شکست سنگین و ناامیدکننده شاگردان آلونسو. چلسی در خانه برنتفورد به بنبست رسید. به گزارش ورزش سه، چلسی با هدایت ژابی آلونسو در شبی کمفروغ، بیبرنامه و با اجرای نمایشی دور از انتظار، با نتیجه سنگین ۳ بر ۰ مقابل برنتفورد تن به شکست داد تا مشخص شود پروژه جدید این سرمربی اسپانیایی در لندن تا رسیدن به ریتم آرمانی فاصله بسیار زیادی دارد. بازی در ورزشگاه جیتک برای چلسی ژابی آلونسو آسان پیشبینی نمیشد؛ به ویژه مقابل برنتفوردی که پیش از این مسابقه تنها با یک امتیاز کمتر در تعقیب آبیها بود. نیمه اول بازی در غیاب موقعیتهای جدی گلزنی از هر دو تیم سپری شد؛ ریتم مسابقه بسیار کند بود و جریان بازی حرف چندانی برای گفتن نداشت. میزبان مسابقه را بهتر آغاز کرد و با تکیه بر بازی مستقیم به دنبال تهدید دروازه امیلیانو مارتینز بود. اولین خطر جدی چلسی توسط پدرو نتو خلق شد که ضربه او با واکنش تماشایی کایومین کلهر مهار شد. اما آبیهای لندن در این نیمه چنگی به دل نمیزدند و در دقایق زیادی از نیمه، زیر فشار پرس سنگین زنبورها حتی به ندرت به توپ دست پیدا میکردند. در ادامه چلسی با اتکا به کول پالمر و مورگان راجرز کمی به بازی مسلط شد. پالمر یک خطا در موقعیت مناسب به دست آورد و راجرز پشت ضربه ایستگاهی ایستاد، اما شوت او مستقیما در آغوش کلهر قرار گرفت. ملموسترین تصویر مسابقه در کنار زمین، چهره کلافه و سرشار از استیصال ژابی آلونسو روی خط طولی بود، چرا که از سبک و سیاق بازی مشخص بود خبری از گلزنی در ورزشگاه خانگی برنتفورد نخواهد بود. در سوی دیگر میدان، برنتفورد با ضربات یارمولیوک دروازه حریف را تهدید میکرد، اما دیبو مارتینز با مهارهای خود مانع از فروپاشی دروازه شد تا نیمه اول با همان سرعت پایین و به شکلی حوصله سر بر به پایان برسد. سناریوی نیمه دوم تفاوت چندانی با ۴۵ دقیقه ابتدایی نداشت؛ چلسی در خلق موقعیت ناتوان بود و جرقههای گاهوبیگاه پالمر و راجرز گرهای از کار باز نمیکرد. برنتفورد هم چشم به ضدحملات دوخته بود، اما خطر مرگباری ایجاد نمیشد و تنها فرارهای موردی ایگور تیاگو و درخشش دمسگارد بازی را جلو میبرد. سرانجام در دقیقه ۶۱ قفل دروازهها باز شد؛ آنتونی روی یک ارسال مواج و غفلت محض مدافعان چلسی با ضربه سر دقیق و راحت دروازه را گشود و کاری از دستان دیبو مارتینز برنیامد تا شرایط برای یاران آلونسو به شدت بحرانی شود. واکنش سرمربی چلسی پس از دریافت گل، انجام تعویض در دقیقه ۷۰ و فرستادن آشامپونگ و کوئندا به زمین بود؛ تصمیمی عجیب که ترکیب چلسی را بدون حضور حتی یک مهاجم نوک کلاسیک و هدف در زمین به حال خودش رها کرد. چلسی که با آرایشی سراسر تهاجمی به جلو کشیده بود، کرنرها و ارسالیهای پیاپی روی دروازه حریف ترتیب داد اما فرصتها هرگز به خطری مرگبار تبدیل نشد. در همین دقایق، برنتفورد روی یک ضدحمله برقآسا نهایت استفاده را برد؛ ایگور تیاگو روی یک توپ برگشتی با فرصتطلبی گل دوم را زد و بازی را ۲ بر ۰ کرد. کار برای چلسی تمام نشده بود و برنتفورد در ثانیههای پایانی بازی، تیر خلاص را با ضربه فابیو کاروالیو شلیک کرد تا شکست تلخ و ۳ بر ۰ چلسی ژابی آلونسو به بدترین شکل ممکن نهایی شود.
