با کاهش خطرناک ذخایر اضطراری نفت جهان و افزایش دوباره قیمتها، به نظر میرسد دولت ترامپ دست بالا را از دست داده و با یک انتخاب دشوار روبروست: تشدید درگیری در یک باتلاق طولانی مشابه اوکراین. به گزارش سرویس جهان مشرق، وبگاه مجلهی آمریکایی Fortune در گزارشی به قلم جردن بلوم، دبیر بخش انرژی این مجله، گزینههای کاملا محدود ترامپ در مسالهی تنگهی هرمز را بررسی کرده است. طبق این گزارش، گرچه، ترامپ یا به واسطهی خلقیات شخصی یا راضیکردن لابی جنگطلبان واشنگتن، ممکن است چندهفتهای دست به ماجراجویی بیشتر بزند، اما در نهایت گزینهی واقعی برای بازگشایی تنگه هرمز و جلوگیری از صعود انفجاری قیمت نفت نخواهد داشت، مگر این که به هر نحو ممکن، به ارادهی ایران تن بدهد. بازنشر گزارشها و مقالات رسانههای غربی به معنای تایید کل محتوا از سوی مشرق نیست. نزدیک به پنج ماه از جنگ در ایران میگذرد و این درگیری وارد «دور دوم» شده است، چرا که پس از فروپاشی آتشبس موقت، بمبها در سراسر خاورمیانه فرو میریزند. ایران بار دیگر تردد از تنگه هرمز که اکنون بدنام شده است را تهدید میکند، در حالی که ایالات متحده محاصره دریایی صادرات نفت ایران را از سر گرفته است. با کاهش خطرناک ذخایر اضطراری نفت جهان و افزایش دوباره قیمتها، به نظر میرسد دولت ترامپ دست بالا را از دست داده و با یک انتخاب دشوار روبروست: تشدید درگیری در یک باتلاق طولانی مشابه اوکراین، یا عقبنشینی و واگذاری کنترل شریان اصلی انرژی جهان به ایران — با این قابلیت که ایران برای تردد هزینه خدمت دریافت کند و هزینهها را جبران نماید، عوارضی که در عمل همان مالیات عبور است. این تصمیم میتواند قیمت انرژی و سوخت را در آستانه پاییز، از جمله انتخابات میاندورهای، شکل دهد و سابقهای تعیین کند برای اینکه ایالات متحده تا چه حد برای دفاع از مسیرهای کشتیرانی جهانی پیش خواهد رفت. گریگوری برو، تحلیلگر ارشد ایران و انرژی در گروه اوراسیا می گوید: «فکر نمیکنم هیچ گزینه نظامی برای بازگشایی تنگه هرمز وجود داشته باشد. ایرانیها در اینجا اهرم فشار قابل توجهی دارند. به نظر من عقبنشینی نمیکنند و صادقانه بگویم، زمان به نفع آنهاست.» برو افزود: «علیرغم ضربات نظامی سنگین و کشتهشدن بسیاری از رهبرانشان در اوایل جنگ، رژیم ایران همچنان سرسخت و مصمم به حفظ دستاورد خود است — آبراه باریکی که نزدیک به ۲۰٪ از جریان انرژی جهان را کنترل میکند. به گفته وی، صرفنظر از نتیجه، خلیج فارس بعید است به جریان آزاد انرژی و تجارت بازگردد.» برو تصریح کرد: «گزینهها یا تشدید است یا توافق. و فکر میکنم دولت [ترامپ] احتمالاً اولی را انتخاب کند، شکست آن را ببیند و در نهایت به دومی برسد.» هنگامی که توافق صلح موقت ۶۰ روزه در اواسط ژوئن حاصل شد، تردد از تنگه از سر گرفته شد — اما نه به سطح عادی — و قیمت انرژی به شدت سقوط کرد، به طوری که بازارهای نفت حتی پیشبینی مازاد موقت را میکردند. قیمت نفت خام جهانی از اوج ۱۲۴ دلار در هر بشکه در اوایل ماه مه به ۶۸ دلار در ابتدای ژوئیه کاهش یافت که کمتر از حد انتظار بود. با این حال، تا ۱۷ ژوئیه دوباره به بالای ۸۸ دلار در هر بشکه صعود کرد. ذخایر جهانی کاهش یافته است — ذخیره راهبردی نفت ایالات متحده در پایینترین سطح ۴۳ ساله قرار دارد — انتخابات میاندورهای آمریکا در پیش است و چین که واردات خود را به شدت کاهش داده و به ذخایر سنگین خود تکیه کرده تا به تعادل بازار جهانی کمک کند، هنوز شروع به خرید نفت بیشتر نکرده است. دن پیکرینگ، پیشبینیکننده نفت و بنیانگذار شرکت مشاوره و تحقیقات پیکرینگ انرژی پارتنرز، معتقد است: «همه نشانهها به قیمتهای بالاتر و مدتی طولانیتر اشاره دارند. ما در ماه پنجم این ماجرا هستیم. ذخایر راهبردی کمتری داریم. انعطافپذیری کمتری داریم، گزینههای کمتری داریم. نقطه شروع برای دور دوم شکنندهتر است.» عزم ایران همزمان با افزایش تردد نفتکشها در اواخر ژوئن و اوایل ژوئیه، ایالات متحده کشتیهای بیشتری را تشویق کرد تا از مسیر جنوبی و کمعمقتر نزدیک به عمان در تنگه هرمز عبور کنند تا از پرداخت هزینههای اضافی به ایران جلوگیری کنند. ایران این را تهدیدی وجودی تعبیر کرد و آتشبس در ۷ ژوئیه زمانی که ایران به کشتیهایی که به خط ساحلی عمان نزدیکتر بودند آتش گشود، از هم پاشید. بار دیگر، ایالات متحده حملات راهبردی به ایران انجام داد و ایران نیز با حملات متقابل به همسایگان خلیجفارسی خود، از جمله تأسیسات نظامی آمریکا، پاسخ داد. نیروهای آمریکایی هر شب این هفته ایران را بمباران کردهاند، از جمله پلهای غیرنظامی. امارات متحده عربی، کویت و بحرین خسارت به شبکه برق یا پالایشگاههای خود از سوی ایران را تأیید کردند. کویت اعلام کرد که یک کارخانه نمکزدایی آب برای اولین بار مورد اصابت قرار گرفته و منبع اصلی آب آشامیدنی جمعیت خاورمیانه را تهدید میکند. ترامپ حتی پیشنهاد — به سرعت کنارگذاشتهشدهی — عوارض گزاف ۲۰ درصدی بر تردد از هرمز را داد. موضع ایالات متحده همچنان این است که ایران نمیتواند اجازه دریافت هزینه برای عبور داشته باشد. با این حال، برو گفت که اکنون «غیرواقعبینانه» به نظر میرسد که از ساختار عوارض ایرانی — یا به اصطلاح طرح پرداخت «داوطلبانه» — اجتناب شود، حتی اگر عوارض ناقض قوانین بینالمللی دریانوردی باشد. برو گفت: «ایرانیها احساس کردند که پیروز شدهاند. آنها از جنگ [در ژوئن] خارج شدند با این باور که مستحق نقشی دائمیتر در مدیریت تنگه هرمز هستند. آنها جنگ را توجیهکننده دیدگاه خود میدانند که تنگه اساساً متعلق به آنهاست.» معاهده تفاهمنامه ۶۰ روزه هرگز به درستی به موضوع کنترل تنگه نپرداخت و اکنون از هم گسسته است. برو افزود: «ایرانیها بارها و بارها نشان دادهاند که اگر به آنها ضربه بزنید، فقط عزم آنها را برای حفظ موضع خود و خودداری از هرگونه امتیازدهی تقویت میکند.» میانگین قیمت هر
مشرق
مشرقمشرق