جفری ساکس، استاد دانشگاه آمریکا گفت: ما خودمان اقتصاد ایران را فلج کردهایم و بعد فریاد میزنیم که میخواهیم مردم ایران را از مشکلات اقتصادی نجات دهیم. اظهارات ساکس، بار دیگر یک واقعیت تلخ اما آشکار را روشن ساخت. اینکه بسیاری از سیاستهای اقتصادی و تحریمی علیه ایران نه فقط به نفع مردم نبوده، بلکه اقتصاد کشور را فلج کرده و پس از آن، با شعار «نجات مردم» مواجه میشویم. ساکس با صراحت تاکید میکند که این تناقض، محصول سیاستگذاریهایی است که خود عامل بحران اقتصادی شدهاند و سپس با وعده اصلاح و کمک، تصویر دیگری ارائه میدهند. این سخن، بیش از آنکه یک تحلیل اقتصادی باشد، چراغ هشداری است برای شهروندان و سیاستگذاران. اینکه بسیاری از فشارهای بیرونی و تحریمهای اقتصادی که به عنوان «ابزار فشار» توجیه میشوند، در عمل نه فقط بر حکومت بلکه مستقیم بر زندگی روزمره مردم اثر میگذارند. وقتی جامعهای شاهد کاهش قدرت خرید، افزایش تورم و نابسامانی بازارهاست، شعار «نجات مردم» دیگر معنای عملی ندارد و به ابزار تبلیغاتی بدل میشود. نکته مهمتر برای مخاطب ایرانی، درک این است که روایت جهانی اغلب با واقعیت داخلی فاصله دارد. رسانهها و سیاستمداران غربی، گاه از زاویه اخلاق و عدالت حرف میزنند، اما تجربه اقتصادی مردم ایران نشان میدهد که اقداماتشان بیشتر از هر چیزی محدود به فشار و کنترل است تا کمک واقعی. این پارادوکس، مخاطب را به بازخوانی روایتهای رسمی و نگاه دقیقتر به انگیزههای سیاستهای خارجی و اقتصادی وادار میکند. درس این ماجرا روشن است. نقد سیاستها و بازخوانی واقعیتها، مسئولیت هر روزنامهنگار و تحلیلگر است. وقتی نجاتدهنده خود عامل بحران است، فهم درست این تضاد، کلید تحلیل هوشمندانه خواهد بود.
افکارنیوز
افکارنیوزافکارنیوز