باستانشناسان در جریان کاوشهای یک محوطه باستانی تازهکشفشده در غرب تایلند، دو انگشتر طلایی با قدمتی حدود دو هزار سال پیدا کردهاند. این محوطه باستانی اخیرا توسط ساکنان محلی و هنگام کار در شالیزار کشف شده است. به گزارش همشهری آنلاین، اداره هنرهای زیبای تایلند اعلام کرد این دو انگشتر هفته گذشته در محوطه باستانی «دون یای تونگ» در استان «پچابوری» و در کنار بقایای یک اسکلت انسانی کشف شدند. به گزارش فرادید؛ یکی از انگشترها که دوم ژوئیه به دست آمد، دارای کتیبهای به خط «براهمی» است؛ یکی از کهنترین نظامهای نوشتاری هند باستان. بررسیهای اولیه کارشناسان نشان میدهد نوشته روی این انگشتر «پوساراخیتاسا» خوانده میشود که به معنای «کسی که تحت حمایت پوشیا قرار دارد» است. «پوشیا» یکی از خوشیمنترین صورتهای فلکی یا منازل قمری در اخترشناسی سنتی هند به شمار میرود. انگشتر دوم که همراه همان اسکلت کشف شد، هیچ نقش یا نوشتهای ندارد و تنها از طلای خالص ساخته شده است. کارشناسان احتمال میدهند صاحب این دو انگشتر از طبقه بازرگانان در نظام اجتماعی باستانی هند، موسوم به «وایشیا» بوده باشد. محوطه باستانی «دون یای تونگ» که حدود ۱۳۰ کیلومتر در جنوبغربی بانکوک قرار دارد، اوایل امسال و پس از آن شناسایی شد که ساکنان محلی هنگام کار در یک شالیزار، قطعاتی از طبلهای مفرغی باستانی را پیدا کردند. این کشف، آغازگر حفاریهای گسترده باستانشناسی در منطقه شد. بر اساس بررسیها، این محوطه به اواخر دوران پیشاتاریخ تایلند تعلق دارد؛ دورهای که به عصر آهن نیز شناخته میشود و حدود ۱۵۰۰ تا ۲۵۰۰ سال پیش را در بر میگیرد. باستانشناسان از ماه فوریه تاکنون هشت اسکلت انسانی، زیورآلاتی از طلا و مفرغ، سفالینهها و آثار تاریخی دیگری را در این محوطه کشف کردهاند. این یافتهها نشان میدهد افراد ثروتمند یا اعضای طبقات بالای جامعه در این محل با آیینهای ویژه به خاک سپرده میشدهاند.