رویکرد دوگانه اینترنشنال؛ از تقدیسِ تشییعِ پاپ تا کوچک‌نماییِ حماسه‌ی حضور در ایران

بازدید:۱۰۲صد آنلاین- تحلیلهای اخیر رسانهای نشان میدهد که شبکه تلویزیونی اینترنشنال با اتخاذ مواضعی متناقض، در تلاش است تا روایتهای متفاوتی از رویدادهای مشابه جهانی و منطقهای ارائه دهد. صد آنلاین در بررسی این رویکرد، به تناقض آشکار در پوشش خبری مراسم تشییع رهبر کاتولیکهای جهان با مراسم تشییع رهبر شهید ایران پرداخته است. به گزارش خبرنگار سیاسی صد آنلاین، در روزهای اخیر، تفاوتِ آشکار در نوعِ پوششِ خبریِ مراسمهای تشییعِ مقاماتِ بلندپایه توسط شبکه «اینترنشنال»، به سوژه بسیاری از بحثهای انتقادی در شبکههای اجتماعی تبدیل شده است. بسیاری از کاربران فضای مجازی معتقدند این شبکه در مواجهه با دو رویداد مشابه، سیاستهای یکسانی را دنبال نکرده و نوعی «دوگانگی رفتاری» را به نمایش گذاشته است. تحلیل رفتاری رسانه اینترنشنال در پوشش مراسم مربوط به «پاپ فرانسیس»، رهبر کاتولیکهای جهان، با تمرکز بر تصاویری از خیل عظیم جمعیت (۵۰ تا ۵۰۰ هزار نفر)، از عباراتی استفاده کرد که شکوه و بزرگی آن مراسم را به تصویر میکشید. در واقع، این شبکه با انتخاب زاویهدیدهای حماسی، حضور مردم را در آن رویداد تأیید و برجسته میکرد. اما در نقطه مقابل، در پوشش مراسم تشییع رهبر شهید ایران، رویکرد این شبکه بهطور معناداری تغییر کرد. در این گزارشها، تلاش شد تا حضور میلیونیِ مردم، به عنوان «پروپاگاندای حکومتی» و جمعیتی محدود و کنترلشده جلوه داده شود. همین تضاد در انتخاب کلمات و تصاویر، باعث شده تا بسیاری از مخاطبان، این عملکرد را نه یک گزارشگری بیطرف، بلکه یک جریانسازی سیاسی هدفمند بدانند. چرا این تناقض دیده میشود؟ کارشناسان رسانه معتقدند «مهندسیِ تصویر» یکی از ابزارهای شناختهشده در رسانههای بینالمللی است که به کمک آن میتوان واقعیتِ میدان را بر اساس سیاستهای کلیِ آن رسانه بازتعریف کرد. این که یک رسانه در یک رویدادِ مذهبی-سیاسیِ جهانی، «جمعیت» را نشانه مشروعیت و محبوبیت بداند و در رویداد مشابهِ دیگری در ایران، همان «جمعیت» را به ابزاری برای پروپاگاندا تقلیل دهد، نشانه آشکارِ رویکردِ گزینشی در خبررسانی است. در نهایت، افکار عمومی که اکنون به ابزارهای تحلیلِ محتوا دسترسی بهتری دارند، به خوبی متوجه این تناقضهای رفتاری میشوند. به نظر میرسد این دست اقداماتِ رسانهای، پیش از هر چیز، اعتمادِ مخاطب را هدف قرار میدهد و مرز میان «خبررسانی» و «جریانسازی سیاسی» را بیش از پیش کمرنگ میکند.