ساعت ۱۲ شب دوشنبه که برسد فصل نقلوانتقالات فوتبال ایران رسماً به پایان میرسد. پرسپولیس در حالی وارد آخرین ساعات بازار تابستانی میشود که هنوز یک جای خالی مهم در نقشه اسکوادش دیده میشود. سرخها در هفتههای گذشته آنقدر بازیکن به خدمت گرفتهاند که از نظر تعداد خرید، تقریباً چیزی کم نگذاشتهاند اما حالا بحث بر سر تعداد نیست، پرسپولیس به دو خرید مشخص دیگر نیاز دارد و زمان برای انجام این توافقات به سرعت در حال تمام شدن است. مدیریت پرسپولیس تا امروز به اندازه یک تیم فوتبال بازیکن جذب کرده و بخش قابل توجهی از این نفرات هم بازیکنان شناختهشده و توانمندی هستند. همین موضوع باعث شده در دو هفته نخست بیشتر نگاهها به شلوغی اسکواد و دشواری انتخاب ترکیب معطوف باشد. مهدی تارتار در شروع فصل با مسئله کمبود بازیکن مواجه نبود و حتی انتخاب نفرات برای لیست بازی و ترکیب اصلی هم به اندازه کافی دردسر داشت. اما او هم هنوز رضایت کاملی از خریدها ندارد. فوتبال در هفتههای ابتدایی معمولاً با ظاهر سادهتری پیش میرود. هنوز محرومیتها و مصدومیتها روی هم انباشته نشدهاند و فاصله بازیها و مسابقات سنگین به اندازه ماههای بعد نیست. با رسیدن به هفتههای حساستر اما نیمکت و عمق اسکواد اهمیت بیشتری پیدا میکند. آن زمان است که داشتن دو بازیکن باکیفیت در هر پست از یک امتیاز لوکس به یک ضرورت تبدیل میشود. اگر چنین پوششی وجود نداشته باشد، اولین مصدومیت یا محرومیت میتواند مربی را به سمت جابهجایی مهرهها و استفاده از بازیکنان در پستهای غیرتخصصی سوق بدهد. امسال با توجه به حجم خریدهای انجامشده، اسکواد پرسپولیس هم از نظر تعداد کامل است و هم در پستهای مختلف از کیفیت لازم برخوردار شده اما هنوز دو نقطه مشخص وجود دارد که نگرانی درباره آنها کاملاً جدی است. یکی پست شش است که البته پویا پورعلی با نمایش خوب در دو بازی اول فعلا آن را از اولویت پرسپولیس خارج کرده (آنها باکیچ را هم دارند) و نقطه دیگر دفاع چپ است؛ جایی که جلالی و هماییفر در اختیار تارتار هستند اما شرایط این دو نفر کاملاً متفاوت است. جلالی با مصدومیت مواجه شده و هماییفر نیز بازیکنی جوان و کمتجربه است که هنوز در چنین سطحی فرصت چندانی برای خودنمایی پیدا نکرده است. این دو نیاز البته برای پرسپولیس موضوع تازهای نیست. باشگاه از هفتهها قبل مشغول بررسی گزینههای مختلف بود و تلاش برای تقویت خط میانی و سمت چپ خط دفاعی مدتهاست در جریان است. مشکل اما اینجاست که بازار برای پرسپولیس آنطور که انتظار میرفت پیش نرفته و حالا در فاصله کوتاهی تا بسته شدن پنجره، نگرانی اصلی این است که پروژه تقویت اسکواد بدون رسیدن به نتیجه مطلوب به پایان برسد. در یکی دو ماه گذشته نامهای مختلفی برای خط میانی پرسپولیس مطرح شد. احمد نوراللهی، عارف حاجیعیدی، سامان قدوس، محمد قربانی و مبین دهقان از جمله بازیکنانی بودند که نامشان در ارتباط با حضور در جمع سرخها مطرح شد. هر کدام اما داستان خودشان را داشتند؛ یکی شرایط لازم برای انتقال را نداشت، دیگری با موانعی در مسیر مذاکرات روبهرو شد و بعضی گزینهها نیز اساساً تمایلی برای حضور در پرسپولیس نشان ندادند. داستان دفاع چپ حتی طولانیتر و فرسایشیتر شد. پرسپولیس نزدیک به یک ماه برای جذب ابوالفضل رزاقپور تلاش کرد اما فولاد حاضر به از دست دادن این بازیکن نشد. وقتی سرخها در نهایت سراغ امیر جعفری رفتند و به جذب او رضایت دادند، این بار گلگهر سد راه شد و مخالفت با انتقال باعث شد یکی دیگر از مسیرهای پرسپولیس هم بسته شود. اولین نگرانی جدی همین حالا مقابل پرسپولیس ایستاده است؛ بازی هفته سوم برابر تراکتور. مسابقهای که از همین حالا میتواند محل آزمون یکی از نقاط آسیبپذیر سرخها باشد. تارتار باید بین چند انتخاب تصمیم بگیرد؛ یا شکل بازی و آرایش تیم را تغییر دهد یا ریسک استفاده از هماییفر را بپذیرد. بازیکنی که پیش از این مسابقه بزرگ فقط یک بار در لیگ برتر به میدان رفته و حالا ممکن است ناگهان در یکی از مهمترین بازیهای فصل در ترکیب اصلی قرار بگیرد. از طرف دیگر پرسپولیس هنوز در فهرست بزرگسالان دو جای خالی دارد اما این به معنای آزادی کامل باشگاه در بازار نیست. تنها یک سهمیه دیگر برای جذب بازیکن لیگ برتری باقی مانده و بنابراین انتخاب آخر باید با دقت بیشتری انجام شود. در فهرست زیر ۲۵ سال محدودیتی از این جنس وجود ندارد و از نظر ظرفیت ثبت بازیکن دست باشگاه بازتر است اما مشکل اصلی همچنان همان پست دفاع چپ است؛ پستی که گزینههای مناسبش یکی پس از دیگری از دسترس خارج شدهاند. اگر پرسپولیس در این دو روز نتواند مدافع چپ مورد نظرش را پیدا کند، سه سهمیه آزاد فیفا برایش باقی خواهد ماند. در این صورت باشگاه باید به سراغ بازیکنی برود که بدون تیم مانده باشد. مسئله اینجاست که در چنین مقطعی پیدا کردن یک مدافع چپ آماده و باکیفیت از بازار بازیکنان آزاد چندان ساده نیست. ضمن اینکه امکان جذب بازیکن خارجی هم برای پر کردن این خلأ وجود ندارد تا دامنه انتخابهای تارتار بیش از پیش محدود شود. بنابراین پرسپولیس در فاصله چند ساعت تا بسته شدن پنجره با یک تناقض روبهروست؛ اسکوادی که از نظر تعداد نفرات پر است اما هنوز در یک نقطه حساس به اندازه کافی پوشش ندارد. خریدهای زیاد تابستانی باعث شده نیمکت تارتار شلوغ باشد اما شلوغی نیمکت لزوماً به معنای کامل بودن تیم نیست. بدترین سناریو برای پرسپولیس ادامه فصل با همین شرایط است؛ جلالی و هماییفر تنها گزینههای موجود در سمت چپ خط دفاعی باشند و در صورت نیاز یکی از مدافعان میانی به این منطقه منتقل شود. راه دیگر هم تغییر آرایش و استفاده از سیستم سه دفاعه است تا مشکل دفاع چپ با تغییر شکل تیم تا حدی پوشانده شود. پرسپولیس هنوز چند ساعت فرصت دارد تا این معادله را تغییر دهد. اما هرچه ساعت به نیمهشب دوشنبه نزدیکتر میشود، این پرسش جدیتر مطرح خواهد شد که آیا فهرست پر و پیمان سرخها واقعاً یک
