سرمربی و سرپرست اسبق تیم ملی خودش را مظلومترین سکاندار این تیم در دهه ۶۰ و ۷۰ میداند. مهدی مناجاتی برای فوتبال ما نامی آشناست. ملیپوش اسبق که به عنوان بازیکن سابقه قهرمانی در جام ملتهای آسیا را داشته و در سال ۱۳۶۸ نیز سرمربی این تیم بوده است. مناجاتی که از مرداد ۱۳۸۵ به مدت یک سال سرپرست تیم ملی هم بود، مصاحبهای کوتاه با خبرورزشی انجام داد و از احوال خودش برایمان گفت: این روزها خانهنشین هستم و برای قدم زدن گاهی اوقات بیرون میروم. فوتبالیها هم با من در تماس هستند و گاهی یکدیگر را میبینیم. در مورد باخت به ازبکستان و روسیه فقط میتوانم بگویم بهتر است رئیس فدراسیون فوتبال کلاهش را بالاتر بگذارد. بازیهای ایران در جام جهانی را هم دیدم و رضایتبخش نبود به نظرم تیم ما باید وضع بهتری داشته باشد. امیر قلعهنویی هر وقت سرش خلوت شود و بیکار میشود یک زنگ به من میزند (میخندد) از کسی توقعی ندارم چون همه گرفتاریهای خودشان را دارند. ابتدای سال ۱۳۶۸ در حالی سرمربی تیم ملی شدم که هیچکس جرات نداشت بعد از مرحوم دهداری این سمت را قبول کند. بعضی از خبرنگاران قدیمی همچنان معتقدند مهدی مناجاتی مظلومترین سرمربی دهههای ۶۰ و ۷۰ ایران بود. تابستان سال ۶۸ قبل از سفر ایران به چین ۵ بازیکن من را به دلایل غیرورزشی محروم کردند و بالغ بر نصف قدرت تیمم را گرفتند. اگر این کار را نمیکردند حتما میباختیم و به مرحله بعدی پیکارهای انتخابی جام جهانی ۱۹۹۰ صعود میکردیم.
