فرانسه در بازی پرتنش جام جهانی، از تحریکهای پاراگوئه جان سالم به در برد و دیدیه دشان بر حفظ خونسردی و تمرکز تیمش تأکید کرد. پس از اینکه فرانسه در یک بازی جنجالی مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی با پیروزی ۱–۰ مقابل پاراگوئه از مهلکه گذشت، دیدیه دشان، سرمربی خروسها، تلاش کرد واکنشی آرام و حرفهای نشان دهد. فرانسه بهطرز عجیبی در پایان مسابقه هر سه کارت زرد بازی را از داور ازبک، ایلگیز تانتاشف، دریافت کرد؛ در حالی که پاراگوئه تیمی بود که عقب نشسته و بیشتر دفاع میکرد. اما چنین شرایطی برای دشان و تیمش در یک بعدازظهر بسیار گرم که گفته میشود داغترین مسابقه این جام جهانی بود، قابل پیشبینی بود. دشان گفت: «چیزهای زیادی دیدهام. بازیکنان را آماده کرده بودم و آنها هم انتظار چنین بازیای را داشتند. نمیخواهم پاراگوئه را نقد کنم. هر تیمی سبک خودش را دارد. اما از نیمکت حریف چند توهین شنیدم که واقعاً نیازی به آن نبود.» او ادامه داد: «مهم این است که در پایان بازی هیچ درگیریای پیش نیامد و کارتهای بیشتری نگرفتیم. ما سه کارت زرد گرفتیم و بازی پر از خطا بود. نمیگویم ما خطا نکردیم، اما از هر دو تیم برخوردهای زیادی دیدیم.» مانو کونه، بردلی بارکولا و مایکل اولیسه بازیکنانی بودند که کارت زرد گرفتند. در مقابل، کیلیان امباپه، گلزن فرانسه، با وجود تحریکهای مداوم پاراگوئه از کارت گرفتن در امان ماند. وقتی از دشان درباره بلوغ بیشتر امباپه در ۲۷ سالگی پرسیده شد، او تأکید کرد که کاپیتان تیم ملی همیشه رفتاری حرفهای و پخته داشته است. دشان گفت: «خیلیها در رسانهها میگویند او تغییر کرده است. نمیخواهم حرفم را نقض کنم، اما کیلیان تصویری دارد که با واقعیت فاصله دارد. نمیخواهم دروغ بگویم. از روز اول گفتهام او همین روحیه را دارد. تمام توانش را در زمین میگذارد. او بازیکنی در سطح بالا است، و وقتی صحبت میکند، نماینده کل تیم است.» تا پیش از پنالتی دقیقه ۷۰ امباپه که پس از دریبلزنی عالی دزیره دوئه و خطای ناشیانه دیگو گومز به دست آمد، این احتمال وجود داشت که فرانسه نیز مانند آلمان از تورنمنت کنار برود و دوران ۱۴ ساله مربیگری دشان به پایان برسد. با این حال، دشان تأکید کرد هرگز به چنین سناریویی فکر نکرده است. او گفت: «میخواهم واضح بگویم؛ من هرگز به این موضوع فکر نمیکنم. تنها هدفم این است که هر کاری لازم است انجام دهم تا تیم بهترین عملکرد را داشته باشد. آخرین بازی میتوانست چهار یا هشت سال پیش باشد. میتوانستند بگویند برمیگردی خانه. این فوتبال است. من نگاه مثبتی دارم. با کادر فنیمان تمام تلاشمان را میکنیم تا ببریم. اما فوتبال همین است؛ گاهی میبازی. مهم این است که وقتی همه توانت را میگذاری، با آرامش ذهنی بازی را ترک میکنی.»