رقابتهای تکواندو در ناگویا با یک اتفاق غیرمنتظره برای دو ستاره شاخص کاروان ایران همراه شد. به گزارش "ورزش سه"، سیزدهمین روز بازیهای آسیایی در حالی شروع شد که کاروان ایران چشم امیدش را به مدالآوریهای امروز بچههای تکواندو دوخته بود؛ جایی که حتی بیان انتظار برای سه مدال طلا برای آن بدن اغراق است. همه چیز خوب شروع شد و خوب پیش رفت اما دقیقا همان اتفاقی که اصلا پیش بینی نشده بود رخ داد، در همان لحظهای که خارج از همه تلاشهای فنی و ذهنی، زمان را برای دو ورزشکار ایرانی متوقف کرد. صحبت از دو مصدومیتی است که در حین مبارزه سراغ دو ملی پوش تکواندوی ایران آمد و دو امید اصلی کسب طلا را زمینگیر کرد. این بدترین مانع برای ساینا کریمی و ابوالفضل زندی بود. ساینا به عنوان نماینده وزن ۴۹- کیلوگرم که با آمادگی بدنی و روانی خوبی کار خود را آغاز کرده بود، پس از پیروزی مقتدرانه مقابل حریف هنگکنگی، در مرحله یکهشتم نهایی مقابل روکا اوکاموتو از ژاپن قرار گرفت. کریمی در حالی که با برتری ۳-۱ در راند سوم از حریف میزبان پیش بود، با یک مصدومیت شدید از ناحیه پا مواجه شد؛ آن هم در اوج مبارزه. او حاضر نشد شکست را بپذیرد و با همان آسیب دیدگی بلند شد و ادامه داد اما حماسه او در همان راند خلاصه شد تا نشستن روی صندلی چرخدار و چشمان اشک آلود و صورت بهتزده آخرین سکانسهای او از ناگویا باشد. دومین شوک به کاروان ایران، در وزن ۵۸- کیلوگرم وارد شد. ابوالفضل زندی، قهرمان جهان و آسیا، پس از پشت سر گذاشتن مقتدرانه حریف تاجیکستانی، در گام دوم به مصاف تامیرلان تلولس از قزاقستان رفته بود و امیدها برای صعودش به نیمه نهایی بالا بود. نزدیک بودن و سنگینی مبارزه به کنار، زندی به یکباره از ناحیه دست احساس ناراحتی جدی کرد تا یکبار دیگر همه ایرانیان حاضر در سالن با سکوت منتظر تعیین تکلیف مبارزه متوقف شده باشند. او هم به مبارزه برگشت و همه کار کرد تا هرطور شده به مدال برسد اما نشد که نشد. اشک ریختن ناتمام او خارج از شیاپ چانگ خلاصه ترین روایت از تمام آنچه بود که رخ داد. این حذف زودهنگام برای دو ورزشکاری که از شانسهای اصلی سکوهای جهانی و آسیایی محسوب میشدند، بخشی از واقعیت بیرحم ورزش قهرمانی است. در میادینی با این سطح از فشردگی، گاهی اوقات نتایج خارج از محاسبات فنی و تحت تأثیر حوادث رقم میخورد. اتفاقی که باعث شد گریه و ناراحتی ساینا و ابوالفضل بر هیچکس پوشیده نماند.
