سریال بدنام در چشم موافقانش اثری است نزدیک به واقعیات امروز جامعه با شخصیتهایی خاکستری و بازیهایی بسیار خوب و در چشم مخالفانش اثری است تکراری، بیمنطق و جنسیت زده. «بدنام» که دو سه هفتهای است به اوج داستان درامش رسیده، پدیده این روزهای حوزه فرهنگ در شبکههای اجتماعی است و بعد پخش هر قسمت از آن، ویدیوها و مطالب زیادی در شبکههای اجتماعی محبوب ایرانی درباره آن منتشر میشود. مثبت و منفی. این وسط دو نکته جالب درباره بدنام به وجود آمده که هر دو از سوی مخاطبانش است. یکی واکنش آنها به مطالب منفی در مورد سریال و دیگری تاپیک شدن این پستها برای مخاطبان جهت گفتگو درباره سریال. اتفاقی که سالهای اخیر کمتر در مورد آثار ایرانی رخ داده است. بدنام در چشم موافقانش اثری است نزدیک به واقعیات امروز جامعه با شخصیتهایی خاکستری و بازیهایی بسیار خوب و در چشم مخالفانش اثری است تکراری، بیمنطق و جنسیت زده. اینکه کدامشان درست میگویند شاید خیلی اهمیتی نداشته باشد اما نکته خوش شانسی برای سازندگان بدنام این است که به جمعی از موافقانی رسیده که از آن دفاع میکنند در مقابل منتقدان. واکنش مخاطبان بدنام به نقدهای خیلی تند یا عجیب مثل نمره صفر دادن به سریال یا آن را آشغال و فلان خواندن بسیار جالب است. مثلا کاربرهایی هستند که پستهای عادی شان 10 یا 20 کامنت دارند اما وقتی پستی از بدنام میگذارند این عدد به نزدیک900 یا 1000 پیام میرسد و جالب اینجاست که موافقان و مخالفان سریال هر دو در بین کامنتگذاران حضور دارند و هر کدام دلیل خودشان را میگویند اما موافقان با حرارت و گرما از این سریال دفاع میکنند. در حالت عادی و به نظر مخاطب، این اتفاق یحتمل حاصلِ یک ارتش سایبری تبلیغاتی از سوی سازندگان است. ایران است دیگر. کسی تصویر درستی از داشتن یک ارتش سایبری در ذهنش ندارد اما حقیقت این است که بخشی از مردم، در قصه بدنام چیزی برای حرف زدن و پیدا کردن نظر مشترک پیدا کردهاند که آن را در شبکههای اجتماعی با هم به اشتراک میگذارند. نظراتی که گاه ریشه در تجربه و احساسات خود آن افراد دارد.
آوش
آوشآوش