کای هاورتس ستاره تیم ملی آلمان درباره نقش خودش در ترکیب این تیم، صدرنشینی در گروهشان در جام جهانی و آیندهای موفق در آمریکا با نشریه «گاردین» صحبت کرد. کای هاورتس ستاره تیم ملی آلمان روزهایی را به یاد میآورد که سه هفته و نیم پیش در بوداپست، انبوهی از احساسات مختلف ذهنش را درگیر کرده بود. آرسنال فینال لیگ قهرمانان اروپا را به دردناکترین شکل ممکن از دست داده بود، اما تنها گزینه پیش رو این بود که خودش را جمعوجور کند و دوباره لبخند بزند. قرار بود روز بعد ساعت دو بعدازظهر سوار اتوبوس شوند و برای جشن قهرمانی لیگ برتر در خیابانهای ایزلینگتون به میان هواداران بروند. آیا واقعاً آن لحظه زمان مناسبی برای غرق شدن در تحسین و شادی یک میلیون هوادار بود؟ هاورتس که گل زودهنگامش مقابل پاریسنژرمن تا نزدیک به یک ساعت بوی پیروزی میداد، میگوید: «راستش سخت بود. بعد از بازی اول فکر کردم شاید کل مراسم را لغو کنیم. اما صبح روز بعد همه چیز متفاوت به نظر میرسید.» آن موج عظیم شادی، رنگ و رهایی احساسی نشان داد که آن جشن در شمال لندن کاملاً بهجا بوده است. هاورتس میگوید: «فصل فوقالعادهای را پشت سر گذاشته بودیم. تیم ۲۲ سال بود قهرمان لیگ نشده بود و باید این موفقیت را درست و حسابی با هواداران جشن میگرفت. باید بگویم هرگز چیزی شبیه به آن را تجربه نکرده بودم. این همه آدم در خیابانها، این همه حمایت. قطعاً جزو سه تجربه برتر دوران حرفهای من است.» حالا او امیدوار است بهزودی تجربه چهارمی هم به این فهرست اضافه کند. هاورتس در کمپ تیم ملی آلمان در وینستونِ کارولینای شمالی صحبت میکند؛ جایی که حس پیشرفت و اعتمادبهنفس در تیم در حال شکل گرفتن است. آلمان دستکم یک کابوس قدیمی را پشت سر گذاشته است. حذف از مرحله گروهی در جامهای جهانی ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲ فشار ذهنی زیادی روی این نسل گذاشته بود، اما حالا آنها از همین حالا بهعنوان صدرنشین گروه E صعود خود را قطعی کردهاند. در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر، هاورتس دو گل برابر کاستاریکا به ثمر رساند اما آلمان باز هم حذف شد. او میگوید: «قطر نه برای تیم موفقیتآمیز بود و نه برای خود من. الان انرژی متفاوتی در تیم وجود دارد. خیلی زود متقاعد شدم که امسال اوضاع بهتر خواهد شد. میدانستیم وظیفه داریم دوباره در همان مراحل ابتدایی حذف نشویم. ما آلمان هستیم. اما حالا تازه میتوان گفت تورنمنت واقعی شروع شده است.» در اقامتگاه مجلل و قلعهمانند گریلین استیت، جایی که شاگردان یولیان ناگلزمان مستقر شدهاند، کسی از دو پیروزی مقابل کوراسائو و ساحل عاج از خوشحالی از خود بیخود نشده است. با این حال آلمان در این دو مسابقه مجموعاً ۴۲ شوت به سمت دروازه زد و هاورتس معتقد است لذت بازی دوباره به این تیم برگشته است. او میگوید: «شادی واقعی از فوتبال بازی کردن در تیم ما دیده میشود. تحرک زیادی داریم، تهاجمی بازی میکنیم و موقعیتهای زیادی خلق میکنیم. حتی بعد از دریافت گل هم واکنش خوبی نشان میدهیم.» هاورتس در بازی مقابل کوراسائو دو بار گلزنی کرد؛ یک بار از روی نقطه پنالتی و بار دیگر با ضربهای ظریف در دقایق پایانی. او همچنان آمار گلزنی فوقالعادهای در تیم ملی دارد. این بازیکن ۲۷ ساله در ۶۰ بازی ملی ۲۴ گل زده و مهاجم اصلی تیم ناگلزمان محسوب میشود؛ هرچند دنیز اوندافِ تعویضی بود که با دو گل خود بازی برابر ساحل عاج را به سود آلمان برگرداند. عدهای خواستار حضور اونداف در ترکیب اصلی مقابل اکوادور شدهاند و شاید این موضوع ادامه همان داستانی باشد که در طول دوران حرفهای هاورتس بارها تکرار شده است؛ اینکه بسیاری از مردم کشورش هنوز به اندازه کافی ارزش تواناییهای او را درک نمیکنند. او میگوید: «احتمالاً چون در بوندسلیگا بازی نمیکنم. درباره تونی کروس و ایلکای گوندوغان هم همین حرفها زده میشد؛ سالها خارج از آلمان بازی کردند. معمولاً درباره من میگویند: "هاورتس باز هم گل نزد، به هیچ دردی نمیخورد!" و وقتی گل میزنم، میگویند: خب باید گل میزد، وقتش شده بود! البته از کسی دلخور نیستم؛ این کاملاً طبیعی است.» این مطلب را هم بخوانید: از خط تولید کارخانه تا درخشش در جام جهانی؛ ماجرای جالب برگ برنده آلمان شاید خود هاورتس بهطور ذاتی فوتبالیستی متفاوت باشد. او بازیکنی منحصربهفرد است؛ ترکیبی از تحرک، درک تاکتیکی و زمانبندی دقیق که غریزه گلزنیاش بیشتر آرام و بیسروصداست تا نمایشی و پرزرقوبرق. او میگوید: «مدافعان نباید هیچوقت بدانند کجا هستم، قرار است به کجا بروم، چه نقشهای دارم یا در لحظه بعد کجا خواهم بود. این بدترین حالت برای آنهاست. سعی میکنم برای مدافعان مثل یک شبح باشم.» همین ویژگی باعث شده او رویاییترین بازیکن برای هر مربی باشد. بهویژه میکل آرتتا که به ندرت فرصتی را برای تمجید از هاورتس از دست میدهد. ستاره آلمانی میگوید: «نمیتوانم فقط داخل محوطه جریمه منتظر بمانم. باید در جریان بازی حضور داشته باشم. گاهی هم دویدنهایی انجام میدهم که شاید بیفایده به نظر برسند، اما در واقع برای بازیکنانی که از عقب اضافه میشوند فضا ایجاد میکنم.» این موضوع از آنجا میآید که هاورتس با وجود توانایی بالایش در گلزنی، همواره بازیکنی بوده که میتوان او را در پستهای مختلف به کار گرفت. او فوتبالش را بهعنوان وینگر آغاز کرد و تا مدتها در خط میانی بازی میکرد تا اینکه پیتر بوش در بایر لورکوزن او را بهعنوان مهاجم نوک به میدان فرستاد. حتی در سال ۲۰۲۳ هم شبی بود که ناگلزمان در دیداری دوستانه مقابل ترکیه او را در پست دفاع چپ به میدان فرستاد؛ اتفاقی که وقتی هاورتس تنها پنج دقیقه بعد گل زد، معنای بیشتری پیدا کرد. او میگوید: «اگر دوباره از من بخواهد آنجا بازی کنم، این کار را انجام میدهم.» رفتار آرام و بیحاشیه او گاهی به اشتباه به بیخیالی تعبیر میشود، اما هاورتس فقط از آن دسته آدمهایی است که ترجیح میدهند روی کارشان تمرکز کنند. او میگوید: «میدانم که همیشه بحث
خبر ورزشی
خبر ورزشیخبر ورزشی