بابک کیهانفر، مربی ایرانیتبار تیم دوم بایرن مونیخ، پس از تجربه کار در بوندسلیگا حالا در کنار دانته مسئولیت پرورش نسل آینده این باشگاه را بر عهده دارد. به گزارش "ورزش سه"، زمانی که بابک کیهانفر در نخستین ماههای حضورش روی نیمکت ماینتس با ما گفتوگو میکرد، بزرگترین آرزویش نجات تیم زادگاهش از سقوط بود. برای سرمربی شدن عجله نداشت و در پاسخ به پرسشی درباره مسیر سریع پیشرفت مربیانی مثل یولیان ناگلزمان میگفت: «هر مربیای ناگلزمان نمیشود.» حالا چند سال از آن مصاحبه گذشته و مسیر حرفهای او به بایرن مونیخ رسیده است. کیهانفر ۴۱ ساله از تابستان امسال به کادر فنی تیم دوم بایرن، همان تیم زیر ۲۳ سال باشگاه، پیوسته و همراه کریستیان اشتروبل دستیار دانته است. مدافع برزیلی سابق بایرن پس از پایان دوران بازی در نیس، نخستین تجربه سرمربیگری خود را در مونیخ آغاز کرده و باشگاه برای همراهی او، سراغ مربیای رفته که سابقه دستیاری بو اسونسون در لیفرینگ، ماینتس و اونیون برلین را دارد. متولد ماینتس، با پدر و مادری تبریزی کیهانفر در سال ۱۹۸۵ در ماینتس به دنیا آمده، اما ریشه خانوادگیاش به تبریز برمیگردد. او در گفتوگوی پیشین خود با «ورزش سه» توضیح داده بود: «من در آلمان و در ماینتس به دنیا آمدم، اما پدر و مادرم تبریزی هستند. خودم هم چند باری ایران بودهام.» رابطه او با زبان فارسی هم از همین محیط خانوادگی شکل گرفته است. کیهانفر در پایان آن مصاحبه، درباره دشواری صحبت کردن به فارسی گفته بود: «تا ۲۱ سالگی با پدر و مادرم زندگی میکردم و با پدرم آذری و با مادرم فارسی حرف میزدم.» پس از مستقل شدن و کمتر شدن گفتوگوهای روزمره خانوادگی، به گفته خودش فارسیاش کمی ضعیف شده بود، هرچند همچنان میتوانست از مسیر فوتبالیاش به زبان مادری صحبت کند. مربیگری از ۲۴ سالگی، همزمان با بازی فوتبال برای کیهانفر از پنجسالگی و در تیم ماینتس زولهافن آغاز شد. تا ۱۶ سالگی در آن تیم ماند و سپس بخش عمده دوران بازی خود را در گونزنهایم و سطح چهارم فوتبال آلمان گذراند. مسیر او اما خیلی زود به نیمکت رسید. در ۲۴ سالگی، در حالی که هنوز برای تیم بزرگسالان گونزنهایم بازی میکرد، هدایت تیم زیر ۱۹ سال باشگاه را پذیرفت. او حتی فرصت بازی در سطوح بالاتر را داشت، اما ترجیح داد شرایطی را حفظ کند که بتواند همزمان بازیکن و مربی باشد. توضیحش درباره این انتخاب، نگاه او به فوتبال را روشن میکرد: «فقط به بازی خودم توجه نداشتم، بلکه کل تیم را میدیدم.» تماشای کلوپ و توخل از نزدیک بزرگ شدن و کار کردن در ماینتس، فرصت تماشای فعالیت دو مربی مهم فوتبال آلمان را هم برای او فراهم کرد. کیهانفر تأکید داشت تصمیمش برای مربی شدن مستقیماً تحت تأثیر یورگن کلوپ یا توماس توخل نبوده، اما دیدن تمرینات و مسابقات تیمهای آنها، بخش مهمی از یادگیریاش را تشکیل داده است. او درباره کلوپ گفته بود: «یکی از مربیانی است که قدرت رهبری بسیار بالایی دارد.» درباره توخل نیز به امکان تماشای تمریناتش از نزدیک اشاره میکرد: «دیدن کار این دو مربی اینجا در ماینتس برای من اتفاق خیلی مهمی بود و طبیعی است که از تماشای کارشان چیزهای زیادی یاد گرفتم.» یازده سال همکاری با ژاپنیها یکی از بخشهای کمتر شناختهشده کارنامه کیهانفر، همکاری طولانی با بازیکنان ژاپنی است. او در مصاحبه قدیمی خود از ۱۱ سال فعالیت در این زمینه و چند سفر به ژاپن برای برگزاری دورههای فوتبالی صحبت کرده بود، تجربهای که تنها به تمرین و مسائل فنی محدود نمیشد. کیهانفر و همکارانش به بازیکنان ژاپنی برای پیدا کردن باشگاه، خانه و سازگار شدن با زندگی در آلمان کمک میکردند. او شینجی اوکازاکی، مهاجم سابق ماینتس که بعدها به لسترسیتی رفت، را شناختهشدهترین بازیکنی معرفی کرده بود که در این مسیر با او کار کرده است. در همان گفتوگو، وقتی از امکان اجرای چنین برنامهای برای بازیکنان ایرانی پرسیده شد، به دشواریهای دریافت ویزا و اقامت اشاره کرد و این مسئله را یکی از موانع مهم دانست. اسونسون، همراه سالهای صعود نقطه مهم مسیر مربیگری کیهانفر، آشنایی با بو اسونسون در سال ۲۰۱۸ بود. او به عنوان دستیار این مربی دانمارکی در تیم زیر ۱۹ سال ماینتس انتخاب شد و همکاریشان خیلی زود به رابطهای نزدیکتر تبدیل شد. کیهانفر درباره آن دوره گفته بود: «خیلی خوب کار کردیم و خیلی زود رابطه نزدیکی پیدا کردیم و علاوه بر همکار، با هم دوست شدیم.» این همراهی از رده جوانان ماینتس به لیفرینگ در مجموعه فوتبالی ردبول در اتریش رسید و سپس با بازگشت به تیم بزرگسالان ماینتس، وارد بوندسلیگا شد. اونیون برلین نیز ایستگاه بعدی همکاری آنها بود، پیش از آنکه کیهانفر مسیر تازهاش را در بایرن آغاز کند. فوتبال هجومی و پرس، با ریشههای ماینتس کیهانفر در توصیف ایده فوتبالی خود و اسونسون، بر تأثیر ماینتس و مجموعه ردبول تأکید داشت. او گفته بود: «برایمان خیلی مهم است که ابتکار عمل را در دست داشته باشیم، فوتبال هجومی به نمایش بگذاریم، حریف را تحت فشار قرار بدهیم و پرس کنیم.» البته در همان مصاحبه توضیح میداد که اجرای چنین ایدههایی زمان میخواهد. وقتی درباره نمایش دفاعی ماینتس مقابل دورتموند از او سؤال شد، یادآوری کرد که نمیتوان تنها یک هفته پس از ورود به تیم، تمام خواستههای کادر فنی را در زمین پیاده کرد. «سرمربیگری؟ الان وقتش نیست» یکی از جالبترین بخشهای آن گفتوگو، نگاه کیهانفر به آینده بود. او در آن مقطع ۳۵ سال داشت و دستیاری در بوندسلیگا را دستاورد بزرگی میدانست. وقتی بحث تبدیل شدن به سرمربی یک تیم بوندسلیگایی مطرح شد، پاسخ داد: «سرمربی شدن؟ چرا که نه، اما الان وقتش نیست.» او با اشاره به نمونه ناگلزمان، بر ضرورت کسب تجربه تأکید میکرد: «خیلی مربیان در جوانی سرمربی یک تیم میشوند، اما بعداً میبینید که برایشان زود بوده است. به نظر من یک مربی باید حتماً تجربه زیادی داشته باشد، نه فقط در فوتبال، بل
