بسیاری از عوامل اصلی نابینایی برگشتناپذیر در جهان، از جمله گلوکوم یا آبسیاه و دژنراسیون ماکولا یا تباهی لکه زرد وابسته به سن یک مشکل مشترک دارند و آن تجمع مایع، مواد زائد و بقایای التهابی در بخش پشتی چشم است. با این حال، دانشمندان برای چندین دهه درک روشنی از چگونگی پاکسازی این مواد زائد توسط چشم نداشتند. پژوهش جدیدی از دانشگاه بریتیش کلمبیا و دانشگاه تورنتو، چیزی را شناسایی کرده که به نظر میرسد قطعه گمشده این معما باشد. یک سیستم تخلیه مواد زائد که پیش از این ناشناخته بود و در بخش پشتی چشم قرار دارد. به نقل از مدیکالاکسپرس، این مسیر گردش خون پنهان که خروج لنفاوی خلفی چشم یا مسیر POLO نامیده میشود، مسیری را برای خروج مایع و مواد زائد از چشم و ورود آنها به سیستم لنفاوی بدن فراهم میکند. دکتر نیرو گوپتا، استاد و رئیس بخش چشمپزشکی و علوم بینایی دانشگاه بریتیش کلمبیا میگوید: شبکیه یکی از فعالترین بخشهای بدن از نظر سوختوساز است و به طور مداوم محصولات جانبی تولید میکند که باید پاکسازی شوند. این کشف به توضیح چگونگی تخلیه این مواد زائد توسط چشم کمک میکند و نوید میدهد که شیوه تفکر و درمان ما درباره طیفی از بیماریهای چشمی را تغییر دهد. پایهای برای درمانهای آینده بیماریهایی مانند آب سیاه، تباهی لکه زرد و اختلالات شبکیه، همگی با تجمع مایع، انباشته شدن مواد زائد متابولیکی، استرس بافتی و التهاب مرتبط هستند. تباهی لکه زرد مرتبط با سن به تنهایی حدود ۲.۵ میلیون نفر در کانادا را تحت تاثیر قرار میدهد. کشف مسیر خروج لنفاوی خلفی چشم نشان میدهد که یک سیستم طبیعی مسئول پاکسازی این مواد وجود دارد و فرصتهای جدیدی را برای بهرهگیری از این سیستم به منظور درمان بیماریها ایجاد میکند. گوپتا میگوید: این کشف یک چارچوب کاملا جدید برای درک این بیماریها و یک هدف بالقوه برای درمانهای دارویی در اختیار ما قرار میدهد. اکنون پرسش این است: چگونه میتوانیم این سیستم پاکسازی را تقویت کنیم یا از آن برای درمان یا حتی پیشگیری از بیماری بهره ببریم؟ برای بیش از یک قرن، تصور میشد چشم فاقد سیستم لنفاوی است؛ سیستمی که در تقریبا همه اندامهای دیگر بدن وجود دارد و به تنظیم مایعات، حذف مواد زائد و پشتیبانی از عملکرد ایمنی کمک میکند. گوپتا و دکتر ینی یوجل، استاد و مدیر بخش آسیبشناسی چشم در دانشگاه تورنتو، در سال ۲۰۰۹ شروع به به چالش کشیدن این دیدگاه کردند. آنها در آن زمان یک مسیر تخلیه مرتبط با سیستم لنفاوی در بخش جلویی چشم کشف کردند که آن را مسیر «یووولنفاتیک» نامیدند. با این حال، بخش پشتی چشم، جایی که بسیاری از بیماریهای نابینا کننده ریشه دارند، تا حد زیادی بررسی نشده باقی مانده بود. کشف مسیر خروج لنفاوی خلفی چشم برای کشف مسیر خروج لنفاوی خلفی چشم، این گروه از تصویربرداری پیشرفته در موشها استفاده کرد و امآرآی، فلورسانس نزدیک به مادون قرمز و تحلیل میکروسکوپی را با یکدیگر ترکیب کرد. آنها مولکولهای ردیاب فلورسنت را به فضای باریکی در بخش پشتی چشم وارد کردند و حرکت آنها را در زمان واقعی دنبال کردند. این کار به آنها اجازه داد رگهای لنفاوی کوچکی را در مشیمیه (choroid)، یک لایه نازک زیر شبکیه، شناسایی کنند. مایع از بخش پشتی چشم به سمت بافتهای اطراف کاسه چشم تخلیه شد و در عرض چند دقیقه به غدد لنفاوی مجاور رسید؛ غددی که چشم را به سیستم لنفاوی گستردهتر بدن متصل میکنند. از آنجا که تصور میشد رگهای لنفاوی در مشیمیه وجود ندارند، تیم از چندین روش استفاده کرد تا هم وجود آنها و هم عملکردشان را نشان دهد. ما از دیدن چنین مسیر مستقیمی برای خروج مایع از چشم و اتصال آن به سیستم لنفاوی شگفتزده شدیم. این موضوع نشان میدهد که بخش پشتی چشم یک مسیر فعال پاکسازی دارد که میتواند نقش مهمی در حذف مایع، پروتئینها و مواد التهابی که در بیماریها تجمع پیدا میکنند، ایفا کند. تحقیقات بیشتر برای درمانهای آینده برای درک نحوه عملکرد این مسیر لنفاوی در انسان و اینکه چگونه میتوان آن را با درمانها هدف قرار داد، تحقیقات بیشتری مورد نیاز است. اما پژوهشگران میگویند این کشف میتواند در آینده به بهبود رساندن داروها به بخش پشتی چشم، درمانهای جدیدی که تخلیه مایع را تقویت میکنند و درک عمیقتر اینکه فشار، التهاب و پویایی مایعات چگونه در از دست دادن بینایی نقش دارند، کمک کند. گوپتا میگوید: این یک کشف بنیادی است که نشان میدهد چشم آن طور که پیشتر فکر میکردیم، یک سیستم بسته نیست. این کشف یک نقشه جدید، یک سازوکار جدید و مجموعهای جدید از پرسشها را برای بررسی در اختیار ما قرار میدهد.
خبرفوری
خبرفوریخبرفوری