ژاپن با ثبت ۵ شکست در ۵ حضور پیاپی در مراحل حذفی جام جهانی، اکنون رکورددار بیشترین حضور بدون کسب پیروزی در این مراحل است؛ اما آنچه در میان هواداران ژاپنی موج شده، فراتر از یک نتیجه ورزشی است. امشب ژاپن با باخت در برابر برزیل، جام جهانی را به پایان رساند، اما در مقابل، اخلاق حرفهای آنها تفاوتهای عمیقی را با فضای فوتبال ما نشان داد. وقتی نگاهی به تاریخ تقابلهای این دو تیم میاندازیم، تفاوت در نگاه مسئولان و مربیان آشکار میشود. زمانی که ژاپن در جام ملتهای آسیا به ایران باخت، هاجیمه موریاسو با احترام مقابل هواداران ایستاد و از آنها عذرخواهی کرد؛ امشب نیز او بعد از شکست مقابل برزیل در مرحله یک شانزدهم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ دقیقاً همان رسم بزرگوارانه را تکرار کرد. در مقابل، ما شاهد الگوی متفاوتی هستیم. حتی پس از ناکامی در صعود از مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۶، مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال ایران و امیر قلعهنویی، سرمربی تیم ملی، حاضر به پذیرش مسئولیت و عذرخواهی از هواداران نشدند. ظاهراً برای ساموراییها فرقی نمیکند در کجا باشند یا به چه تیمی ببازند؛ آنها هر بار با رعایت احترام، ادب و نظم، کلیدواژههایی را به ما یادآوری میکنند که در کوران هیجان و رقابتهای سخت، گاهی خودمان آنها را از یاد میبریم.