود رسیده است. امروز وبسایت رسمی توپ طلا در گزارشی به این سؤال پاسخ داده و با بررسی برندگان سالهای گذشته نشان داده که برخلاف تصور رایج، قهرمانی در جام جهانی تضمینی برای فتح توپ طلا نیست. در ابتدای این گزارش آمده است که با پایان جام جهانی، دیگر فرصتی برای جبران وجود ندارد و ستارههای فوتبال باید در بزرگترین تورنمنت جهان نقش تعیینکنندهای در موفقیت تیمهایشان داشته باشند؛ اتفاقی که طبیعتاً شانس آنها را برای قرار گرفتن در لیست مدعیان توپ طلا افزایش میدهد. اما سؤال اصلی اینجاست؛ آیا برای بردن توپ طلا، حتماً باید قهرمان جام جهانی شد؟ برای پاسخ به این پرسش، نویسندگان گزارش نگاهی به تاریخ این جایزه انداختهاند. پیش از جهانی شدن توپ طلا، سه بازیکن موفق شدند در یک سال هم جام جهانی را فتح کنند و هم توپ طلا را به خانه ببرند؛ بابی چارلتون در سال ۱۹۶۶، پائولو روسی در سال ۱۹۸۲ و لوتار ماتئوس در سال ۱۹۹۰. اما به نوشته وبسایت بالون دور، بررسی واقعی از سال ۱۹۹۵ آغاز میشود؛ زمانی که توپ طلا دیگر فقط به بازیکنان اروپایی تعلق نمیگرفت و تمام فوتبالیستهای جهان امکان کسب آن را پیدا کردند. اولین نمونه، زینالدین زیدان بود. اسطوره فوتبال فرانسه پس از قهرمانی در جام جهانی ۱۹۹۸، بدون هیچ تردیدی توپ طلا را هم به دست آورد. چهار سال بعد، رونالدوی برزیلی همین مسیر را تکرار کرد؛ قهرمانی در جام جهانی ۲۰۰۲ و سپس فتح توپ طلا. در سال ۲۰۰۶ هم فابیو کاناوارو، کاپیتان ایتالیا، پس از بالا بردن جام جهانی، برنده توپ طلا شد و به نظر میرسید این روند به یک قانون نانوشته تبدیل شده است. اما از آنجا به بعد، همه چیز تغییر کرد. در سال ۲۰۱۰، اسپانیا قهرمان جهان شد و بسیاری انتظار داشتند آندرس اینیستا یا ژاوی، دو ستاره اصلی لاروخا، توپ طلا را به دست بیاورند. با این حال، این لیونل مسی بود که به لطف فصل فوقالعادهاش در بارسلونا، بالاتر از هر دو بازیکن اسپانیایی ایستاد و برنده جایزه شد. چهار سال بعد کریستیانو رونالدو، با وجود اینکه پرتغال در جام جهانی موفقیتی به دست نیاورد، توپ طلا را از آن خود کرد. او بالاتر از لیونل مسی، که آرژانتین را به فینال جام جهانی رسانده بود، و مانوئل نویر، دروازهبان قهرمان جهان با آلمان، قرار گرفت. جام جهانی ۲۰۱۸ هم این روند را یک بار دیگر تأیید کرد. لوکا مودریچ، که کرواسی را تا فینال رساند، برنده توپ طلا شد و بالاتر از کریستیانو رونالدو و آنتوان گریزمان قرار گرفت. گریزمان، با وجود قهرمانی فرانسه، نتوانست جایزه را ببرد. اما این روند در جام جهانی ۲۰۲۲ دوباره تغییر کرد. لیونل مسی با قهرمانی آرژانتین در قطر، یک سال بعد توپ طلای ۲۰۲۳ را به دست آورد و به جمع بازیکنانی پیوست که در یک چرخه جام جهانی، هر دو افتخار را کسب کردهاند. وبسایت بالون دور در جمعبندی خود به یک آمار جالب اشاره میکند. از زمان جهانی شدن این جایزه در سال ۱۹۹۵، تنها چهار نفر از هفت برنده جام جهانی توپ طلا گرفتهاند؛ یعنی تنها ۵۷ درصد. به همین دلیل، نتیجهگیری گزارش روشن است: قهرمانی در جام جهانی بدون شک شانس یک بازیکن را برای فتح توپ طلا افزایش میدهد، اما هیچ تضمینی برای کسب این جایزه نیست. در پایان این بیانیه تأکید شده که توپ طلا به بهترین بازیکن کل فصل تعلق میگیرد، نه صرفاً بهترین بازیکن جام جهانی.
خبر ورزشی
خبر ورزشیخبر ورزشی