محمد مایلیکهن در پاسخ به سوالی درباره دیدن بازی های تیم ملی میگوید:« مگر میشود بازیهای تیمملی کشورم را نگاه نکنم؟» مرتضی رضایی؛ محمد مایلی کهن بدون شک یکی از هواداران سرسخت تیم ملی ایران است.شکی وجود ندارد وقتی تیم میبازد او قلبش به درد می آید. با وجود اینکه سال هاست در فوتبال پست و مقام ندارد اما وقتی اسم ایران و اسم تیم ملی می آید؛ انگار که به نوعی بغض می کند. در بدترین ساعات پخش بازی های تیم ملی، مایلی کهن مثل خیلی از ایرانی ها، ساعتش را کوک کرده تا خواب نماند و بازی های ایران، بازی های تیم ملی کشورش را تماشا کند.او مثل همیشه بدون پرده حرف زد و آنچه از دلش بر می آمد را برای ما گفت. سلام حاج آقا؛ چه خبر؟ از دنیا، از فوتبال و جام جهانی و .. از کجا باید خبر داشته باشم؟ من خودم، خودم را حذف کردم. بعد از ملوان فکر میکردم میتوانستم کار کنم، شاید آن دنیا بهتر کار کنم! این چه حرف هایی هست آقای مایلی کهن؟ دروغ است مگر؟ همه ما میدانیم یک روزی باید از دنیا برویم، اما داریم همدیگر را میخوریم! باور کنید مرگ نعمت است اما خیلی ها این را درک نمی کنند. بازی های تیم ملی را قطعا تماشا کرده اید دیگر... مگر میشود تیم ملی کشورم را نگاه نکنم؟ هر سه تا بازی را هم طوری زمان را تنظیم کردم که ببینم. چطور بود؟ مقابل نیوزیلند خوب نبودیم و همان بازی هم عاملی شد که شرایط سخت شود. بازی بعدی با بلژیک بود؛ تیم مقابل 10 نفره شد، اما ما باز هم خوب عمل نکردیم. به قول معروف، راضی به تساوی بودیم. بلژیک یکی از تیمهای خوب اروپاست، اما آن روز ما یک شانس واقعی داشتیم که با 10نفره شدنشان آنها را شکست بدهیم. اینطور نیست که همیشه تیمهای دهنفره ببازند؛ من بیانصاف نیستم، اما واقعیت این است که بعد از 10 نفره شدن بلژیک، عملکرد ما ضعیفتر شد. فوتبال همین است و به خاطر همین جذابیت دارد؛ به همین دلیل این همه تماشاگر دارد و مردم دوستش دارند.به نظر شما با وجود همه انتقادهایی که میشود چرا فوتبال اینقدر در دنیا بها دارد. البته در دنیا از فوتبال درآمد زیادی هم دارند اما در ایران خیلی این قاعده رعایت نمی شود.در بیشتر مواقع، فوتبال زیانده است. امروز مردم، تیم ملی کشورشان را جزو خانواده خودشان میدانند. حتی کسی که فوتبالی هم نیست، وقتی کشورش بازی دارد، دلش میخواهد پیروز شود و از شکست ناراحت میشود. نه فقط ما؛ این یک حس جهانی است. من عقیده دارم فوتبال بیرحم نیست؛ از بس دوستش دارم، نمیتوانم چنین اسمی رویش بگذارم. به نظر من فوتبال یکی از بهترین ورزشهای دنیاست؛ هم از نظر عاطفی، هم فنی، هم اتحاد و همبستگی ملی و حتی جهانی. ببینید چند میلیون نفر از راه فوتبال زندگی میکنند؛ فوتبال یک ابرقدرت صنعتی است. در کل از لحاظ فنی شما چه نظری درباره این سه بازی ایران دارید. به نظرم مساوی با نیوزیلند یعنی باخت، اما فوتبال همیشه قابل پیشبینی نیست. در بازی با بلژیک، خصوصاً وقتی 10 نفره شدند، کار میتوانست راحتتر شود و حداقل میتوانستیم ببریم. بلژیک تیم بزرگی است و بازیکنان بزرگی دارد، اما بازی آخر هم باید پیروز میشدیم. در واقع دچار حوادث شدیم و خودمان شانس را از خودمان گرفتیم. یکی از انتقادهایی که به تیم ملی و امیر قلعه نویی می شد این بود که تیم پیری را به جام جهانی برد.یادمان می آید شما معتقد به جوان گرایی بودید و نسل جدیدی را به فوتبال ایران معرفی کردید. بارها گفتهام و باز هم میگویم. من معتقد نیستم صرفاً به خاطر جوان بودن یا باتجربه بودن بازیکنی را انتخاب کنم. اگر یک بازیکن جوان و یک بازیکن باتجربه در یک کفه ترازو باشند، معمولاً باتجربه را انتخاب میکنم اما اگر ببینم یک جوان یک سر و گردن از بازیکن باتجربه و بهتر است، علیرغم ناراحتی خودم، جوان را میبرم. او زحمت کشیده و انصاف نیست حقش را بخوریم. مثلا من رفتم مهدی مهدویکیا را از کجا آوردم؟ رفتم مسابقات امیدها؛ یک زمین پایین شهر، فکر می کنم حوالی بهشت زهرا(س). همانجا دیدمش و آوردم. خیلیها حمله کردند که فلانی هست و فلانی نیست، اما مهدویکیا خوب بود. خیلی اسمها را آوردم که هیچکس فکرش را نمیکرد روزی به تیم ملی برسند؛ فرهاد مجیدی از بهمن، علی موسوی از یکی از تیم های شیراز،فکر می کنم سرباز بود.نیما نکیسا از پیام.به نظرم هم این بازیکن ها به فوتبال خدمت کردند، هم فوتبال به آنها. خدا را شکر وضعیت مالی و خانوادگی خوبی دارند اما گاهی این وضعیت مالی آدم ها را به انحراف می کشاند. من محمد مایلی کهن همیشه گفتهام تاریخ را نمیشود تحریف کرد. ۱۴ سال در پرسپولیس بودم، شماره ۱۹ را هیچوقت عوض نکردم و ۱۹ گل هم زدم، آن هم در حالی که هافبک بودم اما خیلی ها نخواستند ما در این فوتبال باشیم. من مایلی کهن عددی نیستم اما قبل از انقلاب لیسانس گرفتم و بهترین کلاس های مربیگری را هم رفته ام.جزو نخستین افرادی بودم که مدرک بین المللی گرفتم اما گفتم نخواستند ما در این فوتبال باشیم. شما که به قول خودتان کاشف مهدوی کیا بودید نظرتان درباره رامین رضاییان و عملکردش در این رقابت ها چیست؟ رامین بازیکن جوانی نیست اما در جام جهانی و به عقیده خیلی ها درخشید. درباره رامین هم میگویم در این دوره متفاوت بود، حتی در رفتار و ظاهرش. شما مدل موهایش را دیدید؟ منشوری بود؟ نه بابا! دیگر منشوری وجود ندارد.باز هم رسیدیم به حرف من بر سر جوانگرایی. حرفم این است که او خودش را اصلاح کرد و خواست ثابت کند بازیکن خوبی است و انصاف هم هست. خدا هم کمک کرد و بازیهای خوبی انجام داد. و امیر قلعه نویی.پیشینه اختلاف های شما را می دانیم.می خواهیم فنی و کارشناسی درباره کادر فنی تیم ملی نظرتان را بگویید. سوال اولت را گذاشتی آخر بپرسی؟! من بارها گفتهام و شاید اشتباه کنم، اما همیشه دلم میخواهد سرمربی تیم ملی ما ایرانی باشد؛ حتی اگر با او مشکل شخصی داشته باشم. هنوز هم نوع برخوردهای کارلوس کیروش با هموطنهای من آزارم میدهد. اگر یک مربی ایرانی ششتا میخورد، در ایران
خبرآنلاین
خبرآنلاینخبرآنلاین