در مراسم تشییع و خاکسپاری پیکر استاد بهروز رضوی، عاطفه رضوی با استایلی که ترکیبی از کلاسیک و نشانههای سوگواری مدرن بود، در میان سوگواران حاضر شد. این پوشش که با دقت و ظرافت طراحی شده بود، بیش از آنکه صرفاً یک انتخاب ظاهری باشد، بازتابی از اندوه عمیق و احترامِ هنرمندانهای است که او برای وداع با برادر بزرگترش قائل بود. استایل عاطفه رضوی در این مراسم بر پایه اصل سادگی و استفاده از پالت رنگی کاملاً مشکی استوار بود. او با انتخاب یک پیراهن بلند (مانتو-پیراهن) با برشهای منظم و پلیسههای ظریف، ظاهری رسمی و در عین حال سنگین ایجاد کرده بود. انتخاب رنگ مشکیِ یکدست، علاوه بر رعایت آداب سوگواری، بر وقار چهره او در این فضای حزنانگیز افزوده بود. پارچه لباس با افتادگی مناسب، فرمی شکیل به استایل بخشیده بود که با فضای مراسم تشییع همخوانی کامل داشت. جزئیات در استایل عاطفه رضوی نقش کلیدی داشتند؛ استفاده از کلاه لبهدار (Bucket hat) با طرحی هنری و عینک آفتابیِ بزرگ با فریم خاص، به پوشش او جنبهای از مدرنیته و در عین حال محافظت از چهره در برابر فشارهای احساسی مراسم را بخشیده بود. انگشترهای بزرگ و شاخصی که در دستان او نمایان بود، در تضاد با سادگی کلی لباس، جلوهای خاص به استایل او میداد. حضور او در کنار همسرش، حسین پاکدل، نشان از تکیهگاهی آرام در میان هیاهوی این وداع تلخ داشت. در نهایت، این استایل را میتوان بازنمایی از شخصیت هنری عاطفه رضوی دانست؛ هنرمندی که حتی در تلخترین لحظات زندگی شخصیاش، به جزئیاتِ تصویری و بازنماییِ وقارِ هنری توجه ویژه دارد. پوشش او در این مراسم، نه تنها به عنوان یک انتخابِ مد، بلکه به عنوان بخشی از آیین وداع، تصویری از احترام به جایگاه هنری برادرش و حفظِ شخصیتِ اجتماعیِ خود در میانِ انبوهِ دوربینها و سوگواران ثبت کرد.
خبرفوری
خبرفوریخبرفوری