در عین ناباوری هیچ کدام از سه سناریوی جامجهانی در بازیهای دیگر رقم نخورد تا ایران از این رقابتها حذف شود. در هیچ معادله ای نمی گنجد! دارم به حرف های دیروز قلعه نویی فکر می کنم، آنجا که گفت :«خدا هم با ما سر ناسازگاری دارد!» آن حرف که کفر بود! و قطعا خدا با هیچ بنده ای سر ناسازگاری ندارد و انسان ها احتمالا، برآیند رفتاری را تجربه می کنند که آن را در زندگی تکرار کرده اند! واقعا نمی شود، یا خیلی سخت است که هیچ کدام از نتایج دلخواه ایران در بازی ازبکستان با کنگو، غنا با کراوسی و الجزایر با اتریش در نیاید! اصلا بازی اتریش و الجزایر را دیدید؟ ۳ بر ۳ شد آن هم در یک مسابقه عجیب و غریب؛ انگار که در این بازی همه چیز علیه ایران بود. کجای کار گره خورده و کجای کار می لنگد که تیم ملی فوتبال تشنه تا لب چشمه صعود رفت و تشنه هم برگشت؟ دیروز بغض رامین رضاییان را دیدید؟ آنجا که می گفت:« خدایا یک بار، دو بار، سه بار، بسه دیگه…این مردم چه گناهی کرده اند؟» واقعا این مردم چه گناهی کرده اند که زیر بارش هزار و یک بدبختی، از فقر و گرانی تا تحمیل جنگ و …را باید تحمل کنند اما تهش، یک دلخوشی کوچک به خاطر صعود در جام جهانی نصیبشان نشود. این بار هم نشد و حالا خودتان را آماده کنید تا مجریان طناز صدا و سیما بیایند از این بگویند که چیزی از ارزش های ما کم نشد! نه! نمی شود؛ یک جای کار برای این تیم ملی فوتبال می لنگد و یک چیزی در بزنگاه ها ، درست اتفاق نمی افتد؛ خدایا! این مردم چه گناهی دارند، چه گناهی؟
خبرآنلاین
خبرآنلاینخبرآنلاین