کاهش مصرف غذاهای فوقفرآوریشده تا ۵۰ درصد، میتواند سالانه جان هزاران نفر را نجات دهد. پژوهش جدید نشان میدهد که فقط با نصفکردن مصرف غذاهای فوقفرآوریشده در رژیم غذایی روزانه، میتوان از مرگ سالانه هزاران نفر جلوگیری کرد. دانشمندان هشدار میدهند که بین یکپنجم تا بیش از یکسوم از کل مرگهای ناشی از بیماریهای قلبیعروقی، از جمله بیماری انسداد شریانهای کرونری و سکته مغزی، با مصرف این گروه از مواد غذایی در ارتباط است. بیماریهای قلبی و سکتههای مغزی از اصلیترین عوامل مرگومیر در سراسر جهان هستند و سالانه جان میلیونها انسان را به خطر میاندازند. پژوهشگران در این مطالعه تلاش کردند تا سهم دقیق این غذاها را در بروز بیماریهای قلبی در میان بزرگسالان کانادایی تخمین بزنند. به گفته آنها، نتایج این تحقیق احتمالاً در سایر کشورهای پردرآمد جهان نیز صدق میکند. به گزارش ایندیپندنت، دانشمندان با بررسی دقیق رژیم غذایی افراد بالای ۲۰ سال متوجه شدند که غذاهای فوقفرآوریشده بخش عمدهای از کالری روزانه جامعه را تأمین میکنند. یافتههای آماری این بررسی نشان میدهند که سهم این گروه از مواد غذایی در تأمین انرژی روزانه مردم نزدیک به ۴۳ درصد است. همچنین دانشمندان تخمین میزنند که بین ۲۳ تا ۳۸ درصد از کل عارضههای قلبیعروقیِ ثبتشده در طول یک سال، به دلیل مصرف همین محصولات رخ میدهد. این حجم از مصرف، سالانه به بروز ۵۸ هزار و ۲۰۰ تا ۹۶ هزار مورد جدید ابتلا به بیماریهای قلبیعروقی دامن میزند و جان ۱۰ هزار و ۶۰۰ تا ۱۷ هزار و ۴۰۰ نفر را میگیرد. تأثیر مصرف غذاهای فوقفرآوریشده بر میزان مرگومیر این پژوهش سناریوهای مختلفی را برای کاهش مصرف این محصولات شبیهسازی کرده است. یافتههای نویسندگان نشان میدهد که تغییرات هرچند کوچک در سبک زندگی میتواند نتایج بسیار درخشانی داشته باشد. براساس شبیهسازیهای انجامشده، کاهش ۵۰ درصدی مصرف غذاهای فوقفرآوریشده دستاوردهای بزرگی دارد. این اقدام میتواند سالانه از مرگ ۵ هزار تا ۸ هزار و ۳۰۰ نفر جلوگیری کند و همزمان مانع از ابتلای ۲۷ هزار و ۳۰۰ تا ۴۵ هزار و ۹۰۰ نفر به بیماریهای قلبیعروقی شود. پژوهشگران هشدار میدهند که غذاهای فوقفرآوریشده بخش بزرگی از سبد غذایی جامعه را به خود اختصاص دادهاند؛ بهطوریکه مصرف بیرویه آنها به یک پدیده همهگیر و ناخواسته تبدیل شده است. اصلاح این وضعیت فقط با توصیههای فردی امکانپذیر نیست و نیاز به اقدامات ساختاری دارد. محققان بر این باورند که آموزش عمومی و مشاورههای فردی اگرچه گامهای مهمی در ارتقای سلامت جامعه هستند، اما بدون حمایتهای محیطی و سیاستگذاریهای کلان، تأثیر محدودی خواهند داشت. برای ایجاد تغییرات معنادار در الگوهای غذایی جامعه، اعمال قوانین جامع مانند وضع مالیات بر غذاهای مضر، برچسبگذاری واضح روی بستهبندیها، محدودیت تبلیغات و تعیین اهدافی برای بهبود کیفیت مواد غذایی تولیدی ضروری است. یافتههای این پژوهش در The American Journal of Preventive Medicine منتشر شده است.
دیجیاتو
دیجیاتودیجیاتو