برای موفقیت در فوتبال، شما علاوه بر بازیکن و مربی خوب، به مدیر توانمند و فوتبالی هم نیاز دارید. مصاحبههای اخیر ساپینتو و وحید هاشمیان و انتقاد از مدیران استقلال و پرسپولیس، بار دیگر این سوال را مطرح میکند که چرا ما برای پرورش مدیران فوتبالی قدمی برنداشتهایم؟ اکثریت قریب به اتفاق سرمربیان لیگ برتر و دسته یک فوتبال ما را بازیکنان مطرح سابق تشکیل میدهند ولی چرا بازیکنان سابق رغبتی به مدیریت فوتبال نشان نمیدهند؟ مگر نه اینکه مدیریت باشگاه، مدیریت ورزشی، استعدادیابی، مدیریت نقل و انتقالات هم جزیی از این چرخه بزرگ است و خانواده فوتبال است؟ یعنی هیچ بازیکن سابقی علاقه ای به فعالیت در این زمینهها ندارد؟ تعداد تیمها محدود و همه نمیتوانند به عنوان مربی تیم بگیرند، پس برای ماندن در فوتبال، چه راهی بهتر از مدیریت؟ رسول خطیبی از جمله معدود فوتبالیهایی است که مدیریت را تجربه کرده و یکی از دلایل عدم اقبال به این رشته را لو داد؛ «آخرین قرارداد من در سه چهار سال پیش ۱۲ میلیارد بود ولی در مدیریت شما نهایتا بین ۷۰ تا ۱۰۰ میلیون حقوق دریافت میکنید» اما آیا پول، تنها دلیل است؟ اگر امروز رسول خطیبی، ابراهیم شکوری، سعید دقیقی و حسین بادامکی که مدیریت در فدراسیون فوتبال و باشگاهها را تجربه کرده اند و امروز دوباره به نیمکت برگشته اند، تنها بخاطر پول بود؟ کسی قدرت را دوست ندارد؟ پاشنه آشیل فوتبال ما، چه در رده ملی و باشگاهی، مدیریت است و ما برای داوری و مربیگری و سایر عرصهها هم برنامه ریزی و کار نمیکنیم، پس چرا فقط مدیریت بدون متقاضی مانده؟ چطور در سایر عرصهها، فرد با هر سختی دوام آورده و خود را بالا میکشد اما فقط در مدیریت نمیتواند؟ یوفا دوره ای مدیریتی را مختص بازیکنان سابق طراحی کرده و در میان فارغ التحصیلان، بازیکنانی مثل کاکا، نمانیا ویدیچ، سامیخدیرا، کولو توره و ایوان راکیتیچ دیده میشوند که خود را برای ورود به مدیریت در شاخههای مختلف فوتبالی آماده کرده اند. کریم انصاریفرد ما هم در دورههای مدیریت یوفا شرکت کرده اما گمان میکنید برای او کاری در فوتبال ما باشد؟ اگر ذره ای فکر کنید، جواب کاملا مشخص است! مسعود تلاشان - باشگاه خبرنگاران آزاد شما همراهان دستبهقلم خبرورزشی هم میتوانید برای ارتباط با باشگاه خبرنگاران و ارسال یادداشت، روی این لینک کلیک فرمایید.
