جام جهانی به عنوان آیینه تمام نمای فوتبال در جهان، فرصتی است تا کشورها عیار خود را بسنجند و برای آینده تعیین استراتژی کنند. بعد از جام جهانی خیلی کشورها تغییراتی را در کادر فنی و یا حتی در فدراسیونهای خود اعمال میکنند تا جام جهانی بعدی نتیجه بگیرند. ایران در این جام با سه بازی و سه تساوی بعنوان تیم سوم در مرحله گروهی حذف شد ولی آیا واقعا ما مستحق راهیابی به دور بعدی بودیم؟ آمار میگوید میانگین گل زده در هر بازی جام ۲/۹۶ بوده در حالیکه میانگین گل ما یک بود که فاصله ای معنا دار دارد، میانگین پاس به ازای هر بازی ۹۴۲ بود که نشان دهنده بازی مبتنی بر حفظ توپ تیمها بود. در حالیکه این عدد برای تیم ایران ۳۵۰ پاس بود که بازهم فاصله ای عجیب با دنیا داشت. میانگین شوت به دروازه و شوت در چارچوب به ترتیب ۲۵ و ۸ بود و آمار ما ۱۲ و ۳ که آن هم قابل تامل است. میزان دوندگی به ازای هر بازیکن ۱۰ کیلومتر بود و آمار ایران ۱۰/۴ که در این زمینه ما بعنوان هشتمین تیم دونده، بالاتر از کانادا و هلند و پایین تر از اردن و اسکاتلند قرار گرفته ایم. توجه داشته باشید که این آمار برای کل تیم های حاضر در جام است، از اسپانیا قهرمان تا ساحل عاج به عنوان ضعیف ترین تیم جام را شامل می شود. در مقام مقایسه بن تیم های گروه خودمان، قبل جام جهانی تیم ایران با رنکینگ ۲۰ بالاتر از مصر با رنکینگ ۲۹ و نیوزلند با رنکینگ ۸۵ و پایینتر از بلژیک با رنکینگ ۹ بود و باید آن را جداگانه لحاظ کرد. آمار علم خشک و بی رحمی است و حقایق را بر ما روشن می کند. استراتژی فدراسیون در حفظ کادر فنی برای هدف کوتاه مدت جام ملتها و هدف بلند مدت جام جهانی ۲۰۳۰ است، در حالیکه آمار شهادت دیگری می دهد! حالا نمایش ما که در کنار نتیجه، برای همه فوتبالی ها مهم است، به کنار! مسعود تلاشان - باشگاه خبرنگاران آزاد شما همراهان دستبهقلم خبرورزشی هم میتوانید برای ارتباط با باشگاه خبرنگاران و ارسال یادداشت، روی این لینک کلیک فرمایید.
