دعوای بین خواهر و برادرها امری طبیعی است. والدین باید راهکارهای پایان دادن به این اختلاف ها را بهخوبی بدانند. بیشتر مواقع خواهر و برادرها، بهویژه آنهایی که فاصله سنی کمی با هم دارند، دچار اختلاف و درگیری میشوند و نحوه برخورد والدین با این اختلافها نقش مهمی در شکلگیری روابط عاطفی، احساس عدالت و مهارتهای حل مسئله در کودکان دارد. برای کاهش این ناسازگاری ها، رعایت چند نکته میتواند موثر باشد: ۱. برخورد عادلانه با فرزندان والدین باید تا حد امکان فرصتها، امکانات و توجه خود را متناسب با سن و نیاز هر کودک در اختیار او قرار دهند. احساس عدالت در خانواده، یکی از مهمترین عوامل کاهش رقابت و تنش میان فرزندان است. ۲. شخصیسازی وسایل کودکان در صورت امکان، بهتر است هر کودک وسایل شخصی خود را داشته باشد تا نیاز به استفاده مشترک از لوازم، زمینه بروز اختلاف را کاهش دهد. این موضوع بهویژه برای کودکان دبستانی اهمیت دارد. ۳. ایجاد استقلال در انجام کارها واگذاری مسئولیتهای متفاوت و انجام آنها در زمان و مکانهای جداگانه، از دخالت کودکان در کار یکدیگر جلوگیری کرده و احتمال بروز مشاجره را کاهش میدهد. ۴. قضاوت بیطرفانه هنگام بروز اختلاف بین کودکان، والدین باید صحبت طرفین دعوا را با دقت بشنوند و بدون در نظر گرفتن عواملی مانند بزرگتر یا کوچکتر بودن، دختر یا پسر بودن، درباره موضوع تصمیمگیری کنند. احساس بیعدالتی میتواند آثار منفی بلندمدتی بر روابط خواهر و برادرها بگذارد. ۵. آموزش حل اختلاف بهجای حل کردن همه مشکلات، بهتر است والدین به فرزندان بیاموزند تا حد امکان اختلافهای خود را از طریق گفتوگو و همکاری حل کنند. این مهارت، علاوه بر کاهش تنشهای خانوادگی، در روابط اجتماعی آینده آنها نیز تأثیرگذار خواهد بود. آموزش همدلی، نوعدوستی، احترام متقابل و همکاری در سالهای نخست زندگی کودکان، نقش مهمی در کاهش اختلافهای خانوادگی دارد. رفتار والدین و الگویی که در خانه ارائه میدهند، مهمترین عامل در شکلگیری این مهارتها در کودکان است.
