در جام جهانی ۲۰۲۶، از ۱۲۴۸ بازیکن حاضر، ۲۱۹ نفر حتی یک دقیقه هم به میدان نرفتند که در میان آنها بازیکنان شاخصی دیده میشود. جام جهانی ۲۰۲۶، هفته قبل با قهرمانی اسپانیا به پایان رسید. در این دوره جام جهانی، نامهای بزرگی بودند که یا به دلیل مصدومیت، یا به خاطر رقابت شدید در پست خود، نتوانستند فرصت بازی پیدا کنند. انگولو کانته (فرانسه): قهرمان جام جهانی ۲۰۱۸ و یکی از بهترین هافبکهای دفاعی نسل خود، با وجود دعوت به تیم ملی، حتی یک دقیقه هم بازی نکرد. دیدیه دشان ترجیح داد از اورلین شوامنی و آدرین ربیو در خط میانی استفاده کند و کانته که در فنرباغچه عملکرد خوبی داشت، روی نیمکت ماند. لوکا ارناندز (فرانسه): مدافع چپ پاریسنژرمن که با این تیم قهرمان لیگ قهرمانان و لیگ فرانسه شد، به دلیل مصدومیتهای متعدد و همچنین حضور برادرش تئو ارناندز و لوکاس دینیه، نتوانست در جام جهانی به میدان برود. رونالد آرائوخو (اروگوئه): مدافع مرکزی بارسلونا که فصل سختی را پشت سر گذاشت، با وجود حضور در جام جهانی، به دلیل مصدومیت عضلانی، حتی یک دقیقه هم بازی نکرد و تیمش بدون او در گروه حذف شد. کوبی ماینو (انگلیس): هافبک ۱۹ ساله منچستریونایتد که ارزشی ۷۰ میلیون یورویی دارد و در لیگ برتر عملکرد خوبی داشت، در جام جهانی نتوانست جایگاهی در ترکیب توماس توخل پیدا کند. برمر (برزیل): مدافع میانی یوونتوس که در جام جهانی ۲۰۲۲ به میدان رفته بود، این بار به دلیل مصدومیت و همچنین رقابت با گابریل و مارکینیوش، یک دقیقه هم بازی نکرد. گونزالو ایناسیو (پرتغال): مدافع مرکزی اسپورتینگ که سالها مورد توجه باشگاههای بزرگ اروپا بوده، در جام جهانی نتوانست از رناتو ویگا و روبن دیاز سبقت بگیرد و روی نیمکت نشست. الکس گریمالدو (اسپانیا): مدافع چپ اتلتیکو مادرید که در یورو ۲۰۲۴ بازی کرده بود، در جام جهانی ۲۰۲۶ جای خود را به مارک کوکوریا داد و حتی یک دقیقه به میدان نرفت. داوید رایا (اسپانیا): دروازهبان آرسنال که سه سال متوالی برنده دستکش طلای لیگ برتر (بیشترین کلینشیت) شده بود، با وجود آمار بهتر از اونای سیمون، در جام جهانی نتوانست به میدان برود. این لیست نشان میدهد که حتی بزرگترین ستارگان نیز ممکن است در یک تورنمنت بزرگ، نادیده گرفته شوند و تصمیمات تاکتیکی یا شرایط بدنی، سرنوشت حضور آنها را تعیین کند.
