سیدمحمدمهیار میرنقی (مخالفخوان و جامهدار تعزیه)، شمرخوان ۴۱ ساله میگوید: «روزگاری وقتی شیر وارد مجلس تعزیه میشد شور و حالی عجیب به حاضران دست میداد و بسیاری به او متوسل میشدند و نذر شیر تعزیه میکردند و حاجت میگرفتند. به گزارش خبرآنلاین، کم نیستند منتقدانی که معتقدند ما بر سر «شیرِ تعزیه»؛ تجلی شجاعت و نماد مولاعلی ملقب به اسدالله الغالب چنان آوردیم که حضورش در «تعزیه عاشورا» که بهر بکاء بود، مستمعین را بهجای گریاندن، میخنداند. سیدمحمدمهیار میرنقی (مخالفخوان و جامهدار تعزیه)، شمرخوان ۴۱ ساله، در پاسخ به این سوال که دلیل روند رو به افولی که شیر تعزیه از گذشته تا امروز طی کرده، به گونهای که از «یکی از مقدسترین عناصر تعزیه» به عنصری برای «مضحکه» تبدیل شده است، چیست؟ چنین میگوید: «به جرات میتوانم بگویم یکی از مقدسترین عناصر تعزیه در زمان قدیم، شیر تعزیه بهعنوان تجلی شجاعت و نماد مولا علی؛ ملقب به اسدالله الغالب (شیر خدایی که پیروز است) بود. شیر تعزیه، در دو بخش از «تعزیه عاشورا» وارد صحنه میشد؛ بخش نخست، به شکار رفتن سلطان قیس هندی و وزیر مسلمانش در روز عاشورا. قیس و وزیر مشغول شکارند که شیری به آنها حمله میکند، عرصه بر آنها تنگ و تنگتر میشود و وزیر به قیس میگوید: «من امامی دارم که اگر صدایش کنیم بیتردید به کمکمان میآید، تو نیز مسلمان شو». سلطان شهادتین میگوید و نام امام را بر زبان میآورد و حسین(ع) از حمله شیر به قیس و وزیر ممانعت میکند.»
تازهنیوز
تازهنیوزتازهنیوز