بسیاری از مردم با «دادگاههای نورنبرگ» که برای بررسی جنایات نازیها پس از جنگ جهانی دوم تشکیل شد، آشنا هستند؛ اما چه بر سر رهبران ژاپنی آمد که مرتکب جنایات مشابهی شده بودند؟ به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، بین سالهای ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۵، جنگ جهانی دوم در اروپا، آفریقا، آسیا و اقیانوس آرام شعلهور بود. ژاپن از سال ۱۹۳۷ در آسیا جنگی تجاوزکارانه به راه انداخته بود و به دلیل جنایات مرتکبشده علیه غیرنظامیان، بدنام بود. در کنفرانس تهران در سال ۱۹۴۳، قدرتهای متفقین (بریتانیا، ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی) توافق کردند که تنها تسلیم بیقید و شرط قدرتهای محور (آلمان، ایتالیا و ژاپن) پذیرفته خواهد شد. این توافق، زمینه را برای تحقیقات واقعی و مجازات کسانی که هدایت قدرتهای محور را برعهده داشتند، فراهم کرد. چه تصمیمی برای رهبران ژاپنی که مرتکب جنایات جنگی علیه سربازان و غیرنظامیان متفقین شده بودند، گرفته میشد؟ آیا عدالت برقرار میشد؟ جنگی که در سال ۱۹۳۷ آغاز شد. منبع: مؤسسه هوور (Hoover Institution) جنگ چین و ژاپن ژاپن از زمان پیروزی غیرمنتظرهاش در جنگ روسیه و ژاپن (۱۹۰۵-۱۹۰۴)، به قدرت غالب در آسیا و اقیانوس آرام تبدیل شده بود. طی پنج سال پس از آن، ژاپن شبهجزیره کره را به عنوان مستعمره خود تصرف کرد و به دنبال گسترش بیشتر بود. ژاپن که دیگر از اتحاد جماهیر شوروی هراسی نداشت، در سپتامبر ۱۹۳۱ و تحت عنوانِ ظاهریِ نیاز به حفاظت از داراییهای ژاپنی در منطقه، شروع به تصرف بخشهایی از منچوری (شمال شرقی چین) کرد. پس از یک دوره کوتاه از آرامش نسبی، ژاپن در ژوئیه ۱۹۳۷ تهاجم دیگری را برای تصرف خاک بیشتر از چین آغاز کرد. این واقعه آغازگر دومین جنگ چین و ژاپن بود و تلفات وحشتناکی به همراه داشت. ناظران از جنایات ژاپن علیه غیرنظامیان و سربازان اسیر چینی وحشتزده بودند. بدنامترینِ این جنایات، «کشتار نانجینگ» بود که با نام «تجاوز به نانجینگ» نیز شناخته میشود؛ رویدادی که در دسامبر ۱۹۳۷ شاهد اعدام خشونتآمیز حدود ۳۰۰ هزار غیرنظامی در شهر نانجینگ چین بود. افکار عمومی بهشدت علیه ژاپن تغییر جهت داد؛ کشوری که به عنوان یک متجاوز وحشی شناخته میشد. ایالات متحده، بریتانیا و هلند شروع به تحریم تجاری علیه ژاپن کردند تا با اعمال فشار اقتصادی، این کشور را وادار به پایان دادن به جنگ در چین کنند. اما در عوض، ژاپن به دنبال راههایی برای دسترسی به منابع مورد نیاز خود، بدون نیاز به خرید آنها، گشت. در جریان یک جنگ مرزیِ اعلامنشده. منبع: موزه ملی جنگ جهانی دوم – نیواورلئان امپریالیسم ژاپن ژاپن تصمیم گرفت جنگ خود در آسیا را گسترش دهد تا به منابعی دست یابد که به دلیل تحریمهای تجاری غرب، از دسترسش خارج شده بودند. در سال ۱۹۳۹، ژاپن به سمت شمال و غرب، یعنی به سوی مغولستان پیشروی کرد که منجر به درگیری با اتحاد جماهیر شورویِ همسایه شد. این جنگ مرزیِ اعلامنشده حدود چهار ماه به طول انجامید و به شکستی غیرمنتظره برای ژاپن منجر شد؛ چراکه شوروی از تاکتیکهای زرهیِ نوآورانهای استفاده کرد که بسیار مؤثرتر از عملکرد روسیه در جنگ پیشین روسیه و ژاپن بود. سپس، جنگ جهانی دوم در اروپا شعلهور شد و فرانسه بهسرعت و به طور غیرمنتظرهای توسط آلمان نازی فتح گردید. این وضعیت باعث شد مستعمرات فرانسه در جنوب شرقی آسیا، که مجموعاً به نام «هند و چینِ فرانسه» شناخته میشدند، عملاً بدون دفاع باقی بمانند. ژاپن به عنوان یکی از قدرتهای محور و متحد آلمان نازی، توانست توافقی (اجباری) با دولت ویشی فرانسه (که تحت سلطه نازیها بود) منعقد کند و آن مستعمرات را اشغال نماید. ژاپن به قلمروهای تحت استعمار خود، از منچوری تا تایلند، نام «حوزه رفاه مشترک آسیای شرقی بزرگ» را داده بود. با این حال، رفاه چندانی نصیب مناطق اشغالی نمیشد؛ چراکه آنها با برخوردهای خشن و غارت منابعشان جهت ارسال به ژاپن مواجه بودند. منبع: دانشگاه ایلینوی جنوبی (SIU) ۱۹۴۱-۴۲: تجاوز ژاپن به ایالات متحده و بریتانیا جنگ جهانی دوم در دسامبر ۱۹۴۱ با حمله گسترده ژاپن به قلمروهای آمریکا، بریتانیا و هلند در اقیانوس آرام شعلهور شد. حمله هفتم دسامبر ژاپن به پایگاه دریایی «پرل هاربر» در هاوایی، ایالات متحده را به گرداب جنگ جهانی دوم کشاند و حمله هشتم دسامبر ژاپن به سنگاپور (که به دنبال آن به هنگکنگ نیز حمله شد)، بریتانیا را هم وارد درگیریهای اقیانوس آرام کرد. در جنوب، ژاپنیها به «هند شرقی هلند» که امروزه اندونزی نامیده میشود، یورش بردند. آلمان و ایتالیا نیز که پیشتر با بریتانیا در جنگ بودند و هلندیها را در اروپا شکست داده بودند، بیدرنگ علیه ایالات متحده اعلام جنگ کردند و بدین ترتیب، جنگی تمامعیار در سراسر جهان شکل گرفت. پیروزیهای اولیه ژاپن بهسرعت به جنایاتی علیه نیروهای بریتانیایی و آمریکایی، و همچنین متحدان استعماری این کشورها منجر شد. سربازان بریتانیایی که بسیاری از آنها در جریان تسلیم سنگاپور و هنگکنگ به اسارت درآمده بودند، به دلیل رفتار خشن نگهبانان و شرایط اسفناک اردوگاههای اسرای جنگی در جنگل، با بدرفتاریهای هولناکی مواجه شدند. نیروهای آمریکایی نیز در بهار ۱۹۴۲، پس از تصرف فیلیپین (که در آن زمان مستعمره آمریکا بود) توسط ژاپنیها، «راهپیمایی مرگ باتان» را تجربه کردند که بسیار مرگبار بود. بدرفتاری وحشتناک با سربازان بریتانیایی، آمریکایی و متفقین توسط ژاپنیها، بهسرعت حمایت عمومی را برای ادامه جنگ تا تسلیم بیقیدوشرط ژاپن، مستحکم کرد. این نبرد، نخستین عملیات بزرگ در کارزار «جزیرهبهجزیره» بود. منبع: فرماندهی تاریخ و میراث نیروی دریایی ۱۹۴۳: استراتژی «جزیرهبهجزیره» و کنفرانس تهران متأسفانه، عدالت برای عاملان «کشتار نانجینگ»، بمباران «پرل هاربر»، اشغالکنندگان سنگاپور و هنگکنگ، و نگهبانان بیرحم «راهپیمایی مرگ باتان»، به این زودیها محقق نشد. تا تابستان ۱۹۴۲، ژاپن در وضعیت تهاجمی بود و قلمروهای متفقین را یکی پ
خبرآنلاین
خبرآنلاینخبرآنلاین