تعدادی از اقتصاددانان کشور در نامهای به رهبر معظم انقلاب عنوان کردند، راه نجات کشور از توجه به ظرفیت و توان داخلی، اقتصاد مقاومتی و اقتصاد درون زا میگذرد. به گزارش همشهری آنلاین جمعی از اقتصاددانان کشور در نامه ای به محضر امام و رهبر عظیم الشأن جمهوری اسلامی ایران حضرت آیت الله سید مجتبی حسینی خامنهای دامت برکاته بر توجه به ظرفیت داخلی تاکید کردند. متن نامه به شرح زیر است: بسم الله الرحمن الرحیمامام و رهبر عظیم الشأن انقلاب اسلامی ایران و عموم شیعیان و آزادگان جهان، حضرت آیت الله حاج سید مجتبی حسینی خامنهای ادام الله ظلکم العالیسلام علیکم و رحمة الله و برکاته گردباد فتنههای آخرالزمانی و سستی ما در پاسخ پشیمانکننده به خصمهای دیرین و امامان کفر - آمریکای جنایتکار و صهیونیستهای کودککش - کار را به آنجا رساند که یگانه دوران و قائد عزیز امت اسلامی را از ما ستاندند و ما هنوز نتوانستهایم از این شرمندگی در محضر امام زمان ارواحنا فداه و حضرتعالی سر بر آوریم. در عین حال به عنوان تجدید بیعت در عاشورای حسینی سطور زیر به محضر شریفتان تقدیم میشود. اگرچه فرزندان شما در جبهه نظامی با رشادتهای مثالزدنی خود، درسی تاریخی به دشمن متجاوز دادند که سودای هر تجاوز نظامی دیگری را از سر خود بیرون کند، اما متأسفیم که در جبهه سیاست و اقتصاد نتوانستهایم در خور شأن ملت بزرگ ایران و مقتضی تثبیت این پیروزیها حرکت کنیم. در این میان، به اعتقاد ما خطای محاسباتی مسئولان کشور در مورد سیاست و دیپلماسیِ منتهی به رفاه و بهروزی ملت شریف ایران - افزون بر اینکه ریشه در دوری از نگرش قرآنی دارد - ناشی از رویکردی غیرواقعگرایانه از پویاییهای عرصه بینالملل و مسیر صحیح پیشرفت اقتصادی ایران است که متأسفانه باعث شده است با تغافل و بیارادگی نسبت به ایفای نقش فعال و اصلاحات ساختاری و میل به مسکّنهای کوتاهمدت، راه «مذاکره» را برگزینند. اصولاً مذاکره، یعنی بده-بستان، و دولتهایی که سالها فرصتسوزی کرده و سرمایهگذاری و تولید ملی خود را رشد ندادهاند، برای رفع تحریم با الگوی مذاکره جز دادن «حقوق مسلم» ملت که به مثابه آب و خاک میهناند و امتیازهای ویژه اقتصادی، چیزی در بساط ندارند؛ اتفاق ناگواری که در تاریخ نه چندان دور این سرزمین به کرات روی داده است. حال آنکه جمهوری اسلامی ایران در عین تنگناهای اقتصادی، با ظهور قدرت نظامی ثابت شدهاش که در سدههای اخیر بیسابقه بوده است و آگاه شدن از قدرت بینظیر و راهبردی «تنگه هرمز» در تحریم متقابل دشمنان، دیگر برای مقابله با تحریمها و شرارتهای آنان نیازی به بده-بستان و عقبنشینی از منافع راهبردی خود و جبهه مقاومت ندارد. این فهم ما از «علی الاصول» حضرتعالی در باب مذاکره است که استدعا داریم نظر مبارکتان را در مورد آن و نیز دیگر دیدگاهها و راهکارهای مطروحه ذیل که آنها را نزدیکترین به منظومه فکری رهبر شهیدمان میدانیم، بفرمایید.به جد معتقدیم ارقامی از اموال مسدود شده کشور که مسئولان مذاکرات چشم به آزادی آن دوختهاند، در مقایسه با داشتهها و ظرفیتهای عظیم اقتصاد ایران به عنوان - حدوداً - بیستمین اقتصاد دنیا با انبوهی از ذخایر طبیعی، انسانی و پولی دستنخورده و معطل، ارقامی حقیرانه و مایه وهن ملت بزرگ ایران است. سرمایهگذاری خارجی مورد اشاره در تفاهمنامه رئیسجمهوران ایران و آمریکا نیز، ضمن اینکه با سستترین عبارات و تعابیری غیرحقوقی وعده داده شده، برای ما که پیشنهادهای سرمایهگذاری مشابه از کشورهای مشترکالمنافع و طرفهای تجاری دیرین خود داشته و داریم، به هیچ وجه پیشنهاد خیرهکنندهای نیست. مضاف به اینکه:• در سرمایهگذاری خارجی، قطعیت سود برای طرف خارجی بیش از کشور سرمایهپذیر است، چرا که او با محاسبات فنی و اطمینان از سود حاصله وارد شده است، در حالی که انتفاع از سرمایهگذاری برای میزبان منوط به عوامل متعدد حکمرانی و سیاستی از قبیل انتخاب مناسب صنعت، پیشبینی انتقال فناوری و آموزش نیروی متخصص، عدم فساد، وجود قوانین دقیق و دیگر عوامل دارد.• لذا پیشنهاد سرمایهگذاری خارجی مذکور، پیش و بیش از اینکه برای ما موهبت باشد برای دشمن فرصتی مغتنم به شمار میآید.• دشمنی که سنگها و صخرههای متعدد در مسیر پیشرفت و تعالی ایران انداخته است، قطعا در انتخاب صنعت مناسب، انتقال فناوری و دیگر منافعی که باید از سرمایهگذاری خارجی عاید ما شود نیز سخاوتمند نخواهد بود، و تجربه نشان داده به دنبال گوشت لخم منابع در اقتصاد ایران است.• در شرایطی که به علت قوانین ضدتولید، منابع پولی و مالی داخل در مرداب-گردابهای سوداگری کنز شده و در گردش است، نمیتوان از نبود نقدینگی لازم در داخل کشور برای عرصه تولید دم زد.دولت و مجلس باید با ایجاد سیلبندها بر عرصههای سوداگری، نقدینگی فراوان موجود را به زمین خشک و تشنه تولید هدایت کنند. ما - به عنوان جمعی از اقتصاددانان باورمند به انقلاب اسلامی و اندیشه اقتصاد مردمبنیان و مقاومتی که امام شهید ما مطرح نمودند - عمیقاً معتقدیم راهحل مشکلات اقتصاد ایران در درون کشور بوده و تحریمها و فشارهای بیرونی سهم بسیار اندکی در این بین دارند که آن هم - بخش قابل توجهی از آن - با تدبیر و دیپلماسی هوشمندانه اقتصادی و استفاده از ظرفیت پیمانهای اقتصادی و تجاری و پولی با کشورهای دوست قابل رفع است. با این نگاه، موارد ذیل را بخشی از مهمترین اصلاحات ساختاری مورد نیاز کشور میدانیم که ضرورت دارد دولتمردان خدوم به جای چشم دوختن به دست بیگانه، کمر همت بدانها ببندند: 1. معضل مسکن و زمین شهری: رنج اجارهنشینی در شرایط تورمی کمر قشر پایین جامعه را خمیده است. سیاستهای مسکن مردمی باید احیا و مصوبه قانون برنامه هفتم توسعه مبنی بر افزودن ۳۳۰ هزار هکتار زمین به محدوده مسکونی کشور در اسرع وقت اجرایی شود. افقیسازی به عنوان رویکردی ارزان، مردمی و مبتنی بر پدافند غیرعامل در دستور کار قرار گیرد. انحصار و احتکار اراضی دولتی