محمد دادکان ۱۴ سال قبل مدعی بود فوتبالیست ایرانی حتی ۱۰۰میلیون تومان هم نمیارزد. روند گرانشدن فوتبالیستهای ایرانی از ابتدای دهه ۸۰ شروع شد اما از آغاز دهه ۹۰ شمسی شکل واقعا عجیبی به خود گرفت. داستانی که محمد دادکان هم به آن واکنش نشان داد. رئیس اسبق فدراسیون فوتبال در روز ۲ مرداد سال ۱۳۹۱ طی گفتوگویی اختصاصی با خبرورزشی حرفهای جذابی در مورد قیمت فوتبالیستها و شرایط فوتبال کشورمان بر زبان آورد: بازیکنی که امسال آمده و میگوید به خاطر عشق به پرسپولیس آمدهام، یک میلیارد و دویست میلیون تومان پول گرفته است (در آن زمان قیمت دلار زیر ۳۰۰۰ تومان بود) قطعا این فوتبالیست سال آینده زیر یک میلیارد و هفتصد میلیون تومان نمیگیرد ولی نکته اینجاست که چه کسی باید این پولها را بدهد؟ این ارقام از ارثیه پدری مدیران پرداخت نمیشود بلکه از پول همین مملکت است. این بازیکنان پرسپولیسی نیستند بلکه آنهایی که سرشان را جلوی توپ میگذاشتند و پای خود را میدادند تا پرسپولیس گل نخورد، پرسپولیسی واقعی بودند. آنها الان کجا هستند؟ این مدیری که الان در باشگاه پرسپولیس کار میکند، کار سیاسی انجام میدهد نه ورزشی. این افراد عملکردشان سیاسی است و هیچکدام ورزشی نیستند. وقتی من از فدراسیون فوتبال رفتم، برایم ۱۳ بازرس فرستادند اما الان چه کسی میرود دنبال پرونده بازرسی از سازمان تربیت بدنی؟ اگر من بودم الان سرم را میبریدند. رئیس هیئت تحقیق و تفحص خودش زنگ زد و گفت آقای دادکان من میخواهم گزارش هیئت را در صحن علنی مجلس بخوانم ولی تهدیدم کردند! مطمئن باشید من ۱۰۰ سال دیگر هم مدیرعامل پرسپولیس نمیشوم چون اصلا اینها را قبول ندارم. همه مشکلات و بدبختیهای فوتبال ما زیر سر رئیس سابق سازمان تربیت بدنی است(محمد دادکان در مقطعی درگیری بسیار شدیدی با محمد علی آبادی رئیس اسبق سازمان تربیت بدنی داشت) امیر قلعه نویی و علی دایی در سالهای ۸۵ و ۸۷ برایشان زود بود سرمربی تیم ملی شوند. اگر من بودم از علی دایی به عنوان کمک مربی در کنار یک سرمربی بزرگ استفاده میکردم. خودتان دیدید که دایی در برنامه ۹۰ گفت از محمد دادکان عذرخواهی میکنم چون به من گفت نرو ولی من رفتم و سرمربی تیم ملی شدم. من به دایی گفته بودم که میخواهند پشت تو پنهان شده و خرابت کنند. هیچ کدام از فوتبالیستهای ایرانی نباید بیشتر از ۱۰۰ میلیون تومان پول بگیرند. به خدا ۱۰۰ میلیون تومان هم زیاد است. در مورد مربیان ایرانی هم باید بگویم حتی تیمهای افغانستانی هم مربیان ما را نمیخواهند.
