این در واقع اولین روز سرمربیگری مهدی تارتار در پرسپولیس است؛ جایی که او با فشار واقعی این پست آشنا شده. مهدی تارتار سرمربی بیتجربهای نیست و در واقع حداقل آمار و ارقام موید آن است که او نزدیک به دو دهه در لیگ برتر مربیگری کرده. اما شب گذشته این سرمربی اولین شکست خود روی نیمکت پرسپولیس را در مقابل تراکتور پذیرفته و بعد از باخت در این دیدار حیثیتی، با آماج حملات شدید منتقدان مواجه شد؛ جایی که پیشکسوتان پرسپولیس خیلی زود دست به کار شد و با بیرحمی عملکرد او را قضاوت کردند. رسانهها برای انتقاد از مهدی تارتار با یکدیگر کورس گذاشتند و حالا او تنها چند روز بعد از آن همه تمجید و کسب دو پیروزی درخشان در دو هفته نخست، وضعیت بغرنجی را تجربه میکند؛ خاصیت حضور روی نیمکت تیمهای بزرگ و چهره مهدی تارتار که بیتردید بعد از سپری کردن دوره مربیگری در پرسپولیس، با چین و چروک عمیقتری مواجه خواهد شد. مهمترین انتقاد به مهدی تارتار، استفاده از سیستم 3-3-4 در دیدار مقابل تراکتور بوده است؛ در واقع از همان روز ابتدایی حضور او در پرسپولیس به عنوان سرمربی، برچسب "محتاط" یا در واقع "ترسو"، روی شانه این سرمربی سنگینی کرده و خود مهدی تارتار نیز به خوبی میداند که کار بسیار دشواری برای پاک کردن این عبارت از روی پیشانی خود در پیش دارد. کسی که در این مدت چندین بار مدعی شده در تیمهای سابق خود از ابزار لازم برای ارائه فوتبال هجومی برخوردار نبوده و در پرسپولیس، شرایط به شکل متفاوتی پیش خواهد رفت. در دو مسابقه نخست، پرسپولیس از همان دقایق ابتدایی حملاتی پردامنه روی دروازه تیمهای رقیب طراحی کرده و حتی مهدی تارتار در نشست خبری بعد از اولین مسابقه با استفاده از عبارت "پرسپولیس دهه ۶۰"، در تلاش برای تغییر ذهنیت هواداران پرسپولیس بود. اما به هر حال در لحظات دشوار شکست، هیچیک از این توجیهات دردی، از یک سرمربی دوا نخواهد کرد و چه مهدی تارتار و چه هر شخص دیگری، با آماج تند و شدید حملات مجازی، پیشکسوتان، رسانهها و همه و همه مواجه خواهد بود. مهدی تارتار که به تازگی هدایت پرسپولیس بر عهده گرفته، اما یحیی بعد از سپری کردن یک دوره تاریخی و موفق و الصاق نام خود به عنوان یکی از بهترین سرمربیان تاریخ پرسپولیس نیز از این موقعیت در امان نماند؛ در واقع سبک و سیاق حضور در روی نیمکت پرسپولیس به شکلی است که یک سرمربی هر هفته در مظان اتهامات شدید قرار داشته و حتی کسب نتایج مستمر و درخشان نیز چاره فرار از این بحران دائمی نخواهد بود. به نظر میرسد توجیه مهدی تارتار برای استفاده از سیستم 3-3-4، از کار انداختن خط میانی تراکتور در این مسابقه بوده است؛ کافیست به حملات خطرناک تراکتور به خصوص در نیمه اول دقت کنید؛ پرسپولیس با افزایش بازیکنان خود در میانه میدان، قصد داشت جلوی سازماندهی خط میانی این تیم را بگیرد و تا حد زیادی نیز در این امر موفق شد. در واقع موقعیت مسعود مسعود زائرکاظمینی و یکی دو صحنه دیگر، با بازیسازی از عقب زمین تراکتور آغاز شد و این یعنی هافبکهای پرسپولیس در بخش قابل توجهی از جریان این مسابقه، توانستند اجازه بازیسازی را از سمت مقابل بگیرند. حالا تصور کنید در همان دقیقه نخست ضربه تیوی بیفوما از زاویه و قدرت مناسبی برخوردار بود و دروازه بیرانوند باز میشد، یا توپ روی پای محمدمهدی محبی مینشست و پشت پای بیفوما در مرکز محوطه به یک بازیکن دیگر میرسید. علی علیپور در ابتدای نیمه دوم مغلوب کورس با محمد دانشگر نشده و ضربه پوریا شهرآبادی در ثانیههای پایانی به زاویه مخالف زده میشد. حالا منتقدان سبک بازی شب گذشته پرسپولیس در حال تحسین مهدی تارتار برای شروع طوفانی در خانه تراکتور یا بازگشت به بازی، حتی بعد از آن شوک شدید در دقیقه ۹۰ بودند. هیچ کدام از ما به اندازه مهدی تارتار با این موقعیت متلاطم، آشنا نیستیم؛ اینکه سرنوشت و آینده یک سرمربی در همین لحظات رقم میخورد. یک ضربه محکم یا یک پاس صحیح میتواند همه میتوانست همه انتقادات شدید چند ساعت اخیر را به تحسین و تمجید تبدیل کند. ولو اینکه آخرین برد پرسپولیس در تبریز در شرایطی رقم خورد که این تیم برتری در نیمه اول را در ۴۵ دقیقه دوم از دست داده و تیم یحیی بازی اواسط اسفند 1401، مدیون درخشش علی بیرانوند در نیمه اول و مهار دو تک به تک از سوی این دروازهبان بود. اما این اتفاقات هیچ کدام شب گذشته رخ نداد و حالا مهدی تارتار به متهم شماره یک اولین شکست پرسپولیس در فصل جدید تبدیل شده است. دومین انتقاد پرتعداد از مهدی تارتار در ساعات گذشته، عدم استفاده از بازیکنانی مانند ایگور سرگیف و استون اورنوف در این دیدار بوده است. فارغ از تصمیم درست یا غلط سرمربی پرسپولیس، تعدد گزینههای هجومی در رختکن این تیم احتمالاً منجر به الصاق این انتقاد به کارنامه مهدی تارتار تا پایان فصل خواهد بود. به هر حال او قادر به استفاده از عده محدودی از بازیکنان خود در طول یک مسابقه است و اگر سرگیف و شهرآباید بازی کنند، علی علیپور باید روی نیمکت حضور پیدا کند و وقتی اورونوف به میدان میآید، بیفوما از زمین خارج میشود. امیرحسین محمودی و محمد عمری و چند نفر دیگر نیز حاضر و آماده روی نیمکت حضور دارند و حتی بازیکنی مانند حسین ابرقویی با سابقه حضور در تیم ملی در یک سال اخیر، هنوز فرصت چندانی برای بازی کردن پیدا نکرده است. چهار مدافع میانی در رختکن پرسپولیس حضور دارند که هر کدام داعیه حضور در ترکیب ثابت را در ذهن داشته و حتی احتمال سکونشینی آنها در طول فصل وجود دارد. به هر حال مهدی تارتار به خوبی میداند که جذب بازیکنان پرتعداد چنین مصائبی را نیز برای یک سرمربی رقم میزند. البته بازی ندادن به ایگور سرگیف بعد از گلزنی مقابل استقلال خوزستان، احتمالاً یکی از تصمیمات غلط این سرمربی در شب گذشته بوده است. همچنین پوریا شهرآبادی یک بازیکن کم تحرک و ایستا بوده که به نظر و حداقل تا اینجای فصل، چندان در پرس از بالا شرکت نمیکند. پس او در چنین دیداری با حجم مح
